เมื่อได้ยินคำสั่งของเย่เฉิน พนักงานขายกล่าวอย่างรวดเร็วว่า “ครับ คุณผู้ชาย คุณรอสักครู่ ผมจะเรียกเพื่อนร่วมงานมาช่วย!”
หลังจากกล่าวจบ เขาเรียกเพื่อนร่วมงานสองสามคนอย่างรวดเร็ว แต่ละคนถือถุงขนาดใหญ่สองสามใบ เดินตามเย่เฉินและเซียวชูหรันออกไป
หลังจากใส่ทุกอย่างไว้ที่ท้ายรถแล้ว พนักงานขายรีบถามเย่เฉินว่า “คุณผู้ชาย โปรดเพิ่มวีแชทของผมด้วย ต่อไปพวกเราจะได้ติดต่อกันทางวีแชทได้”
เย่เฉินโบกมือ“ไม่จำเป็นแล้ว ต่อไปผมจะไม่มาที่ร้านของคุณอีกแล้ว”
เซียวชูหรันพยักหน้าเบา ๆ แล้วเข้าไปนั่งคู่คนขับ
เย่เฉินสตาร์ทรถและขับออกไปจากร้านโดยตรง
หลังจากที่รถขับออกไป เซียวชูหรันอดไม่ได้ที่จะถามเย่เฉินว่า “เย่เฉิน เมื่อสักครู่คุณพูดว่าการซื้อพ่วงสินค้าสามารถทำกำไรได้จริงหรือ?”
“เรื่องจริงแน่นอน” เย่เฉินกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “สามีของคุณเคยโกหกคุณหรือ?”
หลังจากกล่าวจบ เขาถามเซียวชูหรันว่า “ชูหรัน ตอนนี้คุณจะไปไหน? คุณจะไปที่บริษัทหรือไปหาเคลลี่ เวสท์?”
เซียวชูหรันคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “ของขวัญสำหรับเคลลี่ เวสท์นั้นเลือกได้แล้ว แต่ของขวัญสำหรับคุณจานยังไม่ได้ตัดสินใจ มองแวบเดียวก็รู้ว่าคุณจานเป็นคุณหนูจากตระกูลชั้นสูง ฉันเดาว่าเขาคงไม่สนใจของแบรนด์เนมพวกนี้หรอก ดังนั้นฉันก็เลยไม่รู้ว่าจะมอบอะไรให้กับเธอดี”
เย่เฉินกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “เรื่องนี้คุณไม่ต้องกังวล ผมเคยพูดแล้วว่าอีกสองสามวันหลังจากหายยุ่งแล้ว ผมจะชวนเธอไปทานอาหาร และผมจะเป็นคนตอบแทนน้ำใจไมตรีของเธอเอง”
เซียวชูหรันกล่าวด้วยใบหน้าเศร้าว่า “ฉันรู้สึกว่าคุณจานช่วยฉันไว้มากมาย หากพวกเราแค่ชวนเธอไปทานอาหาร ฉันจะรู้สึกแย่กับเรื่องนี้”
ถ้าตอนนี้เซียวชูหรันมอบให้ของขวัญกับเธอจริง ๆ เธออาจสติแตกทันที เพราะนั่นหมายความว่าความพยายามทั้งหมดของเธอจะสูญเปล่า
แต่ถ้าเซียวชูหรันมอบของขวัญให้เคลลี่ เวสท์ แต่ไม่มอบให้เธอ เธอจะรู้ว่าเย่เฉินคิดจะตอบแทนน้ำใจไมตรีที่เธอมีต่อเซียวชูหรันด้วยตนเอง
ความจริงเย่เฉินต้องยอมรับว่าเฟ่ยเข่อซินมีความสามารถเล็กน้อย
เขามองแวบเดียวก็สามารถมองออกว่าแผนที่คอยให้ความช่วยเหลือคนอื่นอย่างต่อเนื่อง แต่เมื่อมาถึงจุดนี้ เขารู้สึกละอายถ้าไม่มีการตอบสนองใด ๆ
เพราะนั่นจะทำให้เซียวชูหรันภรรยาของเขารู้สึกเป็นหนี้บุญคุณเฟ่ยเข่อซิน
ดังนั้น เย่เฉินจึงคิดคร่าวๆ อยู่ในใจ ขอเพียงแค่เฟ่ยเข่อซินไม่มีเจตนาร้ายต่อภรรยาตนเอง และถ้าเฟ่ยเจี้ยนจงคุณปู่ของเธอไม่สามารถประมูลยาอายุวัฒนะในงานประมูลได้ งั้นตนเองจะมอบยาช่วยหัวใจครึ่งเม็ดให้แก่เธอ

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...