ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3744

“อาจารย์เย่?” จางเอ้อเหมาหดคอของเขา ภาพแรกที่เข้ามาในความคิดของเขาคือตอนที่เมื่อเย่เฉินฆ่านักเลงหัวไม้เจิ้นหนานสองคนท่ามกลางสายฝน

ดังนั้น เขาจึงรีบถามว่า “พี่ขุย คุณ.....คุณรู้จักอาจารย์เย่?”

ต่งขุยประสานมือคำนับและกล่าวว่า “อาจารย์เย่ เป็นพี่ใหญ่ของลูกพี่ผม ท่านหงห้าน่านับถือเขาเป็นอย่างมาก แม้ว่าผมกับอาจารย์เย่จะสื่อสารทางจิตวิญญาณมาเป็นเวลานาน แต่ยังไม่มีโอกาสได้รู้จักอาจารย์เย่”

เมื่อจางเอ้อเหมาได้ยินคำว่าสื่อสารทางจิตวิญญาณ เขาอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาว่า “ฮ่าฮ่า”

เมื่อเห็นเช่นนี้ ต่งขุยตบหัวเขาและด่าว่า “แม่งฉิบหายคุณหัวเราะอะไร! การที่ผมเลื่อมใสศรัทธาอาจารย์เย่แล้วมันมีปัญหาอะไร?”

จางเอ้อเหมารีบกล่าวว่า “พี่ขุย การที่คุณเลื่อมใสศรัทธาอาจารย์เย่มันไม่มีปัญหาอะไรหรอก แต่คำว่าสื่อสารทางจิตวิญญาณนั้นไม่เหมาะสม เพราะคำว่าสื่อสารทางจิตวิญญาณนั้นต้องใช้กับคนสองคนที่มีสถานะ ตำแหน่ง และรูปแบบต่าง ๆ ที่คล้ายกัน.......”

เมื่อต่งขุยได้ยินประโยคนี้ เขารีบกล่าวว่า “เอาล่ะ เอาล่ะ คุณไม่ต้องพูดอะไรแล้ว นอกจากผมเลื่อมใสศรัทธอาจารย์เย่แล้ว ที่เหลือก็ไม่ต้องพูดอะไรอีก!”

หลังจากนั้น เขามองจางเอ้อเหมาและกล่าวว่า “อย่างไรก็ตาม จางเอ้อเหมาคุณนี่แน่จริง ๆ ! นึกไม่ถึงว่าคุณจะรู้จักอาจารย์เย่ด้วย! เมื่อสักครู่อาจารย์เย่สั่งให้ท่านห้าส่งคนมาหาคุณ โดยบอกว่าเขานั้นมีธุระกับคุณ!”

จางเอ้อเหมาถามด้วยความประหลาดใจ “อาจารย์เย่มีธุระกับผม? พี่ขุย คุณพูดล้อเล่นกับผมใช่ไหม?”

ต่งขุยด่าว่า “คุณคิดว่าผมว่างมากขนาดนั้นเลยหรือ? ถึงได้มาพูดล้อเล่นกับคุณ!”

หลังจากนั้น ต่งขุยชี้กองโบราณวัตถุปลอมบนแผงลอยของเขาและสั่งว่า “รีบเก็บวัตถุโบราณทั้งหมดของคุณ แล้วผมจะพาคุณไปพบอาจารย์เย่!”

จางเอ้อเหมารีบกล่าวว่า “ครับ พี่ขุยรอสักครู่ ผมจะเก็บเดี๋ยวนี้เลยครับ!”

จางเอ้อเหมารีบวิ่งไปสองสามก้าวแล้วถามอย่างประหม่า “ท่านห้า ท่านห้า.....ผมจางเอ้อเหมาชื่นชมคุณมานานแล้ว แต่ไม่มีโอกาสได้พบคุณ.....”

หงห้าโบกมือและกล่าวว่า “การที่คุณรู้จักอาจารย์เย่นั้นมีประโยชน์มากกว่าการรู้จักผม คุณวางใจเถอะ นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปผมจะบอกหม่าจงเหลียง เพื่อให้ลูกน้องของเขาดูแลแผงลอยของคุณที่ตลาดของโบราณเป็นพิเศษ”

เมื่อจางเอ้อเหมาได้ยินประโยชน์นี้ เขารู้สึกตื่นเต้นมาก โค้งคำนับอย่างรวดเร็วและกล่าวว่า “ขอบคุณครับ ท่านห้า!”

หงห้ารีบกล่าวว่า “ไม่ต้องขอบคุณผม ต้องขอบคุณอาจารย์เย่ เพราะผมเห็นแก่หน้าอาจารย์เย่”

“ครับ ครับ ครับ!” จางเอ้อเหมากล่าวอย่างรวดเร็วว่า “ขอบคุณอาจารย์เย่! และขอบท่านห้า!”