เฟ่ยเข่อซินรายงานข่าวดีให้กับเฟ่ยเจี้ยนจงซึ่งพักอาศัยอยู่ที่โรงแรมป๋ายจินฮ่านกงผ่านวิดีโอคอล
เฟ่ยเจี้ยนจงกำลังรู้สึกโมโหกับกฎที่เข้มงวดของโรงแรมป๋ายจินฮ่านกง หลังจากได้ยินข่าวแล้ว กล่าวด้วยความตื่นเต้นว่า “เยี่ยมมาก เข่อซิน! ดูเหมือนว่าการทำงานหนักในช่วงเวลาที่ผ่านมาของคุณในเมืองจินหลิงนั้นจะไม่สูญเปล่า! อาจารย์เย่คนนั้นจะต้องเป็นผู้บงการอยู่เบื้องหลังงานประมูลทั้งหมดอย่างแน่นอน!”
เฟ่ยเข่อซินพยักหน้า มองเฟ่ยเจี้ยนจงผ่านวิดีโอคอล ยิ้มและปลอบว่า “คุณปู่ สองวันนี้คุณทนคับข้องใจหน่อย และเมื่องานประมูลจบลงแล้ว ไม่ว่าผลจะเป็นอย่างไร ฉันจะไปรับคุณมาพักที่โรงแรมที่ฉันพักอาศัยอยู่ และฉันได้เตรียมห้องไว้ให้คุณแล้ว”
“ตกลง!” เฟ่ยเจี้ยนจงกล่าวด้วยความโล่งใจ “ยังคงเป็นเข่อซินที่ละเอียดรอบคอบที่สุด หนักแน่นและพึ่งพาได้มากที่สุด!”
เฟ่ยเข่อซินกล่าวอีกว่า “คุณปู่ ในวันประมูลฉันจะอยู่ในห้องวีไอพีส่วนตัว และเมื่อถึงเวลานั้นฉันจะไม่ไปทักทายคุณ หากมีสถานการณ์ใด ๆ รอให้งานประมูลสิ้นสุดลงแล้วค่อยว่ากัน”
“ตกลง!” เฟ่ยเจี้ยนจงกล่าวด้วยรอยยิ้ม “หวังว่าจะประสบความสำเร็จตั้งแต่ก้าวแรก!”
เฟ่ยเข่อซินกล่าวโดยไม่ลังเลว่า “คุณปู่วางใจเถอะ คุณทำมันได้อย่างแน่นอน!”
เฟ่ยเจี้ยนจงซึ่งอยู่ที่โรงแรมป๋ายจินฮ่านกงวางโทรศัพท์ด้วยรอยยิ้มที่พอใจบนใบหน้า และกล่าวกับหยวนจื่อซูที่อยู่ข้าง ๆ “อาจารย์หยวน เข่อซินเป็นคนที่มีพรสวรรค์จริง ๆ! มีคนมากมายต้องการหาเจ้าของยาอายุวัฒนะที่อยู่เบื้องหลัง แต่มีเพียงเธอคนเดียวที่ประสบความสำเร็จ ซึ่งทำให้ผมเปลี่ยนมุมมองใหม่ต่อเธอจริง ๆ”
หยวนจื่อซูพยักหน้า และกล่าวว่า “คุณเข่อซินเป็นคนที่ฉลาดเฉลียว มีความกล้าหาญเป็นพิเศษ และเธอจะกลายเป็นอาวุธที่ยิ่งใหญ่ในอนาคตของตระกูลได้!”
เฟ่ยเจี้ยนจงพยักหน้าเล็กน้อยแล้วกล่าวด้วยอารมณ์ว่า “ถ้าเข่อซินเป็นผู้ชาย จะเป็นโชคของตระกูลเฟ่ยอย่างแน่นอน น่าเสียดาย......น่าเสียดาย!”
แต่เขาไม่ได้ตำหนิหยวนจื่อซูเช่นกัน
เพราะหยวนจื่อซูเป็นคนแบบนี้ ในจิตสำนึกของเขาแล้วความรู้สึกขอบเขตของเขาชัดเจนมาก มีเพียงคนประเภทนี้เท่านั้น ที่สามารถสงบสติอารมณ์ได้เสมอ และมีเพียงคนประเภทนี้เท่านั้น ที่จะสามารถหลีกเลี่ยงทำผิดพลาดกับผู้บังคับบัญชาได้มากที่สุด
ดังนั้น เขาจึงถอนหายใจและพูดเบา ๆ ว่า “ผมอยากมีชีวิตยืนยาวไปอีกหน่อย ประเด็นแรกคือกลัวความตาย อีกประเด็นหนึ่งผมหวังว่าจะมีเวลาอยู่กับเข่อซินอีกสักสามสี่ปี และเป็นเรื่องดีที่สุดถ้าสามารถผลักดันเธอให้ครอบครองอำนาจได้ แต่ถ้าไม่สามารถทำได้ อย่างน้อยก็ให้เธอแข็งแกร่งกว่านี้หน่อย เพราะว่าถ้าผมเสียชีวิตแล้ว เธอจะต้องตกเป็นเป้าหมายของตระกูลเฟ่ยอย่างแน่นอน ถ้าเธอไม่ถูกไล่ออกจากตระกูลเฟ่ย คนหลายคนของตระกูลคงจะกินไม่ได้นอนไม่หลับ”
หยวนจื่อซูกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “คุณท่านเฟ่ยไม่จำเป็นต้องมีอารมณ์อ่อนไหวมากนัก ถ้าการมาเมืองจินหลิงคราวนี้ได้สิ่งที่คุณต้องการ อย่างน้อยอายุขัยของคุณก็จะเพิ่มขึ้นเป็นสิบปี”
“ถูกต้อง” เฟ่ยเจี้ยนจงพยักหน้าและกล่าวว่า “ถ้าหากผมยังมีเวลาอีกสิบปี หลายสิ่งหลายอย่างก็จะคลี่คลาย”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...