ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3784

“งั้นก็ดี” เย่เฉินพยักหน้าอย่างพึงพอใจ และถามเฉินจงเหล่ยอีกว่า: “รอบๆงานในวันนี้ไม่พบความผิดปกติใดๆเลยใช่ไหม？”

เฉินจงเหล่ยรีบส่ายหน้าทันที พูดอย่างจริงจังว่า : “คุณเย่ ข้าน้อยได้จัดลูกน้องที่มากความสามารถ ติดตั้งกล้องวงปิดแบบซ่อนจำนวนมากและระบบภาพถ่ายความร้อนพร้อมทั้งระบบตรวจสอบบุคคลไว้รอบๆโรงแรมแล้ว อุปกรณ์ที่ใช้ล้วนแต่สุดยอดที่สุดในโลก และยังมีนายทหารของสำนักว่านหลงจำนวนมากซ่อนตัวอยู่ในที่ลับ ไม่มีทางให้ผู้ต้องสงสัยเข้าไปในโรงแรมป๋ายจินฮ่านกงได้แม้แต่คนเดียว”

“โอเค” เย่เฉินยิ้มพร้อมพูดว่า ： “มีเพื่อนจากสำนักว่านหลงออกนั่งบัญชาการรักษาการณ์ด้วยตัวเอง ด้านความปลอดภัยฉันก็วางใจโดยสิ้นเชิงแล้ว”

เฉินจงเหล่ยพูดจาอย่างอ่อนน้อมว่า : “คุณเย่ ข้าน้อยจะพยายามทำอย่างเต็มที่ รับประกันความปลอดภัยในงานประมูลมั่นใจเต็มร้อยไม่มีวันพลาด！”

เย่เฉินพยักหน้าด้วยความเห็นชอบ และในเวลานี้ โทรศัพท์ของเขาจู่ๆก็เกิดเสียงดังขึ้น

สายโทรศัพท์ที่โทรเข้ามา ก็คือแขกVIPคนที่4ของคืนนี้ เฟ่ยเข่อซิน

เมื่อรับสายแล้ว เฟ่ยเข่อซินก็เอ่ยปากพูดว่า ：“คุณเย่ ตอนนี้ฉันมาถึงหน้าประตูของโรงแรมป๋ายจินฮ่านกงแล้ว แต่ว่าเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยไม่ให้ฉันเข้าใกล้ เพราะงั้นฉันจึงทำได้เพียงยืนอยู่ฝั่งตรงข้าม”

เย่เฉินยิ้มพร้อมพูดว่า : “คุณจานรอสักครู่ ผมจะไปรับคุณเดี๋ยวนี้”

เฟ่ยเข่อซินพูดอย่างมีมารยาทว่า : “งั้นก็ลำบากคุณเย่แล้วนะ！”

วางสายแล้ว เย่เฉินมาถึงประตูโรงแรมป๋ายจินฮ่านกง

เป็นอย่างที่คิดไว้ ที่ถนนฝั่งตรงข้ามของประตูหลัก เห็นเฟ่ยเข่อซินที่มีเสน่ห์อย่างน่าทึ่งสวมใส่ชุดสีดำกำลังยืนอยู่ข้างถนน

เฟ่ยเข่อซินเห็นเย่เฉิน รีบวิ่งเหยาะๆมาจากถนนฝั่งตรงข้าม นายทหารแห่งสำนักว่านหลงที่อยู่ข้างกายของเย่เฉินพูดทันทีว่า : “ผู้หญิงท่านนี้ ผมได้พูดเตือนคุณแล้ว ตอนนี้โรงแรมของเราไม่เปิดให้คนนอก คุณได้โปรดอย่าเข้ามาใกล้”

พูดจบ เย่เฉินก็ทำท่าทางเชิญ พูดกับเธอว่า : “คุณจานเชิญเข้าไปด้านในครับ！”

“โอเค！” เฟ่ยเข่อซินพยักหน้าแล้ว เดินเข้าในโรงแรมป๋ายจินฮ่านกงพร้อมกับเย่เฉินแล้ว เธอเดินไปพลาง พร้อมทั้งแสร้งถามเย่เฉินอย่างตกใจว่า : “คุณเย่ ตกลงว่าในงานประมูลของวันนี้จะมีของล้ำค่าที่เจ๋งมากอะไรกันแน่ คิดไม่ถึงว่าจะมีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยมากเช่นนี้ ภาพฉากแบบนี้ฉันยังไม่เคยเห็นมาก่อนเลย！ ”

เย่เฉินก็ไม่ปิดบัง โพล่งพูดออกไปว่า : “สิ่งของรายการสุดท้ายของการประมูลในคืนนี้ ก็คือยาที่มีชื่อเรียกว่ายาอายุวัฒนะ ไม่เพียงแค่สามารถรักษาได้ร้อยโรค ยังสามารถทำให้คนย้อนเวลากลับไปได้ อ่อนวัยลงอีกยี่สิบปี！”

เฟ่ยเข่อซินแสร้งทำเป็นถามอย่างประหลาดใจว่า ：“บนโลกใบนี้ มียาที่มหัศจรรย์ขนาดนี้จริงๆเหรอ？！”

เย่เฉินยิ้มอย่างหยอกล้อ พูดว่า : “พอดีเลยวันนี้งานประมูลมีกฎพิเศษอย่างหนึ่ง คนที่ประมูลได้ยาอายุวัฒนะ จะต้องทานยาอายุวัฒนะในงานเลย ถึงตอนนั้นคุณก็ได้เห็นความมหัศจรรย์ของเม็ดยานี้ได้ด้วยตาตัวเองแล้ว”