พวกเขาก็รู้สึกว่า นำเงินที่ซื้อเครื่องบิน 20 ลำ ไปซื้อยาหนึ่งในสี่ของยาเม็ด เป็นเรื่องที่รับไม่ได้เลยจริงๆ
แต่ ถึงแม้คนอื่นรับไม่ได้ก็ตาม หลี่ไท่หลายก็ยังไม่อยากยอมแพ้
เขาเคยได้ผลที่มหัศจรรย์จากการใช้ยาอายุวัฒนะ รู้ว่ายาชนิดนี้ไม่เพียงแค่ทำให้คนมีสุขภาพแข็งแรง แล้วยังมีเวลาที่ล้ำค่ามากยิ่งขึ้น
สำหรับเขา เครื่องบิน 20 ลำนั้นเยอะมากแล้วจริงๆ แต่ก็ไม่สำคัญเท่ามีอายุยืน
ครั้นแล้ว เขากัดฟันแน่น ตะโกนอย่างโกรธเคืองว่า: “กูจ่ายหมื่นล้าน! หยวน!”
ซ่งหวั่นถิงพูดอย่างจำใจว่า: “หมายเลข 055 ครั้งนี้ประมูลเป็นดอลลาร์ ขอให้คุณระวังหน่อย เสนอราคามาใหม่ค่ะ”
หลี่ไท่หลายรีบพูด: “คุณซ่ง สมองของผมคำนวณอัตราแลกเปลี่ยนไม่ออกแล้ว รบกวนคุณช่วยผมดูหน่อย หนึ่งหมื่นล้านหยวน เท่ากับกี่ดอลลาร์!”
ซ่งหวั่นถิงคำนวณตัวเลขด้วยเครื่องคิดเลขที่เตรียมไว้ล่วงหน้าบนโต๊ะประมูล และพูดว่า: “ก็ประมาณ 1.6 พันล้าน”
หลี่ไท่หลายพยักหน้า พูดอย่างไม่พอใจอย่างมาก: “แค่ 1.6 พันล้านเอง!”
หลี่ไท่หลายพิจารณา: “หนึ่งหมื่นล้านหยวน เป็นลิมิตที่กูยอมรับได้แล้ว แทนที่จะค่อยๆตามราคากับสองเวรนี่ต่ออย่างช้าๆ สู้ให้ใช้วิธีโหด เพิ่มมันไปเลย 300 ล้านดอลลาร์ ดูว่าใครแม่งจะกล้าตามบ้าง!”
เมื่อหลี่ไท่หลายรู้สึกว่า ตัวเองเสนอราคาอย่างโมโหเดือดดาลเป็นอย่างยิ่ง จะต้องทำให้อีกสองคนตกใจและถอนตัวไป สิ่งที่ทำให้เขาคิดไม่ถึงก็คือ สองคนนี้แทบจะยกมือพร้อมกันด้วยซ้ำ
เศรษฐีในตะวันออกกลางตะโกน: “ผมขอเสนอ 1.7 พันล้าน!”
มหาเศรษฐีผิวดำโหดยิ่งกว่า และตะโกนออกมา: “2 พันล้าน! ผมขอเสนอ 2 พันล้าน!”
ขีดจำกัดที่สามารถรับได้ของหลี่ไท่หลายถูกทำลายไปอย่างสิ้นเชิง และยอมแพ้ทันที
เขาทรุดตัวนั่งลงบนเก้าอี้ ด้านหลังเปียกโชกไปด้วยเหงื่อเย็นๆ
ซ่งหวั่นถิงในตอนนี้ก็เอ่ยปากพูดว่า: “หมายเลข 047 เสนอราคา 2 พันล้านดอลลาร์ ยังมีใครให้สูงกว่านี้อีกไหมคะ?”
พูดแล้ว ซ่งหวั่นถิงมองไปรอบๆ และพูดอย่างจริงจังว่า: “ยาอายุวัฒนะส่วนที่หนึ่ง ราคาเสนอสูงที่สุดในตอนนี้คือ 2 พันล้านดอลลาร์ ส่วนแรกของยาอายุวัฒนะในคืนนี้ สอบถามหน่อยยังมีใครให้ราคาสูงกว่า 2 พันล้านไหมคะ? ถ้ามี กรุณายกมือให้ฉันเห็นด้วย”
หน้างานไม่มีใครตอบรับ และไม่มีใครยกมือ
ซ่งหวั่นถิงยิ้ม และพูดว่า: “ค่ะ 2 พันล้านครั้งที่หนึ่ง ตอนนี้ถ้ามีใครต้องการแข่งขัน ยังมีโอกาสเสนอราคาออกมาได้”
ที่หน้างานก็ยังไม่มีใครตอบรับ
และเศรษฐีชาวตะวันออกกลาง ลังเลเล็กน้อยในขณะนี้
ยังไงซะ ราคา 2 พันล้านดอลลาร์ สูงเกินไปจริงๆ เขาไม่ใช่ราชวงศ์ด้วยซ้ำ เงินก็ไม่ได้มากับสายลมสักหน่อย และก็ยิ่งไม่ได้มาจากการขุดบ่อน้ำที่สวนหลังบ้านตัวเองแล้วพุ่งออกมา ดังนั้นเขาก็ต้องพิจารณาว่าเงิน 2 พันล้านนั้นคุ้มค่าที่จะจ่ายหรือไม่

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...