ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3797
และก่อนหน้าที่เรียกไปจนถึง 1.7 พันล้าน สาเหตุหลักเมื่อ 3 ปีก่อนพบว่าเป็นมะเร็งตับอ่อน ยังดีที่โรคนี้ยังไม่รุนแรงมาก ดังนั้นเขารับการผ่าตัดแล้ว
แต่ว่า เนื่องจากมะเร็งตับอ่อนมีโอกาสตรวจเจอได้น้อย ดังนั้นขณะที่เขาได้รับการวินิจฉัย เนื้องอกได้ลุกลามระบบน้ำเหลืองแล้ว ดังนั้น จัดอยู่ในมะเร็งระยะกลาง
หมอคาดการณ์ว่า โอกาสที่จะอยู่รอด 5 ปีหลังจากที่เขาผ่าตัด โดยทั่วไปแล้วก็จะไม่เกิน 60%
คนดังทั่วโลกเสียชีวิตด้วยมะเร็งตับอ่อนจำนวนมาก มะเร็งชนิดนี้เรียกว่าราชาแห่งโรคมะเร็ง สิ่งที่ทำให้คนปวดหัวที่สุดก็คือตรวจพบยากและรักษายาก
เมื่อเป็นโรคนี้แล้ว ถึงแม้ว่ามีเงินมากเท่าไหร่ก็เปล่าประโยชน์ โรคอื่นต้องพึ่งยาพิเศษมากมาย วิธีการรักษาที่ทันสมัยระดับไฮเอนด์ สามารถให้ผู้ป่วยพยายามช่วงชิงวงจรชีวิตให้นานขึ้นอีกสองสามปีหรือยาวนานกว่านั้น เมื่อตรวจพบมะเร็งตับอ่อนแล้ว ต่อให้มีทรัพย์สินมหาศาล ก็เปลี่ยนเป็นเวลากลับคืนมาไม่ได้
นี่ก็เป็นสาเหตุว่าทำไม กู้เย้นจงรวยขนาดนี้ เป็นโรคมะเร็งตับอ่อนยังคงทำได้เพียงแค่รอความตาย
ถ้าเย่เฉินไม่ปรากฏและใช้ยาอายุวัฒนะรักษาเขาได้ทันเวลา เกรงว่าตอนนั้นเขาเหลือเวลามากที่สุดเพียง 1 เดือนเท่านั้น
เศรษฐีชาวตะวันออก ลังเลอยู่ในขณะนี้ กังวลว่ายาอายุวัฒนะจะไม่มีผลต่ออาการป่วยของตัวเอง และตัวเองเป็นมะเร็งตับอ่อน ในงานประมูลไม่มีอุปกรณ์ระดับมืออาชีพ มองถึงประสิทธิภาพการรักษาของยาอายุวัฒนะไม่ออกเลยด้วยซ้ำ ถ้าหากหลังจากนี้กลับไปตรวจอาการและพบว่าอาการป่วยไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง นั่นจะไม่เป็นการเสียเงิน 2 พันล้านไปเปล่าๆหรือ? คิดถึงตรงนี้ เขาก็อดมองหมายเลข 047 นั่นไม่ได้
เขาก็มองออกเช่นกัน หมายเลข 047 เป็นผู้ป่วยพาร์กินสันขั้นรุนแรง ครั้นแล้ว จู่ ๆ เขาก็คิดในใจ โรคอย่างพาร์กินสัน อาการมักจะปรากฏตรงหน้าเสมอ แล้วทำไมไม่ยอมถอยให้หมอนี่สักก้าวล่ะ ให้เขาได้ประมูลและลองกินเม็ดแรกในหน้างานให้ตัวเองดู
ก็ถือว่าให้เขามาเป็นหนูทดลองให้ตัวเองยังไงล่ะ!
ทุกคนต่างก็ใจแข็งแล้ว ลงมือเมื่อเห็นเป้าหมายชัดเจนเท่านั้น
ทุกคนแทบจะรอไม่ไหวให้ซ่งหวั่นถิงรีบพูดครั้งที่สามให้จบ รีบปิดการประมูลเร็วๆ
เมื่อเป็นเช่นนี้ ยาอายุวัฒนะก็จะมีโอกาสนำเอาออกมาให้ทุกคนได้ดู
สุดท้ายแล้วจะมีผลอย่างไร ถึงตอนนั้นทุกคนก็จะได้รู้กัน
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...