บทที่382
"นั่นสิ! ปาฏิหาริย์! นี่คือปาฏิหาริย์ที่สุริยเทพก็ไม่อาจบรรลุได้! "
โคบายา ชิมาซาโอะแทบคลั่งด้วยความตื่นเต้น
ในตอนที่เขากำลังดีใจและตื่นเต้น เย่เฉินก็โทรมา
"คุณโคบายา ชิมาซาโอะรู้สึกยังไงบ้างครับ?"
เวลานี้โคบายา ชิมาซาโอะยอมอย่างสนิทใจกับยาวิเศษนี้จริง และพูดออกมาอย่างตื่นเต้น:"คุณเย่ ผมยอมรับเงื่อนไขของคุณ! ซื้อสิทธิของยาวิเศษนี้ ในราคา 1หมื่นล้านหยวน!"
เย่เฉินพูดว่ส:"ตอนนี้ผมให้เลขบัตร และโอนเงินมาภายใน 20 นาที มิฉะนั้นผมจะเปิดเผยสิ่งที่คุณทำกับโลก"
โคบายา ชิมาซาโอะรีบพูดว่า:"คุณเย่โปรดมั่นใจ ผมจะจัดการให้เจ้าหน้าที่การเงินโอนเงินให้!"
สำหรับบริษัทผลิตยาโคบายา เงินทั้งหมดในบัญชีรวมกันแล้วมากกว่า10.2พันล้านหยวนกว่า ซึ่งมากกว่า70%เป็นเงินกู้ อย่างไรก็ตามสำหรับโคบายา ชิมาซาโอะ เงินหลายหมื่นล้านนี้ใช้ไปอย่างคุ้มค่า!
ด้วยยาวิเศษนี้ บริษัทผลิตยาโคบายาจะกลายเป็นบริษัท ยาชั้นนำของโลกในอนาคตอย่างแน่นอน!
ไม่กี่นาทีต่อมา เย่เฉินได้รับข้อความแจ้งเตือน:บริษัทผลิตยาโคบายาของญี่ปุ่น ได้โอนเงิน1.427พันล้านดอลลาร์สหรัฐเข้าบัญชีของเขา ซึ่งเทียบเท่ากับ 1 หมื่นล้านหยวน
เงินเข้าถึงแล้ว เย่เฉินยิ้มเล็กน้อยและพูดกับโคบายา ชิมาซาโอะ:"คุณชิมาซาโอะ ผมกับคุณโคบายา ชิอิจิโร่ ขออวยพรให้คุณโชคดีครับ"
หลังจากพูดจบ ก็วางสายทันที
โคบายา ชิอิจิโร่พูดอย่างดีใจ:"คุณชายเย่ ในเมื่อคุณได้รับเงินแล้ว ตอนนี้ปล่อยผมไปได้รึยัง?"
เย่เฉินยิ้มอย่างมีเลศนัย แล้วพูดว่า:"อยากไปขนาดนั้นเลย?"
โคบายา ชิอิจิโร่พูดอย่างตื่นเต้นว่า:"ผมอยากกลับโตเกียวเร็วๆ ไปเตรียมรับบริษัทผลิตยาโคบายา!"
สีหน้าของโคบายา ชิอิจิโร่ตกใจมาก เหลือบมองลูกน้องทั้งห้าที่ทำหน้างุนงง เพราะไม่เข้าใจภาษาจีน แล้วกัดฟันแล้วพูดว่า:"ได้! งั้นช่วยส่งผมไปสนามบินก่อน!"
เย่เฉินพูดกับหงห้า:"หงห้า นายไปส่งเขาด้วยตัวเอง เดี๋ยวถ้าเขาร้องบอกจะกลับมากับนาย งั้นนายก็พาเขากลับมา แต่ก่อนที่นายจะพากลับมาให้ หาที่สั่งสอนเขาสักหน่อย ให้เขาจำใส่สมองบ้าง"
"ได้!"หงห้าพยักหน้าอย่างเคารพ และพูดกับโคบายา ชิอิจิโร่ว่า:"คุณชิอิจิโร่ เชิญครับ"
โคบายา ชิอิจิโร่มองไปที่เย่เฉิน และพูดอย่างจริงจัง:"คุณเย่ เหมือนว่าคุณจะมั่นใจเกินไป ผมไม่มีทางกลับมาที่บ้าๆนี้อีกแล้ว! ลาก่อน!"
เย่เฉินยิ้มโดยไม่พูดอะไร
คาดว่าอีกประมาณ20นาทีไม่ก็ครึ่งชั่วโมง พ่อของนายโคบายา ชิมาซาโอะก็จะแย่แล้ว ถึงเวลาน้องชายนายคงจะคิดว่านายจงใจทำร้ายนายท่าน
แม้ว่าเขาจะไม่สงสัยในตัวนาย แต่เพื่อกำจัดตัวปัญหาอย่างนาย ก็จะเอาความตายของนายท่านมาโยนให้นายแน่นอน
ในตอนนั้น นายอาจถูกบริษัทผลิตยาโคบายาไล่ล่า กล้ากลับญี่ปุ่น ไม่ถูกสับจนเละก็แปลกแล้ว!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...