ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3844

คำพูดของล่ายชิงหวา ทำให้เฟ่ยเจี้ยนจงไม่สามารถตอบโต้ได้ชั่วขณะหนึ่ง และในใจก็ได้รับการโจมตีอย่างมาก

และดูเหมือนล่ายชิงหวาอยากจะปลุกเพื่อนเก่าคนนี้แบบครั้งเดียว ดังนั้นเขาจึงพูดต่อว่า:"เจี้ยนจง นายต้องเข้าใจว่าลูกชายของนายไม่ใช่แค่จะแย่งตำแหน่งของนายแค่นั้น เขายุยงให้รัฐมนตรีบุ๋นบู๊โค่นล้มราชวงศ์ของนายไปด้วย ความปรารถนายาอายุวัฒนะของนายนั้นถูกครอบงำแล้ว และเตรียม2แสนล้านดอลลาร์เพื่อชิงยาอายุวัฒนะ จะกระตุ้นลูกหลานของนายและผู้ถือหุ้นคนอื่นๆ ในคณะกรรมการบริหารของนายอย่างแน่นอน"

"พูดอีกอย่างก็คือ นายเป็นเหมือนจักรพรรดิเฒ่าผู้ไม่เสียดายที่จะแลกเปลี่ยนอำนาจของประเทศ เพื่อให้ตัวเองมีอายุยืนยาวในสมัยโบราณ ลูกหลานของนาย รัฐมนตรีบุ๋นบู๊ของนาย ต่างก็ทนไม่ไหวอีกแล้ว และพวกเขาไม่เพียงแต่จะไม่สนับสนุนนายอีก และจะเชื่อใจนายอีกด้วย พวกเขายังถือว่านายเป็นทรราช ผู้เผด็จการ แค่ต้องการโค่นนายล้ม หลังจากนั้นให้ทุกอย่างกลับคืนสู่สภาพเดิม!"

"นายลองคิดดูเอาเองว่า ถ้าไม่ใช่ว่านายสูญเสียการสนับสนุนของทุกคนไป ลูกชายคนโตของนายจะมาแย่งชิงอำนาจของนายไปอย่างง่ายดาย และสมบูรณ์ได้อย่างไร?"

เมื่อพูดเช่นนี้ ล่ายชิงหวาหยุดชะงักชั่วครู่ และพูดอย่างถอดใจ:"เจี้ยนจง ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนมีเหตุและผล นายต้องทบทวนตัวเองดูบ้าง!"

ในเวลานี้ เฟ่ยเจี้ยนจงราวกับถูกฟ้าผ่า

ก่อนหน้านั้น เขารู้เพียงว่าลูกชายของเขายึดอำนาจและยึดครองราชวงศ์ที่เขาทุ่มเทอย่างหนักเพื่อสร้างขึ้นมา

แต่บัดนี้เขารู้แล้วว่า เป็นเพราะตนแสวงหาอายุยืนอย่างเดียว จนทำให้เขาสูญเสียการสนับสนุนและความไว้วางใจในราชวงศ์ของเขาเอง

ในสถานการณ์นี้ ตนยังอยากจะทวงอำนาจอะไรอีก? มันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลย!

เมื่อคิดเช่นนี้ เฟ่ยเจี้ยนจงพูดไม่ออกและน้ำตาไหล

และเฟ่ยเข่อซินก็ตื่นขึ้นเพราะคำพูดของล่ายชิงหวา

เธอหวังว่าปู่ของเธอจะมีอายุยืนยาว ดังนั้นเธอจึงสนับสนุนการมีอายุยืนยาวของปู่ และได้รับยาอายุวัฒนะ

แต่นอกเหนือจากความกตัญญูกตเวทีของเธอในฐานะหลานสาวแล้ว ส่วนใหญ่ก็ขึ้นอยู่กับผลประโยชน์ของเธอเองด้วย

เธอกับพ่อของเธอ รวมทั้งพี่น้องพ่อแม่เดียวกันของเธอ ขาดรากฐานที่เพียงพอในตระกูลเสมอมา และอาศัยการคุ้มครองของคุณท่าน ถึงได้มีชีวิตที่สบายขึ้น

ตอนนี้สีหน้าของเย่เฉินนิ่งไป และถามเขาต่อว่า:"ลองนึกดู ถ้าเขารู้ว่าตอนนี้คุณมีชีวิตเพิ่มอีกปีหรือสองปี เขาจะยังนิ่งแบบนี้ และปล่อยให้คุณใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ในจีนอีกเหรอ?"

คำถามของเย่เฉิน ทำให้หัวใจของเฟ่ยเจี้ยนจงและเฟ่ยเข่อซินเต้นแรง!

เฟ่ยเจี้ยนจงคิดว่า แม้ว่าตนจะสูญเสียอำนาจของตระกูลเฟ่ยไป แต่อย่างน้อยก็มีอายุขัยเพิ่มขึ้นปีสองปี และยาอายุวัฒนะของเย่เฉิน ปีหน้าจะถูกประมูลอีก ดังนั้นไม่แน่ตนอาจจะยังมีโอกาสอยู่

แต่เมื่อได้ยินแบบนี้ เขาจึงตระหนักว่า เขาคิดในแง่ดีเกินไปหน่อย

ลูกชายอยากให้ตนตายในจีน ซึ่งขึ้นอยู่กับการตายเร็วขึ้น

แล้วถ้าตนตายช้าเกินไปล่ะ?

เมื่อคิดถึงนี้ เฟ่ยเจี้ยนจงก็รู้สึกหนาวสั่น