จู่ๆ เฟ่ยเข่อซินก็ตื่นตระหนกเล็กน้อย
เธอถามเย่เฉินโดยไม่รู้ตัว:"คุณชายเย่…...แล้วคุณคิดว่า ตอนนี้คุณปู่ควรทำอย่างไรดี?......"
เย่เฉินพูดนิ่งๆ:"ในเวลานี้ อย่าคิดว่าจะสามารถจู่โจมอย่างฉับพลันขณะที่อีกฝ่ายเผลอ แล้วขึ้นไปจุดสูงสุดใหม่ ทางเลือกเดียวในตอนนี้คือ ยอมรับความล้มเหลวและหาทางเอาตัวรอด"
ล่ายชิงหวาพูดอย่างกังวลขึ้นมาทันทีว่า:"คุณชายเย่ ปู่หลานสองคนนี้ไม่มีที่พึ่งในจินหลิงเลย แม้ว่าจะมีหยวนจื่อซูอยู่ข้างๆ แต่หากอีกฝ่ายรู้ว่าเจี้ยนจงยังมีชีวิตอยู่ จะต้องกินไม่ได้ นอนไม่หลับแน่นอน ถึงตอนนั้น ฉันกลัวว่าเขาจะทนไม่ได้ และส่งคนมาเอง ถ้าเป็นแบบนั้น แค่หยวนจื่อซูคนเดียวคงไม่เพียงพอที่จะต่อต้าน…..."
เย่เฉินพยักหน้า มองเฟ่ยเข่อซิน และพูดนิ่ง ๆ ว่า:"ท่านล่ายพูดถูก และอีกฝ่ายควบคุมทรัพย์สินเกือบล้านล้านเหรียญ ยอดฝีมือที่สามารถแอบระดมกำลังได้นั้นคงจะมีจำนวนมาก และความสามารถด้านข่าวกรองนั้นยิ่งนับไม่ถ้วน ยิ่งถ้าคุณกับปู่ของคุณอยากซ่อน คงไม่มีทางซ่อนได้อย่างแน่นอน"
เฟ่ยเข่อซินรู้สึกประหม่าขึ้นมาทันที ไม่สามารถกลับสหรัฐอเมริกาได้นั้นไม่เป็นไร แต่ถ้าอีกฝ่ายหมดความอดทนจริงๆ และอยากให้คุณปู่ตายเร็วขึ้น ตอนนี้ตนจะไม่มีทางรับมืออย่างแน่นอน
ในเวลานี้ ล่ายชิงหวาอดไม่ได้ที่จะขอเย่เฉิน:"คุณชายเย่ ถ้าปู่หลานสองคนนี้ไม่มีคนคุ้มครอง เกรงว่าจะเกิดอันตรายมากมาย ผมขอให้คุณเห็นว่าพวกเขาหมดที่พึ่งแล้ว และพยายามคิดหาวิธีที่รอบคอบที่สุดเพื่อพวกเขา ให้เจี้ยนจงใช้ชีวิตที่เหลืออยู่อย่างสงบสุข……"
เย่เฉินพูดอย่างช่วยไม่ได้:"ท่านล่าย ผมจองการเดินทางไว้แล้ว สิ้นเดือนผมจะไปสหรัฐอเมริกากับภรรยา ถึงแม้ว่าผมจะฝากพวกเขาไว้ให้คนของผมในจินหลิงดูแลพวกเขา แต่หากอีกฝ่ายมาหาจริงๆ ลูกน้องเหล่านั้นของผมก็ไม่อาจจะดูแลพวกเขาได้!"
ในเวลานี้ เฟ่ยเข่อซินทิ้งศักดิ์ศรีทั้งหมด คุกเข่าลงอีกครั้ง แล้วพูดด้วยน้ำตา:"คุณชายเย่…...ฉันกับคุณปู่หมดหนทางแล้ว โปรดเมตตาด้วยเถอะ อย่างน้อยช่วยรักษาชีวิตคุณปู่ของฉันไว้…...สำหรับตัวฉัน ฉันจะไม่รบกวนคุณอีกแล้ว ขอร้องล่ะ!"
เดิมทีเย่เฉินไม่อยากยื่นมือมาแทรกเรื่องของตระกูลเฟ่ย เพราะเขารู้ดีว่า เรื่องนี้เกินความสามารถในตอนนี้ของเขาแล้ว
เมื่อนึกถึงสำนักว่านหลง เย่เฉินก็คิดแผนขึ้นทันที
เขาถอนหายใจแล้วพูดว่า:"ช่างเถอะ สถานการณ์ตอนนี้ พวกคุณไม่สามารถอยู่ในจินหลิงได้อีกแล้ว ผมกำลังจะไปสหรัฐอเมริกาในไม่ช้านี้ ถ้าอีกฝ่ายส่งคนมาฆ่าจริงๆ ผมก็ไม่สามารถคุ้มครองพวกคุณให้ปลอดภัยได้ เมื่อถึงตอนนั้น พวกคุณจะยิ่งไม่ปลอดภัยในจินหลิงมากยิ่งขึ้น"
พูดไป เย่เฉินก็พูดอีกครั้ง:"เอางี้ เดี๋ยวผมจะให้คนเอารถไปส่งพวกคุณที่โรงพยาบาล จากนั้นค่อยแอบให้ทหารของสำนักว่านหลง พาคุณออกจากโรงพยาบาล หลังจากนั้นก็พาพวกคุณตรงไปที่ท่าขึ้นเรือออกนอกประเทศเพื่อไปตะวันออกกลาง ตอนนี้สำนักว่านหลงได้เริ่มสร้างฐานทัพแล้วในตะวันออกกลางแล้ว เมื่อพวกคุณไปถึงที่นั่น พวกเขาน่าจะหาไม่เจอ และถึงแม้จะหาเจอ พวกเขาไม่สามารถทำอะไรพวกคุณได้ ในที่ที่ของสำนักว่านหลง"
"สำนักว่านหลง? !"เฟ่ยเข่อซินได้ยินสี่คำนี้ ก็ถามอย่างไม่รู้ตัวว่า:"คุณชายเย่ สำนักว่านหลงและตระกูลเย่เป็นศัตรูกันไม่ใช่หรือ?"
เย่เฉินร้องฮึ และพูดเสียงนิ่ง:"นั่นมันเรื่องเมื่อนานมาแล้ว และตอนนี้มีคนมากกว่า 50,000 ของสำนักว่านหลง ต่างภักดีต่อผม"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...