ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 385
บทที่385
ทันทีที่โคบายา ชิอิจิโร่ได้ยินแบบนี้ กลัวจนวิญญาณลอยไป!
พ่อตายแล้ว? และตายหลังจากกินยาวิเศษของตัวเอง? !
นี่ ... เป็นไปได้อย่างไร?
เป็นไปได้ไหมว่า ยาวิเศษนั้นมีพิษอยู่แล้ว? !
เมื่อนึกถึงนี้ เขาก็โกรธและหวาดกลัว แทบอยากจะไปจะเผชิญหน้ากับเย่เฉินตัวต่อตัว!
โกงเงิน 1 หมื่นล้านของบ้านเองไม่เท่าไหร่ แถมยังวางยาฆ่านายท่าน นี่มันโหดร้ายเกินไปรึเปล่า?
แต่ว่า เมื่อคิดอีกครั้งว่าตัวเองสู้เย่เฉินได้ไง ไปเผชิญหน้ากับเขามีประโยชน์อะไร?พ่อตายไปแล้ว ไม่สามารถคืนชีพได้ และเป็นไปไม่ได้ที่เย่เฉินจะคืนเงินหมื่นล้าน……
ทันใดนั้น ผู้ช่วยรีบพูดว่า:"คุณชาย คุณหาที่ซ่อนในจีนให้ดี ช่วงนี้อย่าเพิ่งโผล่มา ผมเดาว่าพรุ่งนี้จะมีสมาชิกแก๊งและนักฆ่าชาวญี่ปุ่นหลายคน ไปหาคุณที่เมืองจินหลิง!"
เมื่อได้ยินเช่นนี้ โคบายา ชิอิจิโร่ก็ยิ่งตื่นตระหนก
นี่มันแย่มาก ที่มีเงินรางวัลค่าหัวหนึ่งพันล้านเยน บางทีจะตายยังไงก็ไม่รู้
ทันใดนั้นเขาก็จำสิ่งที่เย่เฉินพูดได้ เขาพูดกับหงห้าว่า ถ้าตนร้องไห้และบอกว่าอยากกลับไป ก็จะพาตนกลับไป ดูเหมือนว่าเขาจะรู้เรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นนานแล้ว ...
ท่านหงห้าพูดว่า:"คือสิ่งที่คุณชายเย่สั่งไว้ ถ้าคุณบอกว่าคุณอยากกลับไป ให้ผมอัดคุณก่อน แล้วค่อยพาคุณกลับ!"
หลังจากพูดจบ ก็เตะเขาลงไปที่พื้น นั่งบนตัวเขา แล้วตบหน้าซ้ายและขวา
แม้ว่าท่านหงห้าอายุจะมากแล้ว แต่เขาก็เป็นนักเลงสมรรถภาพทางกายแตกต่างจากคนทั่วไป แค่ไม่กี่ทีก็ทำให้โคบายา ชิอิจิโร่เวียนหัว แต่ว่าโคบายา ชิอิจิโร่ไม่กล้าอวดดีกับเขาอีก เพราะกลัวถูกทอดทิ้ง
หลังจากที่ท่านหงห้าอัดเขา จึงลากเขา โยนกลับเข้าไปในรถแล้วขับกลับไปที่คอกสุนัข
เมื่อกลับไปที่คอกสุนัข ลูกน้องอีกห้าคนของโคบายา ชิอิจิโร่ก็เป็นอาหารสุนัขหมดแล้ว ทันทีที่โคบายา ชิอิจิโร่เข้ามา เขาก็ร้องไห้และถามเย่เฉิน:"คุณชายเย่ ทำไมคุณใช้ยาปลอมมาหลอกพวกเรา? คุณทำให้พ่อของผมตาย และตอนนี้ผมถูกไล่ล่าโดยน้องชายของผม คุณมันเลวร้ายมาก! "
เย่เฉินแสยะยิ้ม และพูดอย่างดูถูก:"คนญี่ปุ่นอย่างนาย สมองพังไปหรือเปล่า?ผมใช้ยาปลอมหลอกพวกนายตั้งแต่เมื่อไหร่?"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...