บทที่386
โคบายา ชิอิจิโร่พูดอย่างโมโหว่า:"พ่อของผมเสียชีวิตอย่างกะทันหันหลังจากกินยาของคุณ คุณกล้าพูดไหมว่ามันไม่มีปัญหากับยา"
เย่เฉินยักไหล่และพูดว่า:"พวกนายแย่งยาไปเองไม่ใช่เหรอ? กระบวนการทั้งหมดของเรื่องนี้ คือนายแย่งยาพิษด้วยตัวเอง ฟังให้ดี นายแย่งไป เข้าใจไหม? ไม่ใช่ผมให้นาย!"
พูดจบ เย่เฉินก็พูดอีกครั้ง:"นายแย่งยาพิษไปเอง นายส่งคนเอายาพิษไปให้พ่อนาย แล้วพ่อของนายก็เสียชีวิตหลังจากกินยาพิษที่นายให้คนส่งไปให้ ดูยังไงนายก็เป็นคนก่อเรื่องเอง มันเกี่ยวอะไรกับผม?กูให้มึงไปแย่งยาพิษเหรอ?"
โคบายา ชิอิจิโร่พูดไม่ออกทันที
เย่เฉินพูดถูก ตั้งแต่แรกเขาพาใครบางคนไปที่แย่งยาที่ซือเทียนฉีเอง แต่เขาไม่นึกเลยว่ามันจะไม่ใช่ยาวิเศษ แต่เป็นยาพิษ!
แม้ว่าซือเทียนฉีและเย่เฉินจะร่วมมือกันเพื่อหลอกตน แต่ตนก็ไม่สามารถฟ้องร้องอะไรได้ เพราะยังไงเขาก็เป็นขโมย จะว่ายังไงก็เป็นความรับผิดชอบของเขา
ดังนั้น คนในตระกูล โดยเฉพาะน้องชาย ไม่สามารถให้อภัยตัวเองได้ พวกเขาจะตั้งข้อหาฆ่าพ่อให้ตัวเองแน่นอน…...
เมื่อคิดเช่นนี้ โคบายา ชิอิจิโร่คุกเข่าลงไปหาเย่เฉิน พร้อมกับร้องไห้พูดว่า:"คุณชายเย่นี่เป็นความผิดของผมจริงๆ ผมคิดร้ายเอง ไปแย่งยาที่หมอเทพซือ ขอร้องล่ะ ถือว่าที่ผมช่วยให้คุณได้10พันล้าน ช่วยชีวิตผมเถอะ ไม่เช่นนั้น ผมต้องตายแน่นอน"
เย่เฉินพยักหน้าและพูดว่า:"ผมเก็บนายอยู่ในคอกสุนัขได้ชั่วคราว ตราบใดที่นายยังอยู่ในคอกสุนัขนี้ น้องชายของนายและแก๊งชาวญี่ปุ่นจะไม่มีทางพบนาย"
โคบายา ชิอิจิโร่โล่งอก รีบกราบเย่เฉิน แล้วพูดว่า:"ขอบคุณครับคุณชายเย่ ขอบคุณคุณชายเย่!"
เย่เฉินพูดว่า:"เก็บนายก็ส่วนเก็บนายไว้ แต่ว่านายก็ห้ามอยู่ไปวันๆเพื่อรอตาย มีอะไรต้องทำนายก็ต้องทำ"
เย่เฉินยิ้มและพูดว่า:"เก็บเขาไว้ก่อน จากนั้นรอให้น้องชายของเขาขึ้นราคา สำหรับน้องชายของเขาแล้ว ถ้าพี่ชายไม่ตาย ตำแหน่งในฐานะประธานของเขาก็จะไม่มั่นคง และยิ่งหาพี่ชายไม่เจอ เขาก็จะยิ่งกังวลมากขึ้น เมื่อเขาขึ้นราคาเป็นหนึ่งหรือสองพันล้านหยวน ก็ขายให้น้องชายของเขา"
เฉินจื๋อข่ายรู้สึกประหลาดใจและพูดว่า:"ถ้าอย่างนั้นโคบายา ชิอิจิโร่จะต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย!"
"เขาสมควรที่จะตาย"เย่เฉินพูดแล้ว ยิ้มเยาะเย้ย และพูดว่า:"บริษัทผลิตยาโคบายาได้ลอกเลียนยาจีนของเราซ้ำแล้วซ้ำเล่าก็ช่างมัน ครั้งนี้กลับลงมือแย่งมันตรงๆ หรือคิดว่สตอนนี้คือเมื่อหลายสิบปีก่อน ตอนที่พวกเขารุกรานเรา? ในเมื่อกล้าที่จะแย่ง ก็จะแลกด้วยอะไรบ้าง ไม่เช่นนั้นก็จะถูกคนอื่นหัวเราะเยาะเด็กจีนของเราที่ไม่แข็งแกร่งพอหรือ?
เฉินจื๋อข่ายพูดอย่างลำบากใจ:"คุณชาย นี่คุณก็ถือว่าเป็นผู้ลักพาตัวทางศีลธรรม คุณหลอกเอาจากพวกเขา10,000 ล้านแล้ว พวกเขายังเอาชีวิตนายท่านในตระกูลมาแลกอีกด้วย การแลกเปลี่ยนนี้ของตระกูลโคบายายังไม่เพียงพอหรือ?"
เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย:"มันยังไม่พอแน่นอน ฉันต้องให้โคบายา ชิอิจิโร่ชดใช้ชีวิตของเขา ในสิ่งที่เขาทำ! ไม่เช่นนั้นเขาก็คิดว่า หลังจากที่มาหลิงในเมืองจีน เสียเงินและ แลกด้วยชีวิตของพ่อเขา ก็จะพอแล้วเหรอ ฝันไปเถอะ!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...