สิ่งที่เธอกลัวมากที่สุดคือการที่เย่เฉินจะเป็นฮีโร่ให้ได้ หากเรื่องมันควบคุมไม่อยู่ขึ้นมา ไม่เพียงแต่จะทำร้ายตัวเองเท่านั้น แต่ยังจะทำร้ายหลี่เสี่ยวเฟินอีกด้วย
ดังนั้น เธอยังอยากจะหาโอกาสที่จะเกลี้ยกล่อมเย่เฉินอีกครั้ง และให้เย่เฉินรีบพาหลี่เสี่ยวเฟินออกจากแคนาดาโดยเร็วที่สุด
แต่สิ่งที่เธอไม่คาดคิดก็คือ ประโยคแรกของเย่เฉินเมื่อเขาเดินเข้ามา คือพูดกับเธอโดยตรงว่า “คลอเดีย คุณโทรหากัวเหล่ยคนนั้น แล้วบอกว่าผมคันไม้คันมือและอยากจะเล่นพนันสักหน่อย ให้เขามา มารับผมที่บ้านป้าหลี่ตอนสามทุ่มในคืนนี้”
คลอเดียถามด้วยความตกใจว่า “สามทุ่มตอนกลางคืน? แล้วพี่เสี่ยวเฟินล่ะ?”
เย่เฉินยิ้มและกล่าวว่า “ไปกับผมอย่างแน่นอนสิ”
หลี่เสี่ยวเฟินรู้สึกงุนงง และถามอย่างสงสัยว่า “พี่เย่เฉิน คุณจะเล่นอะไรเหรอ? ทำไมคุณถึงต้องหากัวเหล่ยคนนั้นด้วยล่ะ?”
เย่เฉินยิ้มและพูดว่า “พวกเขาเปิดคาสิโนไม่ใช่หรือ? ผมก็แค่อยากจะไปเล่นพนันสักหน่อย ดีกว่าอยู่เฉยๆ ไม่มีไรทำ”
หลี่เสี่ยวเฟินถามด้วยความสงสัยว่า “พี่เย่เฉิน คุณติดการพนันตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอ?”
“ไม่” เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ผมก็แค่อยากจะไปตรวจสอบความเป็นจริงของพวกเขาสักหน่อย! ถึงเวลานั้นคุณก็ไปกับผมหน่อย”
จู่ๆ หลี่เสี่ยวเฟินก็นึกขึ้นได้ รีบพยักหน้าอย่างรวดเร็วและพูดว่า “ได้! ถ้าอย่างนั้นฉันจะไปกับคุณ!”
คลอเดียรู้สึกกังวลใจมาก เธอไม่คิดเลยว่าเย่เฉินไม่เพียงแต่จะไปเล่นการพนันที่กาสิโนที่กัวเหล่ยดูแลอยู่ แต่ยังจะพาหลี่เสี่ยวเฟินไปด้วย มันจะไม่เท่ากับแกะเข้าไปในปากเสือเหรอ?
เย่เฉินรู้ดีว่าเธอกังวลเรื่องอะไรอยู่ เขาจึงพูดด้วยรอยยิ้มว่า “คลอเดีย ผมไปเล่นการพนันที่กาสิโนของพวกเขา มันก็เหมือนกับการกลับมาที่นี่คนเดียวอีกครั้ง ความตั้งใจมันแบบเดียวกัน บางครั้ง สถานที่ที่อันตรายที่สุด กลับเป็นสถานที่ที่ปลอดภัยที่สุด”
คลอเดียตระหนักขึ้นได้ในทันใด
ดังนั้นเธอจึงไม่ลังเลอีกต่อไป พยักหน้าและพูดว่า “งั้นฉันจะโทรหาเขาเดี๋ยวนี้เลย…..”
หลังจากพูดจบ เขาก็ถามคนหนึ่งในนั้นว่า “เฮ้ พีท สัปดาห์นี้ริคกี้กับผมจะได้เงินเท่าไหร่?”
อีกฝ่ายเหลือบดูตัวเลขในแบบฟอร์ม และพูดว่า “คุณกัว เงินที่คุณและคุณริคกี้จะได้รับนั้น เป็นเงินรวมหนึ่งแสนหนึ่งหมื่นดอลลาร์แคนาดา”
“แค่หนึ่งแสนหนึ่งหมื่นเท่านั้นเองเหรอ…….” กัวเหล่ยรู้สึกผิดหวังอยู่ในใจเล็กน้อย เมื่อได้ยินตัวเลขนี้
แม้ว่าปัจจุบันเขาจะเป็นรองหัวหน้าแก๊ง แต่เจ้านายคนใหม่ก็ให้ส่วนแบ่งเขาเพียงสิบเปอร์เซ็นต์เท่านั้น
เพราะยังเขาก็ไม่ใช่คนอิตาลี และก็เป็นคนขับรถด้วย ด้วยการวางแผนฆ่าครอบครัวคลอเดีย ถึงถือได้ว่าสร้างผลงานชิ้นหนึ่ง และสามารถได้รับส่วนแบ่งสิบเปอร์เซ็นต์ จริงๆ แล้วมันก็ถือเป็นการ ก้าวสู่ท้องฟ้าในก้าวเดียวแล้ว
ในอดีต กำไรสุทธิที่เหลือมาถึงมือเขาและเจ้านายทุกสัปดาห์ อย่างน้อยก็มีสองแสนถึงสามแสนดอลลาร์แคนาดา เขาก็จะสามารถได้รับเงินสองถึงสามหมื่น ซึ่งถือได้ว่าเป็นความมั่งคั่งก้อนหนึ่งที่ไม่น้อยแล้วนัก สัปดาห์นี้กลับลดลงมากขนาดนี้
ดังนั้น เขาจึงถามด้วยความประหลาดใจอย่างมากว่า “ทำไมสัปดาห์นี้จึงน้อยขนาดนี้นัก”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...