ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3922

หลังจากตกลงกันเรียบร้อยแล้ว เจ้าของเรือก็เชิญเย่เฉินทานมื้อเที่ยงด้วยกันอย่างกระตือรือร้น แต่ถูกเย่เฉินปฏิเสธ เขาส่งเจ้าของเรือคนเก่าของเรือลำนี้จากไป จากนั้นแล้วก็โทรหาว่านพั่วจวิน บอกตำแหน่งของเรือลำนี้ให้กับเขา

หลังจากนั้นครึ่งชั่วโมง ว่านพั่วจวินก็พาคนเกือบสามร้อยคนทยอยกันตามมา

บนเรือ ว่านพั่วจวินคุกเข่าข้างหนึ่งให้กับเย่เฉินก่อน แล้วพูดอย่างเคารพว่า “คุณเย่ครับ กระผมว่านพั่วจวิน นำพาสมาชิกสำนักว่านหลงสองร้อยกว่าคนมารายงานตัวกับคุณครับ พร้อมรับคำสั่งจากคุณเสมอครับ！”

สมาชิกสำนักว่านหลังสองร้อยกว่าคนที่ด้านหลังก็คุกเข่าลงข้างหนึ่งพร้อมกัน ตะโกนพร้อมเพรียงกันกับว่านพั่วจวิน แสดงออกถึงความซื่อสัตย์ภักดี

สำหรับเย่เฉิน ทั้งสำนักว่านหลงไม่มีใครไม่พอใจยอมรับ

ถึงแม้จะไม่ใช่สมาชิกสำนักว่านหลงที่ไม่เคยขึ้นภูเขาเย่หลิงซานในตอนนั้น ต่างก็รู้ว่าความสามารถของเย่เฉินแข็งแกร่งมาก เพียงสองกระบวนท่าก็สามารถฆ่าราชันสงครามของสำนักว่านหลงสองคนได้ในทันที ความสามารถแข็งแกร่งจนทำให้ว่านพั่วจวินยอมแพ้ตั้งแต่ยังไม่สู้รบ

อีกอย่าง ในเมื่อเย่เฉินสามารถทำให้ว่านพั่วจวินยอมรับได้อย่างเต็มใจ และเคารพอย่างที่สุดได้ คนอื่นๆก็ยิ่งไม่กล้าที่จะไม่เคารพ

เย่เฉินมองดูทุกคน พยักหน้าเล็กน้อย เอ่ยปากพูดว่า “พอแล้ว ทุกคนลุกขึ้นเถอะ ต่อไปเจอกับฉัน ไม่จำเป็นต้องคุกเข่าทำความเคารพหรอก”

ว่านพั่วจวินลุกขึ้นยืน เอ่ยปากพูดอย่างเคารพว่า “คุณเย่ครับ คุณมีเรื่องอะไรที่จะให้กระผมไปทำบ้าง เชิญรับสั่งมาได้เลยครับ！”

เย่เฉินมองดูเขา เอ่ยปากพูดว่า “พั่วจวิน ฉันให้ภารกิจกับนายสามอย่าง ภารกิจสามอย่างนี้ ห้ามมีข้อผิดพลาดใดๆเด็ดขาด！”

พูดจบ เย่เฉินก็บอกภารกิจทั้งสามอย่างของตัวเอง ให้กับว่านพั่วจวินฟังทั้งหมด

ว่านพั่วจวินฟังจบ ก็รีบพูดอย่างหนักแน่นมั่นใจว่า “คุณเย่สบายใจได้ครับ กระผมทำภารกิจสำเร็จแน่นอนครับ！”

หลังจากมื้ออาหารเย็น กัวเหล่ยขับรถโรลส์รอยซ์ของเจ้านายมารอที่หน้าบ้านของป้าหลี่

เย่เฉินหัวเราะ ไม่ได้ต่อคำ แล้วโค้งตัวนั่งเข้าไปในรถ

กัวเหล่ยวิ่งเหยาะๆกลับเข้าที่ตำแหน่งคนขับ เพิ่งขึ้นรถก็สตาร์ตรถไปด้วย และพูดกับเย่เฉินอย่างเคารพไปด้วยว่า “คุณเย่ครับ หลังจากที่เจ้านายของพวกเราได้ยินเรื่องของคุณแล้ว ก็รู้สึกว่าคุณเด็ดขาดอย่างมาก เหมาะที่จะทำความรู้จักด้วย ดังนั้นวันนี้เขาจึงเลื่อนธุระอื่นทั้งหมดทิ้งโดยเฉพาะ แล้วมารอคุณที่คาสิโน คิดอยากจะรู้จักกับคุณสักหน่อยครับ”

เย่เฉินพยักหน้าช้าๆ เอ่ยปากถามว่า “แล้วเจ้านายของพวกนายคืนนี้กะจะเล่นสักหน่อยมั้ย?”

กัวเหล่ยพูดยิ้มๆว่า “อันนี้แล้วแต่คุณเลยครับ ถ้าหากว่าคุณอยากจะเล่นกับเจ้านายพวกเราสักหน่อย เขาก็ไม่น่าจะปฏิเสธครับ”

เย่เฉินพูดด้วยรอยยิ้ม “ได้สิ ไปทำความรู้จักก่อนแล้วค่อยว่ากัน”

กัวเหล่ยขับรถพาเย่เฉินไปยังคาสิโนใต้ดินของเมื่อวานอีกครั้ง ภายในของคาสิโนในวันนี้ สภาพแวดล้อมดีกว่าเมื่อวานไม่น้อยเลย เพิ่งจะทำความสะอาด แล้วยังเพิ่มต้นไม้และของตกแต่งเพิ่มเข้ามา แม้กระทั่งอากาศก็ยังมีกลิ่นเทียนหอมสุดหรูหอมโชยอยู่