ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3930

ตามแผนการแล้ว เพียงแค่พวกเขาสามารถจับตัวหลี่เสี่ยวเฟินมาได้แล้ว ก็จะขับรถตรงไปที่ท่าเรือทันที หลังจากไปรวมตัวกับคนอื่นๆที่ท่าเรือแล้ว แล้วส่งผู้หญิงทุกคนที่จับตัวมาในครั้งนี้ขึ้นเรือให้หมด และขับตรงออกไปที่ทะเลหลวง

ในเวลานี้ หน้าต่างรถที่นั่งข้างคนขับของรถคนแรกได้เลื่อนลง ชายปิดหน้าคนหนึ่งถือไฟฉายแสงสีม่วงที่พิเศษส่องไปที่บ้านของป้าหลี่ และเห็นเข้ากับสัญลักษณ์เฉพาะเจาะจงของแก๊งอยู่บนเสาบ้าน ดังนั้นแล้วเขาจึงเลื่อนปิดหน้าต่าง แล้วใช้วิทยุสื่อสารพูดว่า “แซมนายขับรถอ้อมไปที่ประตูด้านหลัง แล้วพวกเราลอบเข้าไปพร้อมกัน รีบทำรีบเสร็จ！”

ที่เครื่องวิทยุมีเสียงส่งออกมาว่า “OK รับทราบแล้ว!”

จากนั้น รถสองคันด้านหลังก็หักรถขับออกไป อ้อมไปที่ด้านหลังบ้านของป้าหลี่

คนก่อนหน้านั้นก็ออกคำสั่งกับเครื่องวิทยุสื่อสารอีกครั้งว่า “พี่น้องทุกคน ครั้งนี้พวกเราเข้าไปกันทั้งหมดสิบสองคน แซมพวกนายหกคนรับผิดชอบชั้นหนึ่ง ส่วนพวกเราหกคนรับผิดชอบชั้นสอง”

เครื่องวิทยุสื่อสารส่งเสียงของแซมดังมาอีกครั้ง “OK ชั้นหนึ่งมอบหมายให้ฉันเอง”

คนแรกคนนั้นพูดต่ออีกว่า “รอพวกเราเข้าไปที่ด้านในคฤหาสน์แล้ว แซมทางนายต้องส่งออกมาสองคนเพื่อเฝ้าประตูหน้า และอีกสองคนเฝ้าประตูหลัง ที่เหลืออีกสองคนสำรวจห้องทั้งหมดของชั้นหนึ่ง จัดการกับคนอื่นๆให้เรียบร้อยก่อน จากนั้นค่อยหาตัวเป้าหมายของพวกเราแล้วพาตัวไป！”

“พวกเราต้องรีบทำรีบจบ พยายามทำให้เสร็จภายในเก้าสิบวินาที！”

ตามมาด้วย รถสี่คันทั้งด้านหน้าด้านหลังก็มีชายปิดหน้าลงมาทั้งหมดสิบสองคน พวกเขาบางคนถือปืนไว้ บางคนถือไม้กระบองและเครื่องมือยาสลบ และแอบย่ิงเข้าไปใกล้คฤหาสน์ของป้าหลี่

ภายในของคฤหาสน์ในเวลานี้ ห้องส่วนมากได้ปิดไฟลงหมดแล้ว มีเพียงห้องหนึ่งของชั้นสองที่ยังมีไฟสลัวแสงสีส้มเปิดอยู่ ผู้คนสิบกว่าคนใช้เครื่องมือในการเปิดล็อกทั้งประตูหน้าและหลังพร้อมกัน ตามมาด้วยทยอยกันเข้าไป

พวกเขาแบ่งหน้าที่กันชัดเจนมาก และทุกคนต่างก็ปฏิบัติตามหน้าที่ของตัวเองได้อย่างดี หกคนรับผิดชอบชั้นหนึ่ง อีกหกคนก็ไม่รีรอ มุ่งหน้าตรงขึ้นไปที่ชั้นสอง

แต่ในขณะที่พวกเขาคิดว่าทุกอย่างอยู่ในการควบคุมของตัวเอง หกคนที่ชั้นหนึ่ง จู่ๆก็ถูกเงามืดจากไหนไม่รู้โผล่ออกมาควบคุมตัวไว้！

ทั้งหกคนแทบจะไม่ได้ส่งเสียงใดๆออกมา ก็ได้ถูกควบคุมตัวไว้แล้ว ！

พูดจบ เขาก็รีบพุ่งลงไปที่บันได

เพิ่งมาถึงที่บันได ก็มองเห็นเงาดำสองคน เขาจึงพูดออกไปว่า “ไม่ต้องยืนอยู่ที่นี่แล้ว รีบลงไปที่ชั้นใต้ดินเร็ว!”

เพิ่งพูดจบ จู่ๆเงาดำสองคนนั้นก็เคลื่อนไหว

ผู้นำคนแรกคนนั้นรู้สึกเหมือนมีเงาอะไรบางอย่างแวบผ่าน จากนั้นก็ไม่รับรู้ความรู้สึกอะไรอีก

ตามมาด้วย เงาดำที่ลงมือใส่เขาก็ได้ลากเขาเดินลงจากบันได

สามคนด้านหลังนั้นไม่รู้เลยว่าทางด้านหน้าเกิดอะไรขึ้น คิดแค่ว่าคนที่เป็นผู้นำคนนั้นเดินลงบันไดไปแล้ว เมื่อพวกเขาสามคนลงบันไดไปถึงที่ชั้นหนึ่งแล้ว ก็เห็นว่าชั้นหนึ่งมีเงาดำหลายคนยืนรออยู่แล้ว พวกเขาคิดว่าเป็นพวกเดียวกัน กำลังอยากจะถามถึงสถานการณ์ แต่จู่ๆไฟของชั้นหนึ่งทั้งชั้นก็สว่างขึ้นมา