คำพูดนี้กระตุ้นความไม่พอใจของสมาชิกแก๊งเหล่านี้ขึ้นมาอย่างสมบูรณ์
ทุกคนรู้สึกว่าอังเดรไม่ใช่ผู้นำที่มีคุณสมบัติพอจริงๆและต้องการให้เขาลงจากตำแหน่งทันที
ในเวลานี้ เย่เฉินมองไปที่ฝูงชนและถามว่า "ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ให้กัวเหล่ยเป็นหัวหน้าของพวกนาย พวกนายมีความเห็นยังไง?”
ทุกคนมองหน้ากันครู่หนึ่ง
แม้ว่าทุกคนจะไม่พอใจกับอังเดร แต่ก็เป็นเรื่องยากสำหรับพวกเขาที่จะยอมรับให้กัวเหล่ยซึ่งเป็นชาวหัวเซี่ยขึ้นมาเป็นหัวหน้าของพวกเขาในทันที
ท้ายที่สุดแล้วนี่คือแก๊งอิตาลี ต่อให้ทุกคนจะไม่ได้มาจากซิซิลี แต่อย่างน้อยเลือดของลูกหลานชาวอิตาลีก็หลั่งไหลอยู่ในตัว
ถ้าต่อจากนี้ไปแก๊งอิตาลีนี้นำโดยชาวหัวเซี่ย เรื่องนี้หากแพร่ออกไปเกรงว่าจะมีแต่ถูกหัวเราะเยาะ
อย่างไรก็ตาม ในเวลาแบบนี้ แม้ว่าทุกคนจะมีความคิดเห็นอยู่ในใจ แต่ก็ไม่มีใครกล้าพูดออกมาในที่สาธารณะ นั่นเพราะดูเหมือนว่ากัวเหล่ยจะได้รับการสนับสนุนจากคุณเย่ไปแล้ว
แม้ว่าพวกเขาจะไม่รู้แน่ชัดว่าคุณเย่มาจากไหน แม้แต่ว่านพั่วจวินก็ยังออกตัวเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของเขา นี่เพียงพอที่จะเห็นแล้วว่าชายผู้นี้ต้องมีพลังอำนาจอย่างยิ่ง
นอกจากนี้ กัวเหล่ยก็ยังได้รับการอนุมัติจากเขาไปแล้ว เวลานี้หากมีใครลุกขึ้นมาคัดค้าน จะต้องเป็นการหาเรื่องเดือดร้อนแน่
“แกสิซี้ซั้ว!” อังเดรกัดฟันและด่าว่า "เห็นชัดๆว่าเป็นแกที่วางยาพิษในไวน์ และทำให้迪诺西奥กับภรรยารวมถึงลูกชายสองคนของเขาต้องตาย! จากนั้นนายก็จุดไฟเผาพวกเขาสี่คนให้เป็นเถ้าถ่าน! แถมภรรยาของ迪诺西奥ก็ยังเป็นถึงพี่สาวของนายด้วย! ตอนนั้นถ้าไม่ใช่เพราะเธอรับนายไว้ ป่านนี้นายคงตายบนถนนในแวนคูเวอร์ไปแล้ว นายมันเป็นสัตว์เนรคุณ!”
เสียงตะคอกอย่างกะทันหันของอังเดรทำให้สมาชิกทุกคนในแก๊งอิตาลีตกตะลึง
มีคนจ้องไปที่กัวเหล่ยและโพล่งถามอย่างดุเดือด "ที่ อังเดร พูดเป็นเรื่องจริงหรือ?"
“ไม่ใช่แน่นอน!” น้ำเสียงตะคอกของกัวเหล่ยติดขัดอยู่บ้าง จากนั้นเขาก็ชี้ไปที่อังเดรแล้วด่าเสียงดังว่า “อังเดร นายก็แค่คิดว่าคุณเย่ปล่อยให้ฉันเป็นหัวหน้าแก๊งแล้วทำให้ผลประโยชน์ของนายหายไปไม่ใช่หรือไง? นายเห็นว่าอำนาจของตัวเองกำลังจะหายไป ก็เลยกุเรื่องขึ้นมาใส่ร้ายฉัน จัดฉากให้ฉันกลายเป็นคนไร้ยางอายจนคุณเย่ผิดหวังในตัวฉัน แต่คุณเย่ที่รู้ทุกอย่างชัดเจนจะไปโดนนายหลอกได้ยังไง!”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ เย่เฉินก็มีรอยยิ้มแปลก ๆ ผุดขึ้นที่มุมปาก จากนั้นก็มองดูอังเดรและพูดด้วยสีหน้าเย็นชาว่า "อังเดร ลูกไม้นี้ของนายออกจะชั่วร้ายเกินไปจริงๆ! ในความคิดของฉัน กัวเหล่ยไอ้เวร โอ้ะไม่ใช่ กัวเหล่ยเจ้าหนุ่มนี่ดูท่าทางเป็นคนซื่อสัตย์จริงใจ แถมพูดจายังตรงไปตรงมาอย่างยิ่ง ซ้ำยังไว้ผมทรงเดียวกับ陈浩南 แค่มองแวบแรกก็รู้แล้วว่าเขาซื่อสัตย์อย่างมาก แทบจะดูไม่เหมือนคนเนรคุณแบบนั้นเลยสักนิด”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...
หม่าหลังนเอ๋ย หม่าหลัน!! คุณมึงมีสิทธิ์ไปสอนคนอื่นด้วยหรอ ตัวคุณมึงเองยังทำที่พูดไม่ได้เลย ยังมีน่าไปสอนคนอื่น 555 สนุกมาๆเลยครับ เรื่องแรกเลยที่อ่านแล้วอินขนาดนี้ ขอบคุณที่ทำออกมาให้อ่านครับ แต่ปรับให้ผญ.ที่เข้าหาพระเอก ไม่ต้องลุกหนักเกินไป มันดูน่าเบื่อ ดูขัดใจกับคนอ่าน เรื่องรักที่มีแต่พระเอกเข้าใจได้ แต่เรื่องที่อ่อยพระเอกขั้นสุด มันดูน่าเบื่อเกินไป ไม่ฟิน...
หม่าหลังนมากก...
สะใจมากกก...