เมื่อได้ยินคำพูดของเย่เฉิน ว่านพั่วจวินก็พยักหน้าด้วยความเคารพ เขาไม่ได้ออกแรงอีก จากนั้นก็หันไปหาลูกน้องและพูดว่า “จับเขามัดไว้!"
ทหารของสำนักว่านหลงก้าวไปข้างหน้าทันทีและมัดมือของกัวเหล่ยไว้ข้างหลัง จากนั้นก็เตะที่ข้อขาของกัวเหล่ยจนเขาทรงตัวไม่อยู่และคุกเข่าลงบนพื้น
เมื่อเห็นว่าการต่อสู้ครั้งสุดท้ายของเขาล้มเหลว กัวเหล่ยก็เหมือนไก่ตัวผู้ที่สู้แพ้และรอคอยการตัดสินของโชคชะตา
ในเวลานี้เอง อังเดรก็พบบันทึกเสียงแล้วและปรับระดับเสียงให้สูงสุดแล้วคลิกเล่น
ในบันทึกเสียง มีเสียงกัวเหล่ยหัวเราะดังออกมา “คุณริคกี้ เรื่องเสร็จแล้ว ผมใส่ยานอนหลับและยาพิษลงในไวน์และเครื่องดื่มของพวกเขาสี่คนทั้งครองครัว ยานอนหลับจะมีผลภายในเวลาประมาณหนึ่งชั่วโมง และยาพิษจะออกฤทธิ์ในเวลาประมาณ 1 ชั่วโมงครึ่งหลังจากนี้ ยานอนหลับจะทำให้พวกเขาหลับไปก่อน จากนั้นยาพิษจะทำให้ระบบทางเดินหายใจเป็นอัมพาตและตายจากภาวะขาดออกซิเจนในที่สุด”
อังเดรถามเขา "สี่คนทั้งครอบครัว? ไม่ใช่ห้าคนหรอกหรือ?"
กัวเหล่ยรีบพูด “คลอเดียยัยหนูนั่นวันนี้ไม่กินข้างที่บ้าน บอกว่าจะไปปาร์ตี้กับเพื่อนร่วมชั้น ผมเดาว่าเธอน่าจะกลับมาก็ดึกมากแล้ว ตอนนั้นเธอคงคิดว่าครอบครัวของเธอหลับไปหมดแล้วและไม่สงสัยอะไร"
อังเดรพูดอย่างเย็นชา “นายพูดง่าย หากเธอพบว่าคนถูกวางยาพิษจนตาย อย่างนั้นทุกอย่างจะถูกเปิดเผย!”
กัวเหล่ยเอ่ย "คุณริคกี้โปรดวางใจ ผมให้คนเตรียมน้ำมันเบนซินมากเพียงพอแล้วในห้องใต้ดิน เมื่อคลอเดีย กลับมาบ้านแล้ว ผมจะให้คนจุดเชื้อเพลิงจนไปลุกลามขึ้นครั้งใหญ่ ด้วยน้ำมันเบนซิน 50 แกลลอน คลอเดียไม่มีทางหนีออกมาได้แน่ ต่อให้เธอโชคดีหนีรอดมาได้ แต่พ่อแม่และน้องชายอีกสองคนก็ต้องถูกเผาเป็นเถ้าถ่านไปแล้ว เธอจะรู้ได้อย่างไรว่าคนตายไปเพราะอะไร?"
อังเดรเอ่ยปาก “กัวเหล่ย นายเป็นคนทำทั้งหมดนี้ ถ้าหากเกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้น ทั้งหมดนี้นายต้องรับผิดชอบคนเดียว ฉันไม่ได้ไปเกี่ยวข้องกับนายด้วย!”
อันที่จริง กัวเหล่ยก็รู้ด้วยว่าเรื่องแบบนี้อังเดรจะต้องเก็บหลักฐานเอาไว้แน่
นั่นเพราะ แต่ไหนแต่ไรมา เรื่องตัวเรียกคะแนน การแก่งแย่งภายในประเภทนี้ หากพูดไปแล้วก็คือการส่งมอบจุดอ่อนของตนให้อีกฝ่ายก่อน
ในเมื่อคุณคิดจะปีนเขาเหลียงซาน อย่างนั้นคุณก็ไม่อาจทำตัวขาวสะอาดบริสุทธิ์ได้
พวกเราทุกคนล้วนเป็นโจรปล้นฆ่า เป็นโจรที่ยึดครองภูเขาตั้งตนเป็นราชา หากคุณทำตัวขาวสะอาดบริสุทธิ์ ใครก็ไม่เชื่อใจคุณได้และจะไม่ปฏิบัติต่อคุณเหมือนเป็นพวกเดียวกับพวกเขา
วิธีเดียวก็คือคุณจะต้องลงจากภูเขาเพื่อฆ่าคนสองคน อีกทั้งคุณยังต้องนำหัวมาให้ฉันด้วย ให้ฉันได้รู้จุดอ่อนของคุณ ไม่อย่างนั้นฉันไม่มีทางที่จะรับคุณเอาไว้แน่

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...
หม่าหลังนเอ๋ย หม่าหลัน!! คุณมึงมีสิทธิ์ไปสอนคนอื่นด้วยหรอ ตัวคุณมึงเองยังทำที่พูดไม่ได้เลย ยังมีน่าไปสอนคนอื่น 555 สนุกมาๆเลยครับ เรื่องแรกเลยที่อ่านแล้วอินขนาดนี้ ขอบคุณที่ทำออกมาให้อ่านครับ แต่ปรับให้ผญ.ที่เข้าหาพระเอก ไม่ต้องลุกหนักเกินไป มันดูน่าเบื่อ ดูขัดใจกับคนอ่าน เรื่องรักที่มีแต่พระเอกเข้าใจได้ แต่เรื่องที่อ่อยพระเอกขั้นสุด มันดูน่าเบื่อเกินไป ไม่ฟิน...
หม่าหลังนมากก...
สะใจมากกก...