เมื่อได้ยินคำพูดของเย่เฉิน ว่านพั่วจวินก็พยักหน้าด้วยความเคารพ เขาไม่ได้ออกแรงอีก จากนั้นก็หันไปหาลูกน้องและพูดว่า “จับเขามัดไว้!"
ทหารของสำนักว่านหลงก้าวไปข้างหน้าทันทีและมัดมือของกัวเหล่ยไว้ข้างหลัง จากนั้นก็เตะที่ข้อขาของกัวเหล่ยจนเขาทรงตัวไม่อยู่และคุกเข่าลงบนพื้น
เมื่อเห็นว่าการต่อสู้ครั้งสุดท้ายของเขาล้มเหลว กัวเหล่ยก็เหมือนไก่ตัวผู้ที่สู้แพ้และรอคอยการตัดสินของโชคชะตา
ในเวลานี้เอง อังเดรก็พบบันทึกเสียงแล้วและปรับระดับเสียงให้สูงสุดแล้วคลิกเล่น
ในบันทึกเสียง มีเสียงกัวเหล่ยหัวเราะดังออกมา “คุณริคกี้ เรื่องเสร็จแล้ว ผมใส่ยานอนหลับและยาพิษลงในไวน์และเครื่องดื่มของพวกเขาสี่คนทั้งครองครัว ยานอนหลับจะมีผลภายในเวลาประมาณหนึ่งชั่วโมง และยาพิษจะออกฤทธิ์ในเวลาประมาณ 1 ชั่วโมงครึ่งหลังจากนี้ ยานอนหลับจะทำให้พวกเขาหลับไปก่อน จากนั้นยาพิษจะทำให้ระบบทางเดินหายใจเป็นอัมพาตและตายจากภาวะขาดออกซิเจนในที่สุด”
อังเดรถามเขา "สี่คนทั้งครอบครัว? ไม่ใช่ห้าคนหรอกหรือ?"
กัวเหล่ยรีบพูด “คลอเดียยัยหนูนั่นวันนี้ไม่กินข้างที่บ้าน บอกว่าจะไปปาร์ตี้กับเพื่อนร่วมชั้น ผมเดาว่าเธอน่าจะกลับมาก็ดึกมากแล้ว ตอนนั้นเธอคงคิดว่าครอบครัวของเธอหลับไปหมดแล้วและไม่สงสัยอะไร"
อังเดรพูดอย่างเย็นชา “นายพูดง่าย หากเธอพบว่าคนถูกวางยาพิษจนตาย อย่างนั้นทุกอย่างจะถูกเปิดเผย!”
กัวเหล่ยเอ่ย "คุณริคกี้โปรดวางใจ ผมให้คนเตรียมน้ำมันเบนซินมากเพียงพอแล้วในห้องใต้ดิน เมื่อคลอเดีย กลับมาบ้านแล้ว ผมจะให้คนจุดเชื้อเพลิงจนไปลุกลามขึ้นครั้งใหญ่ ด้วยน้ำมันเบนซิน 50 แกลลอน คลอเดียไม่มีทางหนีออกมาได้แน่ ต่อให้เธอโชคดีหนีรอดมาได้ แต่พ่อแม่และน้องชายอีกสองคนก็ต้องถูกเผาเป็นเถ้าถ่านไปแล้ว เธอจะรู้ได้อย่างไรว่าคนตายไปเพราะอะไร?"
อังเดรเอ่ยปาก “กัวเหล่ย นายเป็นคนทำทั้งหมดนี้ ถ้าหากเกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้น ทั้งหมดนี้นายต้องรับผิดชอบคนเดียว ฉันไม่ได้ไปเกี่ยวข้องกับนายด้วย!”
อันที่จริง กัวเหล่ยก็รู้ด้วยว่าเรื่องแบบนี้อังเดรจะต้องเก็บหลักฐานเอาไว้แน่
นั่นเพราะ แต่ไหนแต่ไรมา เรื่องตัวเรียกคะแนน การแก่งแย่งภายในประเภทนี้ หากพูดไปแล้วก็คือการส่งมอบจุดอ่อนของตนให้อีกฝ่ายก่อน
ในเมื่อคุณคิดจะปีนเขาเหลียงซาน อย่างนั้นคุณก็ไม่อาจทำตัวขาวสะอาดบริสุทธิ์ได้
พวกเราทุกคนล้วนเป็นโจรปล้นฆ่า เป็นโจรที่ยึดครองภูเขาตั้งตนเป็นราชา หากคุณทำตัวขาวสะอาดบริสุทธิ์ ใครก็ไม่เชื่อใจคุณได้และจะไม่ปฏิบัติต่อคุณเหมือนเป็นพวกเดียวกับพวกเขา
วิธีเดียวก็คือคุณจะต้องลงจากภูเขาเพื่อฆ่าคนสองคน อีกทั้งคุณยังต้องนำหัวมาให้ฉันด้วย ให้ฉันได้รู้จุดอ่อนของคุณ ไม่อย่างนั้นฉันไม่มีทางที่จะรับคุณเอาไว้แน่

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...