ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 3985
แต่ใครก็ไม่คิดไม่ฝันว่า การตอกกลับอย่างกะทันหันของเจ้าพ่อเฒ่า เพียงประโยคเดียว ทำให้เรื่องราวกลับตาลปัตร
เมื่อเฉียวเฟยหยุนได้ยินคำพูดของเขา มีคนในครอบครัวหลายพันคนอยู่ด้วย หัวใจเขาเต้นจนแทบจะหลุดออกมา
หลายพันคนเชียวนะ!
นี่จะไปแจ้งตำรวจ หรือจะไปเดินพาเหรด!
ไม่กลัวเป็นเรื่องใหญ่หรือไง!
ตอนเขากำลังตื่นตระหนกหวาดกลัว เจ้าพ่อเฒ่าได้ตัดสายไปแล้ว
สำหรับเจ้าพ่อเฒ่า ชีวิตในแก๊งกว่าห้าสิบปี อาจไม่ทำให้เขาได้เรียนรู้ทักษะอะไรอย่างแท้จริง แต่อย่างน้อยเรื่องการขู่คน ฝีมือของเขาอยู่ในระดับสุดยอด
ได้ยินเสียงสัญญาณถูกตัดสายในโทรศัพท์ เฉียวเฟยหยุนเดินวนไปวนมาในห้องไม่หยุด
การตายอย่างน่าเวทนาของน้องชาย ยังไม่รู้จะไปแก้แค้นที่ไหน บิล 4.1 พันล้านก็อยู่ตรงหน้าตัวเอง นี่ทำให้จิตใจของเขาแตกกระเจิง แทบจะพังทลาย
ผู้ช่วยอดถามไม่ได้ว่า “คุณชาย......ตอนนี้เราจะทำยังไงดีครับ......”
“ทำยังไง......” เฉียวเฟยหยุนพึมพำด้วยสายตาว่างเปล่า ส่ายหัวพึมพำกับตัวเองว่า “ฉันก็ไม่รู้จะทำยังไง......เรื่องของเฟยหยู่ ฉันยังไม่รู้ว่าจะพูดกับที่บ้านยังไง เงินชดเชย 4.1 พันล้าน ก็ไม่รู้จะแก้ไขยังไง......”
ผู้ช่วยครุ่นคิด กัดฟันถามว่า “หรือจะเพิ่มให้พวกเขาอีกหน่อยดีครับ”
“เพิ่มเหรอ” เฉียวเฟยหยุนย้อนถามว่า “นายคิดว่าเพิ่มเท่าไร ถึงจะเหมาะสม”
ผู้ช่วยคิดครู่หนึ่ง จากนั้นพูดว่า “ผมคิดว่าเพิ่มอีกห้าแสนครับ”
เฉียวเฟยหยุนส่ายหน้า แล้วพูดว่า “ไม่ได้ ฉันยอมเพิ่มห้าแสน เพื่อไกล่เกลี่ยยุติความขัดแย้ง แต่อีกฝ่ายไม่ยอมแน่นอน เขาเดาจุดอ่อนของฉันได้แล้ว เขารู้ว่าฉันไม่สามารถเดิมพันได้......”
เขาชีวิตราบรื่นมาตลอด ยังไม่เคยเจอสถานการณ์ลำบากขนาดนี้ จู่ๆ ก็ไม่รู้ว่าควรทำยังไง
แต่เวลาเดินไปเรื่อยๆ
ดูเหมือนว่าเหลือเวลาอีกไม่ถึงสามสิบวินาที ในการนับถอยหลังสามนาที เฉียวเฟยหยุนกำหมัดแน่น กัดฟันตวาดออกมาว่า “ตอบตกลงเขา!”
ถึงผู้ช่วยรู้สึกเจ็บปวดใจมาก แต่ตอนนี้ไม่มีวิธีอื่น ดังนั้นจึงรีบโทรไปหาเจ้าพ่อเฒ่า
เจ้าพ่อเฒ่าไรอันกับคนหลายพัน กำลังกลั้นหายใจรอให้มือถือดังอีกครั้ง
คนหลายพันด้านล่าง ไม่มีเวลามาเสียใจแล้ว ทุกคนกำลังรอการตอบกลับจากอีกฝ่ายอย่างร้อนใจ
พวกเขาก็คิดไม่ถึง เจ้าพ่อเฒ่ากล้าเรียกเงินถึงห้าล้าน แต่หลังจากที่เจ้าพ่อเฒ่าพูดจำนวนนี้ออกมา พวกเขาคาดหวังในใจว่าเรื่องนี้จะสำเร็จ
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...