ขณะที่เวลาสามนาทีใกล้จะหมด มือถือของเจ้าพ่อเฒ่าดังขึ้นอีกครั้ง
สีหน้าของทุกคน มีความตื่นเต้นเป็นอย่างมาก ทุกคนกำมือแน่นทันที รอผลสรุปสุดท้าย
ขณะนั้น เจ้าพ่อเฒ่ากดปุ่มรับสายอย่างไม่รีบร้อน แล้วพูดอย่างเย็นชา “ว่ามา!”
ฝั่งผู้ช่วยของเฉียวเฟยหยุน รู้สึกถึงความกดดันที่มาจากเจ้าพ่อเฒ่า
เขาทำได้เพียงฝืนพูดว่า “เจ้านายเราตอบตกลงความต้องการของพวกนายแล้ว แต่พวกนายต้องรับประกันว่า ห้ามไม่ให้ใครแจ้งตำรวจเรื่องนี้!”
ใบหน้าของคนด้านล่างเวที เต็มไปด้วยความตื่นเต้นทันที
ดูออกเลยว่าแต่ละคนกำลังอดกลั้น ไม่ให้ส่งเสียงเฮออกมา ระหว่างที่เจ้าพ่อเฒ่าคุยกับอีกฝ่าย
ขณะนั้น เจ้าพ่อเฒ่าตื่นเต้นจนแทบจะเป็นลม แต่ยังพยายามควบคุมน้ำเสียง พูดอย่างเย็นชาว่า “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ฉันจะให้คนเตรียมรายชื่อและรายละเอียดการรับเงิน ของคนในครอบครัวแต่ละคน พวกนายมีเวลา 24 ชั่วโมง ในการจ่ายเงินให้เรียบร้อย”
ผู้ช่วยของเฉียวเฟยหยุนรีบพูดว่า “เราไม่สามารถจ่ายเงินห้าล้านดอลลาร์ ให้พวกนายหมดภายในครั้งเดียว ขืนพวกนายได้เงินแล้วไปแจ้งตำรวจ จะรับประกันผลประโยชน์ของเรายังไง”
เจ้าพ่อเฒ่าย้อนถามว่า “งั้นนายจะเอายังไง”
ผู้ช่วยของเฉียวเฟยหยุนพูดว่า “เราจะจ่ายให้พวกนายแต่ละคนสองล้านก่อน ที่เหลือสามล้าน แบ่งจ่ายสามปี 36 ครั้ง!”
“ฝันไปเถอะ!” เจ้าพ่อเฒ่าพูดโพล่งออกมาอย่างไม่ต้องคิด “พวกนายมีทางเลือกเดียวเท่านั้น ภายใน 24 ชั่วโมง โอนเงินห้าล้านดอลลาร์ เข้าบัญชีของแต่ละคน ไม่งั้นก็รับผลที่ตามมาเอาเอง!”
ผู้ช่วยของเฉียวเฟยหยุน ยังคงพยายามต่อสู้ด้วยเหตุผล “งั้นจะรับประกันผลประโยชน์ของเรายังไง! นายต้องรับประกันกับเราหน่อยสิ!”
เจ้าพ่อเฒ่าพูดอย่างยโสว่า “นายมีคำสัญญาของฉัน!”
ด้านล่างเต็มไปด้วยเสียงเฮด้วยความดีใจ เสียงเฮเกือบทำให้โบสถ์ถล่มลงมา
บางคนสะกดกลั้นความดีใจไว้ไม่อยู่ ส่งเสียงเฮ พลางกระโดดโลดเต้นอยู่กับที่ สีหน้าดีใจจนสุดจะบรรยาย
จู่ๆ เจ้าพ่อเฒ่าตกตะลึง เขามองความสำราญของกลุ่มคนด้านล่าง ทันใดนั้นจึงรู้สึกไม่สามารถควบคุมได้
เขาจำได้รางๆ ว่า เมื่อปี 2006 ตอนฟุตบอลชาย ทีมชาติอิตาลี ได้ถ้วยฟุตบอลโลก ความตื่นเต้นของทุกคน ก็ประมาณนี้
ถึงกระทั่งที่น้อยกว่าตอนนี้นิดหน่อย
ตาเฒ่าที่ลูกชายหายไปสามคน ที่ใกล้จะเป็นเจ้าพ่อเฒ่าคนที่สอง ตอนนี้สีหน้าแดงก่ำ ตะโกนอย่างตื่นเต้นว่า “คนละห้าล้าน งั้น......แสดงว่า ลูกชายฉันสามคน จะได้ 15 ล้านดอลลาร์ใช่ไหม!”
ทันใดนั้นมีคนตำหนิเขาทันที “แอ๊บเล็ต นายนี่ใช้ไม่ได้เลยนะ! อย่าลืมสิ นั่นแลกมาด้วยชีวิตลูกชายนายถึงสามคนเลยนะ!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...