ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 399
บทที่399
ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมา ทุกคนก็แสดงแววตาตื่นเต้น
ดวงตาของเว่ยหย่งเจิ้งเบิกกว้าง และเขาก็ถามอย่างสั่น ๆ ว่า:"เมื่อกี้พูดอะไรนะ? เว่ยเลี่ยงพาใครกลับมา?!"
มีคนตะโกนที่ประตู:"เว่ยเลี่ยงพาหมอเทพซือเทียนฉี แล้วก็ชายหนุ่มคนหนึ่งกลับมา! เขาเข้ามาในสวนแล้ว!"
ทันทีที่สิ้นเสียง สีหน้าของเว่ยหย่งเจิ้นก็เปลี่ยนจากประหลาดใจเป็นดีใจทันที!
ซือเทียนฉีมาแล้ว? !
ในที่สุดดว่ยเลี่ยงก็ขอให้ซือเทียนฉีมาได้?!
โอ้พระเจ้า! ในที่สุดตระกูลเว่ยก็รอดแล้ว? !
เซียวอี้เชียนยืนขึ้นด้วยความตื่นเต้น!
เขาไม่สนใจเข็มฉีดยาที่หลังมือ ดวงตาของเขาแดงก่ำด้วยความตื่นเต้น!
ตั้งแต่ส่วนล่างเริ่มเน่าเปื่อย เขาแอบคิดในใจว่า มีเพียงซือเทียนฉีเท่านั้นที่สามารถรักษาส่วนล่างของเขาได้
แต่ว่า เขารู้ด้วยว่าซือเทียนฉีไม่พอใจเขามาก และเป็นไปไม่ได้ที่จะช่วยเขา
สำหรับสาเหตุที่ซือเทียนฉีเปลี่ยนใจ และตามคนของตระกูลเว่ยกลับมารักษาตน เขาเองก็ไม่เข้าใจ และไม่อยากจะคิด ตอนนี้เขาอยากรักษาส่วนล่างของเขาให้หายเท่านั้น
แม้ว่ามันจะไร้ประโยชน์ แค่มันอยู่ตรงนั้นดีๆก็พอ ตนไม่อยากเสียมันไปแบบนี้...
เว่ยหย่งเจิ้นซึ่งมีสุขภาพไม่ดี เดินไปที่ประตูด้วยความตื่นเต้นและอุทานด้วยความตื่นเต้น:"เร็วเข้า รีบเชิญหมอเทพซือเข้ามา!"
เว่ยฉางหมิงที่อยู่ด้านข้างนั้นไม่น่าเชื่อและพูดออกมา:"เว่ยเลี่ยงเป็นแค่ลูกนอกสมรส จะเชิญซือเทียนฉีมาได้อย่างไร? เขาไม่สามารถทำได้เลย!"
ไม่ว่ายังไงเว่ยหย่งเจิ้งก็ได้กล่าวไว้ก่อนหน้านี้ ว่าใครสามารถแก้ปัญหานี้ได้ซึ่งเป็นประธานของบริษัทผลิตยาเว่ยซื่อเป็นผู้นำตระกูล!
สักพักสายตาของทุกคนก็เริ่มแปลก
เมื่อได้ยินความคิดเห็นของผู้คนเหล่านี้ ใบหน้าของเส่ยฉางหมิงก็เป็นสีแดงและแดงมาก ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเกลียดชัง
เว่ยเลี่ยง! แกมันไอ้ลูกนอกสมรส กล้ามาแย่งซีนกูเหรอ?
และไอ้แก่ตายซือเทียนฉีนั้น ตอนที่ตนเชิญเขา เขาปฏิเสธอย่างชัดเจนและชอบธรรม ทำไมเว่ยเลี่ยงเชิญเขา เขาก็มาละ?
ในตอนนี้ เขาเห็นเย่เฉิน
ใบหน้าของเขาดูแย่มากในทันที
เขาจะไม่มีวันลืมความอัปยศอดสู ที่เย่เฉินปล่อยให้ตัวเองเลียโถปัสสาวะในคลับเฮาส์ฮุยหวง!
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...