ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4006
เฉียวเฟยหยุนพูดด้วยรอยยิ้มว่า:"คุณชายเฟ่ย คุณเกรงใจเกินไปแล้ว ฉันก็แค่มีไหวพริบเล็กๆ เทียบกับคุณไม่ได้หรอก"
เฟ่ยฮ่าวหยางหัวเราะและถามอีกว่า:"ถ้ากู้ชิวอี๋ตกลงไปร่วมงานเลี้ยงอาหารค่ำเพื่อการกุศล เราควรจะลงมือยังไงดี?"
เฉียวเฟยหยุนพูดว่า:"เรื่องนี้ง่ายมาก หลังจากที่กู้ชิวอี๋มา เราสามารถจัดให้เธอไปที่ห้องรับรองก่อน ห้องรับรองควรอยู่ใกล้หน้าต่างให้มากที่สุด และควรมีท่อระบายอากาศ ฉันจะจัดบุคลากรติดอาวุธที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี เพื่อซุ่มโจมตีล่วงหน้า และเมื่อเธอเข้าไปในห้องรับรอง ก็วางยาสลบแล้วจับคนนอนลง จากนั้นพาคนออกจากหน้าต่างหรือท่อระบายอากาศโดยไม่รู้ตัว"
"ถึงตอนนั้นคนอื่นรู้ว่าเธอหายตัวไป จะต้องเกิดวุ่นวายอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ คุณสามารถผ่านกระบวนการแจ้งตำรวจได้ตามปกติ หากตำรวจมาสอบสวนคุณ คุณก็บอกว่าไม่รู้เรื่องอะไรเลย และยืนยันว่าอาจมีคนร้ายวางแผนมานานแล้ว ที่เหลือก็ให้ตำรวจสอบสวน!"
พูดจบ เฉียวเฟยหยุนพูดต่อ:"ถึงตอนนั้น ฉันจะให้คนทิ้งหลักฐานและเบาะแสบางอย่างที่ขัดขวางการทำงานของตำรวจ ปลอมแปลงเรื่องนี้เป็นการลักพาตัวและเรียกค่าไถ่แบบธรรมดา แล้วเรียกค่าไถ่จำนวนมหาศาลครอบครัวของกู้ชิวอี๋ เพื่อดึงการตัดสินของทุกคนไปยังเงินทอง แบบนี้ก็จะไม่มีใครสงสัยคุณ ตระกูลเฟ่ยมีทรัพย์สินมากกว่าตระกูลกู้ และไม่มีใครเชื่อว่าคุณจะลักพาตัวกู้ชิวอี๋เพื่อเรียกค่าไถ่"
เมื่อพูดถึงนี้ เฉียวเฟยหยุนพูดเสริมว่า:"และแน่นอน ฉันจะทำละครให้ครบชุด และฉันจะจัดการให้คนติดต่อครอบครัวกู้เกี่ยวกับค่าไถ่ คงจะดีที่สุดถ้าได้ค่าไถ่อย่างราบรื่น แต่ถ้าไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ฉันจะเตรียมวิธีรับมือ ให้คนกลุ่มนี้ตายอย่างไม่ต้องสงสัย ถ้าทำงานไม่สำเร็จ และจะไม่ทิ้งเบาะแสให้ตำรวจ"
"เมื่อเป็นเช่นนี้ หลังจากเราได้เงินก็จะฆ่าตัวประกัน เป็นการดำเนินการปกติของโจร นอกจากนี้ยังเป็นการดำเนินการปกติของโจรที่จะฆ่าตัวประกัน หากไม่ได้เงิน ถึงตอนนั้น อาจจะทำลายศพกู้ชิวอี๋ไปแล้ว และทั้งชีวิตนี้จะไม่มีใครสามารถหาเธอเจอได้ คดีนี้ย่อมกลายเป็นคดีที่ยังไม่คลี่คลายอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แม้ว่าจะมีคนติดตามมาหลายสิบปี ก็ยังคงเป็นคดีที่ยังไม่คลี่คลาย"
"ถ้าทำในโรงแรม ก็ต้องทำเงียบๆ ดีที่สุดให้อยู่ในสายตาของ รปภ. และพาคนไปโดยไม่รู้ตัว……"
เมื่อพูดถึงนี้ เฉียวเฟยหยุนก็จิ้ปาก และพูดว่า:"แค่เรื่องแบบนี้ต้องใช้เทคนิคมากเกินไป…...ดูเหมือนว่าคนธรรมดาทำไม่ได้……"
เฟ่ยฮ่าวหยางขมวดคิ้วเล็กน้อย และถามว่า:"คุณอยากลองนินจาญี่ปุ่นไหม? ดูเหมือนว่าพวกเขาจะเก่งที่สุด ในเรื่องการทำเงียบๆ"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...
หม่าหลังนเอ๋ย หม่าหลัน!! คุณมึงมีสิทธิ์ไปสอนคนอื่นด้วยหรอ ตัวคุณมึงเองยังทำที่พูดไม่ได้เลย ยังมีน่าไปสอนคนอื่น 555 สนุกมาๆเลยครับ เรื่องแรกเลยที่อ่านแล้วอินขนาดนี้ ขอบคุณที่ทำออกมาให้อ่านครับ แต่ปรับให้ผญ.ที่เข้าหาพระเอก ไม่ต้องลุกหนักเกินไป มันดูน่าเบื่อ ดูขัดใจกับคนอ่าน เรื่องรักที่มีแต่พระเอกเข้าใจได้ แต่เรื่องที่อ่อยพระเอกขั้นสุด มันดูน่าเบื่อเกินไป ไม่ฟิน...
หม่าหลังนมากก...
สะใจมากกก...