เมื่อเห็นว่าเขาดึงดูดความสนใจของเฟ่ยฮ่าวหยางได้สำเร็จ เฉียวเฟยหยุนจึงพูดแนะนำด้วยความเคารพ:"ความคิดของฉันคือ คุณจะเป็นผู้นำในการร่วมมือกับหอการค้าจีน และจัดงานเลี้ยงอาหารค่ำเพื่อการกุศลในนิวยอร์ก คุณสามารถเอาเงิน 20 ล้านหยวนออกมาส่วนหนึ่งบริจาคก่อน และประกาศว่าเงินจะถูกนำไปใช้ในการจัดตั้งกองทุนการกุศลโดยเฉพาะ"
เฟ่ยฮ่าวหยางพยักหน้า แล้วเคาะนิ้วเล็กน้อย พูดว่า:"พูดต่อ!"
เฉียวเฟยหยุนพูดต่อ:"ตอนคุณเผยแพร่ออกไป ก็บอกว่ากองทุนการกุศลนี้ จะนำไปใช้ปรับปรุงสภาพความเป็นอยู่ และการศึกษาของเด็กกำพร้าชาวจีนทั้งหมดในอเมริกาเหนือ แม้ว่าฉันจะไม่รู้ว่าหอการค้าจีนสนใจกิจกรรมการกุศลแบบนี้หรือไม่ แต่ยังไงซะ คุณก็คือคุณชายของตระกูลเฟ่ย คุณสามารถหาหอการค้าจีนให้ความร่วมมือ พวกเขาจะต้องประหลาดใจที่ได้รับความรักอย่างไม่คาดฝันแน่นอน และแม้ว่าจะไม่อยากทำการกุศล ก็จะร่วมมือกับคุณอย่างจริงจังแน่นอน ดังนั้นจนถึงตรงนั้น แผนทั้งหมดจะไม่มีปัญหาอะไร"
"อืม มีเหตุผล" เฟ่ยฮ่าวหยางพยักหน้าเห็นด้วย และถามว่า:"หลังจากนั้นล่ะ?"
เฉียวเฟยหยุนพูดว่า:"หลังจากนั้นคุณสามารถกำหนดเวลางานเลี้ยงกับหอการค้าจีนได้ ตัวอย่างเช่น หลังจากที่กู้ชิงอี๋มาถึงนิวยอร์ก และก่อนเล่นคอนเสิร์ตในนิวยอร์ก เพื่อให้แน่ใจว่ากู้ชิวอี๋อยู่ในนิวยอร์กในขณะนั้น และมีความเป็นไปได้สูงที่จะมีเวลาว่างมาเข้าร่วม"
"ฉันเดาว่าตอนนี้หอการค้าจีนกำลังยุ่งอยู่กับการประชาสัมพันธ์ที่เกี่ยวข้องกับการติดต่อคอนเสิร์ตของกู้ชิวอี๋ แต่พวกเขาไม่กล้าละเลยคุณ ดังนั้นทั้งสองเรื่องนี้จะตั้งอยู่ในระดับสูงสุดอย่างแน่นอน"
"ดังนั้น ในกระบวนการที่คุณติดต่อกับพวกเขา สามารถได้ยินเรื่องคอนเสิร์ตของกู้ชิวอี๋จากพวกเขาได้อย่างง่ายดาย"
"เมื่อถึงเวลาคุณก็ทำตามสถานการณ์ บอกหอการค้าจีนว่าคุณกู้คือแสงสว่างของชาวจีน ถ้าเธอสามารถยอมรับคำเชิญได้ อิทธิพลของเธอในการประมูลก็จะตามมาอย่างแน่นอน จะดีขึ้นมาก หากเธอยอมรับคำเชิญได้ คุณบริจาคเงิน 20 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และถึงตอนนั้นเมื่อกู้ชิวอี๋รู้ คงมีความเป็นไปได้สูงที่ยอมรับคำเชิญ!"
เมื่อพูดถึงนี้ เฉียวเฟยหยุนก็พูดอีกครั้ง:"ในเมื่อคุณเป็นผู้เริ่มงานเลี้ยงอาหารค่ำเพื่อการกุศล สถานที่นั้นคุณก็ต้องเป็นคนกำหนดโดยธรรมชาติ เมื่อเป็นเช่นนี้ เราจะมีเวลาเพียงพอในการจัดเตรียมสถานที่ ซึ่งหมายความว่าเราสามารถขุดกับดักที่สมบูรณ์ล่วงหน้าได้ ตราบใดที่เราสามารถล่อกู้ชิวอี๋ออกมาได้ ก็จะจัดการกับเธอได้ง่ายขึ้น!"
เฉียวเฟยหยุนอธิบายว่า:"คุณชายเฟ่ยคุณคิดดูสิ กู้ชิวอี๋หลงใหลในการกุศลอยู่แล้ว ดังนั้นเราจัดงานเลี้ยงอาหารค่ำเพื่อการกุศล มันเป็นการสนองตอบความต้องการของผู้อื่นไม่ใช่เหรอ? นอกจากนี้ เรื่องการกุศลเอง ก็เป็นผลกระทบเล็กน้อยต่อการลักพาตัวบุคคลสาธารณะ ปกติคุณบริจาคน้อย ชาวเน็ตก็จะวิพากษ์วิจารณ์คุณบนเน็ต ถ้างานเลี้ยงอาหารค่ำเชิญคุณ คุณไม่แม้แต่ไปเลย ก็ถูกด่าจนตายเลยไม่ใช่เหรอ? ฉันเชื่อว่ากู้ชิวอี๋คงจะเห็นด้วยกับเรื่องนี้"
เมื่อเฟ่ยฮ่าวหยางได้ยินแบบนี้ เขาพยักหน้าด้วยความดีใจ และพูดว่า:"มีเหตุผล มีเหตุผลจริงๆ ! งั้นพรุ่งนี้ฉันจะติดต่อกับหอการค้าจีน เพื่อจัดงานเลี้ยงอาหารค่ำเพื่อการกุศล!"
เฉียวเฟยหยุนสั่งว่า:"คุณชายเฟ่ย เมื่อเรื่องนี้คุยกันเสร็จแล้ว จะต้องเปิดความคิดเห็นสาธารณะที่รุกรานทันที และแจ้งให้ชาวจีนในอเมริกาเหนือทั้งหมด ทราบเกี่ยวกับงานเลี้ยงอาหารค่ำการกุศลนี้ ด้วยวิธีนี้ หากกู้ชิวอี๋ตั้งใจจะปฏิเสธ งั้นผลกระทบของงานเลี้ยงอาหารค่ำการกุศลก็จะกดดันเธอมากขึ้น!"
เฟ่ยฮ่าวหยางพูดอย่างเห็นด้วย:"หยุนเฟย ยังต้องเป็นคุณเลยนะ ถ้าคุณพูดแบบนั้น ฉันแม่งโครตดัใจเลยจริงๆ!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...
หม่าหลังนเอ๋ย หม่าหลัน!! คุณมึงมีสิทธิ์ไปสอนคนอื่นด้วยหรอ ตัวคุณมึงเองยังทำที่พูดไม่ได้เลย ยังมีน่าไปสอนคนอื่น 555 สนุกมาๆเลยครับ เรื่องแรกเลยที่อ่านแล้วอินขนาดนี้ ขอบคุณที่ทำออกมาให้อ่านครับ แต่ปรับให้ผญ.ที่เข้าหาพระเอก ไม่ต้องลุกหนักเกินไป มันดูน่าเบื่อ ดูขัดใจกับคนอ่าน เรื่องรักที่มีแต่พระเอกเข้าใจได้ แต่เรื่องที่อ่อยพระเอกขั้นสุด มันดูน่าเบื่อเกินไป ไม่ฟิน...
หม่าหลังนมากก...
สะใจมากกก...