ลู่ซือเหนียนปีนี้อายุ 48 ปี เป็นชาวจีนโพ้นทะเลรุ่นที่ 6 ในสหรัฐอเมริกา
ปู่ทวดของเขามาที่สหรัฐอเมริกาในรัฐบาลสมัยปลายราชวงศ์ชิง เขาเป็นหนึ่งในคนงานชาวจีนจำนวนมากที่มีส่วนร่วมในการก่อสร้างทางรถไฟสายอเมริกันแปซิฟิก
ตั้งแต่รุ่นนั้นเป็นต้นมา ตระกูลลู่ได้ปักหลักในสหรัฐอเมริกาทีละเล็กทีละน้อย โดยอาศัยคุณภาพการทำงานหนักของชาวจีน
ในช่วงแรก บรรพบุรุษของตระกูลลู่ที่ไปสหรัฐอเมริกาในฐานะคนทำงานชาวจีน ยังคงเป็นกลุ่มชนชั้นล่างของสังคมอเมริกันในตอนนั้น
และตอนนี้ ตระกูลลู่ในสหรัฐอเมริกามีมรดกหลายหมื่นล้านดอลลาร์ ซึ่งถือได้ว่าเป็นต้นแบบของการต่อสู้ของชาวจีน
ในเวลาเดียวกัน ตระกูลลู่ยังได้ส่งต่อคุณลักษณะของพ่อค้าไปตามชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของจีน และกระตือรือร้นที่จะรวมชาติและพัฒนาร่วมกัน
ดังนั้น เมื่อหลายสิบปีก่อน ปู่ทวดของลู่ซือเหนียนได้ก่อตั้งหอการค้าจีนในนิวยอร์ก ซึ่งค่อยๆ กลายเป็นหอการค้าจีนที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในสหรัฐอเมริกา
หลังจากที่ลู่ซือเหนียนเข้ารับตำแหน่งประธานหอการค้าจีนในนิวยอร์ก ก็ทุ่มเทให้กับการพัฒนาหอการค้าจีนในนิวยอร์กให้ยิ่งใหญ่ และกลายเป็นหอการค้าจีนทั้งสหรัฐอเมริกา หลังจากที่เขาสื่อสารและไกล่เกลี่ยกับหอการค้าจีนในที่ต่างๆ อย่างต่อเนื่อง หอการค้าจีนส่วนใหญ่ในสหรัฐอเมริกา ตั้งใจที่จะรวมหอการค้า และเปลี่ยนชื่อเป็นหอการค้าอเมริกันจีน
และลู่ซือเหนียนก็ต่อสู้เพื่อมันเช่นกัน หวังว่าจะได้เป็นประธานคนแรกของหอการค้าจีนแห่งชาติ หลังจากรวมกัน
แต่ว่า มีหอการค้าจีนอีก 2 แห่ง ที่มีความสามารถไม่ได้แย่ ไปกว่าหอการค้าจีนแห่งนิวยอร์ก หอการค้าจีน 2 แห่งนี้คือหอการค้าจีนลอสแองเจลิส และหอการค้าจีนชิคาโก
จะแข่งขันกับประธานของหอการค้าจีนสองแห่งนั้นอย่างไร เป็นเรื่องที่น่าปวดหัวสำหรับลู่ซือเหนียนในช่วงนี้
เขาจึงพยายามหาวิธีมาโดยตลอด หวังว่าก่อนที่หอการค้าจีนจะรวมกิจการ ให้หอการค้าจีนนิวยอร์กเผยตัวมากขึ้น แล้วเพิ่มผลกระทบอีกสักหน่อย จะได้ให้ตนสามารถมีสิ่งที่เหลือกว่าประธานอีกสองคนได้
พูดจบ เขาก็แนะนำตัวเองว่า:"คุณชายเฟ่ย กระผมชื่อลู่ซือเหนียน เป็นประธานหอการค้าจีนแห่งนิวยอร์ก!"
เฟ่ยฮ่าวหยางพอใจกับคำชมนี้มาก ยิ้มเล็กน้อย แล้วพูดว่า:"ประธานลู่ ฉันได้ยินมาว่าหอการค้าจีนในนิวยอร์กของเรา เป็นหอการค้าจีนที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐอเมริกา สำหรับข้อนี้ ประธานลู่ต้องมีความดีความชอบมากสินะ!"
ลู่ซือเหนียนรีบพูดว่า:"โอ้ คุณชายเฟ่ยชมเกินไปแล้วครับ…… หอการค้าจีนแห่งนิวยอร์กมีประวัติศาสตร์มาหลายทศวรรษ และหอการค้าสามารถบรรลุความสำเร็จในวันนี้ เป็นเพราะประธานคนก่อน"
จากนั้น ลู่ซือเหนียนถามอย่างระมัดระวัง:"คุณชายเฟ่ย ไม่ทราบว่าวันนี้คุณมาที่นี่ทำไมเหรอครับ?"
เฟ่ยฮ่าวหยางยิ้มเล็กน้อย และพูดอย่างเย่อหยิ่ง:"ฉันมาหาคุณ ฉันอยากร่วมมือกับหอการค้าจีนในนิวยอร์กของพวกคุณ หากร่วมมือดีล่ะก็ ฉันสามารถพิจารณาเข้าร่วมหอการค้าของคุณอย่างเป็นทางการ แทนตระกูลเฟ่ยได้!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...
หม่าหลังนเอ๋ย หม่าหลัน!! คุณมึงมีสิทธิ์ไปสอนคนอื่นด้วยหรอ ตัวคุณมึงเองยังทำที่พูดไม่ได้เลย ยังมีน่าไปสอนคนอื่น 555 สนุกมาๆเลยครับ เรื่องแรกเลยที่อ่านแล้วอินขนาดนี้ ขอบคุณที่ทำออกมาให้อ่านครับ แต่ปรับให้ผญ.ที่เข้าหาพระเอก ไม่ต้องลุกหนักเกินไป มันดูน่าเบื่อ ดูขัดใจกับคนอ่าน เรื่องรักที่มีแต่พระเอกเข้าใจได้ แต่เรื่องที่อ่อยพระเอกขั้นสุด มันดูน่าเบื่อเกินไป ไม่ฟิน...
หม่าหลังนมากก...
สะใจมากกก...