ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4009
เฟ่ยฮ่าวหยางพูดออกมาเบา ๆ และเมื่ออยู่ในหูของลู่ซือเหนียน มันก็เหมือนกับสายฟ้า
เมื่อมองไปทั่วทั้งสหรัฐอเมริกา ไม่มีหอการค้าจีนที่สามารถเชิญตระกูลระดับใหญ่มากอย่างตระกูลเฟ่ยเข้ามาได้
ยังไงซะ สำหรับหลายๆ สมาคม ทรัพย์สินของตระกูลเฟ่ย อาจจะมากกว่าทรัพย์สินของสมาชิกทั้งหมดของสมาคมทั้งหมดรวมกัน ในกรณีนี้ ตระกูลเฟ่ยจึงไม่อยากเล่นกับพวกเขาแน่นอน
ความแตกต่างระหว่างพวกเขา ก็เหมือนมหาเศรษฐีไม่มีทางเข้าร่วมชมรมเศรษฐี ที่มีทรัพย์สินต่อหัวเพียงหนึ่งหรือสองล้าน
แต่ว่า เฟ่ยฮ่าวหยางกลับมาหาเอง และบอกว่าเขาสามารถเข้าร่วมหอการค้าจีนแห่งนิวยอร์กได้ ลู่ซือเหนียนรู้สึกตื่นเต้นมากเมื่อได้ยินเรื่องนี้
ดังนั้นเขาจึงรีบถามด้วยความเคารพอย่างว่า:"คุณชายเฟ่ย ไม่ทราบว่าคุณต้องการความร่วมมือแบบไหนกับเรา? ไม่ต้องกังวล ขอแค่คุณพูด ทั้งหอการค้าจีนในนิวยอร์กจะทำให้ดีที่สุด!"
เฟ่ยฮ่าวหยางพยักหน้า และพูดด้วยรอยยิ้มว่า:"ฉันแค่ต้องการทำงานการกุศลกับพวกคุณ"
"การกุศล?"ลู่ซือเหนียนถามด้วยความประหลาดใจ:"คุณชายเฟ่ย…... คุณอยากทำการกุศลด้านไหน? เราต้องร่วมมือกันยังไงครับ?"
เฟ่ยฮ่าวหยางพูดอย่างจริงจัง:"ฉันอยากจัดตั้งกองทุนสงเคราะห์สำหรับเด็กกำพร้าชาวจีนในอเมริกาเหนือ และนำเงินจำนวนหนึ่ง ไปสนับสนุนเด็กกำพร้าชาวจีนในอเมริกาเหนือโดยเฉพาะ ให้ความช่วยเหลือที่ดีขึ้นแก่พวกเขา และทำให้ชีวิตและการศึกษาของพวกเขาดีขึ้น"
เฟ่ยฮ่าวหยางรีบพูดว่า:"ก็ไม่จำเป็นต้องบริจาคมากเกินไป คราวนี้ฉันวางแผนที่จะใช้ระบบการระดมทุน นับจากวันที่กองทุนการกุศลนี้ก่อตั้งขึ้น ฉันจะรับผิดชอบครึ่งหนึ่งของเงินทั้งหมดเอง และอีกครึ่งหนึ่งจะได้รับการระดมทุนจากคนในสมาคมทั้งหมด ก็หมายความว่า ฉันจะบริจาคเงิน 20 ล้านดอลลาร์สหรัฐเอง และสมาคมสามารถเริ่มต้นอย่างเป็นทางการด้วยการระดมทุนอีก 20 ล้านดอลลาร์สหรัฐ"
ลู่ซือเหนียนพยักหน้า:"ไม่มีปัญหาครับ หอการค้าจีนของเรามีสมาชิกมากกว่า 200 ราย และการระดมทุน 20 ล้านยังคงง่ายมาก!"
พูดจบ ลู่ซือเหนียนก็ถามแบบรอไม่ไหวว่า:"คุณชายเฟ่ย คุณจะจัดงานเลี้ยงอาหารค่ำการกุศลนี้เมื่อไหร่ครับ?"
เฟ่ยฮ่าวหยางพูดว่า:"แผนปัจจุบันของฉันคือคืนวันที่ 11 และสถานที่ฉันเลือกในห้องจัดเลี้ยงของโรงแรมแมนชั่นในนิวยอร์ก แต่งานเลี้ยงอาหารค่ำเพื่อการกุศลนี้ คงต้องลำบากให้ประธานลู่ต้องจัดการคนมาช่วยเตรียมความพร้อมหน่อย ถือเป็นการร่วมมือระหว่างเรา"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...