"มีเหตุผล" เฟ่ยฮ่าวหยางพยักหน้าอย่างเห็นด้วย จากนั้นจึงถามว่า:"งั้นหลังจากจับกู้ชิวอี๋ได้ จะส่งออกไปอย่างไร?"
"นี่เป็นเรื่องง่าย"เฉียวเฟยหยุนพูดว่า:"เก็บคนลงในถังขยะและให้รถขนขยะขับออกไปโดยตรงได้เลย ตราบใดที่ไม่มีการเคลื่อนไหวในห้องจัดเลี้ยง ถึงแม้บอดี้การ์ดที่อยู่ด้านนอกจะเห็นรถขนขยะเข้าออก ก็คงจะไม่สงสัย"
พูดไป เฉียวเฟยหยุนก็พูดอีก:"เมื่อทุกคนรอแล้วรออีกก็ยังไม่เจอกู้ชิวอี๋ หรือเมื่อผู้คุ้มกันเหล่านั้นไม่สามารถติดต่อผู้คุ้มกันที่เฝ้าประตูกู้ชิวอี๋ พวกเขาจะพบว่า กู้ชิวอี๋ได้หายตัวไปแล้ว จากนั้นเราจะร่วมมือกันแสดงข้อมูลทั้งหมดโดยการตรวจสอบหลักฐาน พวกเขาจะสามารถเห็นกระบวนการทั้งหมดของนินจาเหล่านี้ก่ออาชญากรรม และรวมกับข้อมูลการเข้าเมืองของพวกเขา เรื่องนี้จะโยงไปที่ชาวญี่ปุ่นอย่างแน่นอน"
เฟ่นฮ่าวหยางขมวดคิ้ว และพูดว่า:"แผนการก็ใช้ได้ แต่ต่อไปจะทำอย่างไรดี? ถ้าตำรวจต้องการสอบสวนว่าชาวญี่ปุ่นเหล่านี้แอบเข้าไปในโรงแรมแมนชั่น แล้วทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟได้อย่างไร จะอธิบายให้พวกเขาฟังยังไง?"
เฉียวเฟยหยุนยิ้มและกล่าวว่า:"ดังนั้นเรื่องนี้ต้องทำเรื่องปลอมให้เป็นจริง"
เฉียวเฟยหยุนพูดไป ก็ยิ้มอย่างลึกลับและพูดว่า:"คุณชายเฟ่ย ช่วงนี้ฉันมาที่นี่หลายครั้งแล้ว และเข้าใจสถานการณ์ของบุคลากรที่นี่บ้าง ผู้ดูแลห้องจัดเลี้ยงนี้ดูเหมือนจะชื่อเฉินฝูสินะ?"
"ใช่ มีอะไรรึเปล่า?"
เฟ่ยฮ่าวหยางไม่ค่อยรู้จักคนที่ทำงานภายใต้ตระกูลมากนัก แต่เขาค่อนข้างคุ้นเคยกับเฉินฝู นี่เป็นเพราะว่า เขามักจะมาเลี้ยงเพื่อน ๆ ที่โรงแรมแมนชั่น และเฉินฝูเป็นผู้รับผิดชอบห้องจัดเลี้ยง จึงรับใช้เขาบ่อยๆ อย่างเป็นธรรมชาติ ดังนั้นเขาจึงประทับใจเฉินฝูอย่างมาก
ดูเหมือน ทุกอย่างจะวางแผนไว้อย่างสมบูรณ์แบบแล้ว
ด้วยวิธีนี้ หลังจากเกิดเรื่อง โรงแรมแมนชั่นของตนก็ไม่จำเป็นต้องรับผิดแทนมากเกินไป เหตุการณ์นี้เป็นเพราะมีสปาย อย่างที่เรียกกันว่าคนร้ายที่อยู่ข้างในนั้นยากจะป้องกัน ทุกคนจะโทษเฉินฝูที่เป็นต้นเหตุ
เมื่อคิดถึงนี้ เขาก็ถามอีกว่า:"แล้วครอบครัวของเฉินฝูล่ะ?"
เฉียวเฟยหยุนเบ้ปาก และพูดว่า:"ไม่มีทางอื่นนอกจากฆ่าทิ้ง เมื่อถึงเวลา ให้นินจาจับคนมา และมอบให้คนของฉันเฝ้า หลังเกิดเรื่อง ฉันจะจัดการนินจาออกจากสหรัฐอเมริกา และสั่งให้ลูกน้องฆ่าครอบครัวของเฉินฝูทั้งหมด และเมื่อตำรวจพบศพของครอบครัวเฉินฝู จะคิดว่าเป็นนินจาเหล่านี้ที่ฆ่า และแน่นอนว่าจะเชื่อเรื่องนี้ฉันสร้างขึ้นมากยิ่งขึ้น"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...