เฟ่ยฮ่าวหยางไม่ได้สติชั่วขณะหนึ่ง และพูดอย่างไม่รู้ตัวว่า:"ทั้งครอบครัวมีห้าคน ฆ่าให้หมด? ยังมีลูกอีกสี่คนไม่ใช่หรือ?"
เฉียวเฟยหยุนส่ายหัว นิ้วชี้ของมือขวางอเป็นรูปเบ็ดและพูดว่า:"พูดให้ถูกคือมี 9 คน ฉันให้คนของฉันไปสืบมาแล้ว เฉินฝูมีลูกหลายคน ดังนั้นเขาจึงจ้างแม่บ้านประจำ 2 คน และพ่อแม่ของเขาเพิ่งทำการย้ายถิ่นฐานเสร็จเมื่อเดือนที่แล้ว ก็ถูกเขารับมาที่นิวยอร์ก จึงมีเก้าคน"
ถึงจะเป็นเฟ่ยฮ่าวหยางผู้ทำความชั่วร้ายทุกอย่าง ในเวลานี้ เขาก็ตกใจเล็กน้อย และโพล่งออกมาว่า:"ฆ่าทั้ง9คน?"
"แน่นอน!"เฉียวเฟยหยุนพูดอย่างหนักแน่น:"ไม่มีใครสามารถรอดได้ ไม่อย่างนั้นคำโกหกนี้จะดำเนินต่อไปไม่ได้! เมื่อพวกเขาตายไปหมด สังคมจะแตกตื่นโดยธรรมชาติ และทุกคนจะเกลียดชังนินจาเหล่านี้โดยไม่รู้ตัว เกลียดชังพวกเขาที่ลักพาตัวกู้ชิวอี๋ไป และฆ่าผู้บริสุทธิ์จำนวนมาก ในเวลานั้น จะยิ่งไม่มีใครสงสัยว่าคุณเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้!"
เมื่อเฟ่ยฮ่าวหยางได้ยินเช่นนี้ เขาก็กัดฟัน พยักหน้าและพูดว่า:"งั้นก็ทำตามที่คุณบอกแล้วกัน!"
พูดจบ เขานึกอะไรบางอย่างได้ และถามอีกว่า:"แล้วถ้าสืบไปถึงนินจาพวกนั้นล่ะ จะทำอย่างไร?"
"สืบไปเลย"เฉียวเฟยหยุนเยาะเย้ย:"ฉันจะทำอะไรบางอย่างบนเรือที่ส่งพวกเขาออกไป และให้พวกเขาตายในมหาสมุทรแอตแลนติก!"
เฟ่ยฮ่าวหยางไม่วางใจ และพูดอีกว่า:"ถ้าพวกเขาไปหาถึงตระกูลนินจาล่ะ?"
เฉียวเฟยหยุนยิ้มพูดว่า:"เรื่องนี้คุณไม่ต้องกังวล คุณแค่ต้องเอาข้อมูลติดต่อของตระกูลนินจาให้ฉัน ฉันจะติดต่อพวกเขาด้วยตัวตนอื่น และจะไม่เกี่ยวข้องกับคุณ"
พูดไป เฉียวเฟยหยุนก็พูดอีกว่า:"นอกจากนี้ ฉันคิดว่าหลังจากเรื่องนี้ดำเนินการไปจนไม่สามารถแก้ไขได้แล้ว ตระกูลนินจาญี่ปุ่นจะไม่กล้ายอมรับว่าสมาชิกของพวกเขาเป็นคนทำแน่นอน แล้วพวกเขาก็ทำได้เพียงอดทนอย่างช่วยไม่ได้ ตำรวจจะสืบไม่ได้ชั่วขณะหนึ่ง และกู้ชิวอี๋ก็ตายไม่พบศพ และผ่านไปนาน คดีนี้จะจบแบบค้างคาอย่างแน่นอน"
"โอเค!"เฟ่ยฮ่าวหยางพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ และพูดด้วยรอยยิ้ม:"ฉันจะให้คุณจัดการเรื่องนี้ทั้งหมด คุณต้องการเท่าไหร่ก็บอกมาได้เลย!"
กาลครั้งหนึ่ง นินจาอิงะ เคยเป็นนินจาที่ทรงพลังที่สุดในสี่ตระกูลนินจาแห่งญี่ปุ่น
น่าเสียดายที่ปีที่แล้ว พวกเขาเลือกที่จะร่วมมือกับมัตสึโมโตะ โยชิโตะ เพื่อกำจัดตระกูลนินจาอื่น ๆ ในแง่ของความแข็งแกร่ง พยายามยั่วยุให้เกิดความขัดแย้งระหว่างตระกูลอิโตะ ตระกูลทากาฮาชิและตระกูลซูแห่งเย่นจิง จากการช่วยมัตสึโมโตะ โยชิโตะ มาช่วยตระกูลมัตสึโมโตะให้โต้กลับได้สำเร็จ
แต่ว่า ในความร่วมมือครั้งนั้น ตระกูลอิงะได้สูญเสียกำลังหลักไปจำนวนหนึ่ง และมัตสึโมโตะ โยชิโตะก็ถูกตระกูลซูกำจัดเช่นกัน เพื่อให้ตระกูลอิงะกลายเป็นสุนัขที่หลงทางทันที
จากนั้นนางาฮิโกะ อิโตะ ที่หัวเราะทีหลัง ก็กดขี่ข่มเหงตระกูลอิงะหลายครั้ง ทำให้ตระกูลอิงะต้านไม่ไหว
เมื่อความแข็งแกร่งของตระกูลอิงะลดลง นางาฮิโกะ อิโตะก็ยื่นสันติภาพให้ตระกูลนินจาที่ไม่มั่นคง

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...
หม่าหลังนเอ๋ย หม่าหลัน!! คุณมึงมีสิทธิ์ไปสอนคนอื่นด้วยหรอ ตัวคุณมึงเองยังทำที่พูดไม่ได้เลย ยังมีน่าไปสอนคนอื่น 555 สนุกมาๆเลยครับ เรื่องแรกเลยที่อ่านแล้วอินขนาดนี้ ขอบคุณที่ทำออกมาให้อ่านครับ แต่ปรับให้ผญ.ที่เข้าหาพระเอก ไม่ต้องลุกหนักเกินไป มันดูน่าเบื่อ ดูขัดใจกับคนอ่าน เรื่องรักที่มีแต่พระเอกเข้าใจได้ แต่เรื่องที่อ่อยพระเอกขั้นสุด มันดูน่าเบื่อเกินไป ไม่ฟิน...
หม่าหลังนมากก...
สะใจมากกก...