บทที่ 402
ทุกคนต่างก็เล่นเพื่อความสนุก เมื่อท้องก็ควรจะทำแท้งเสีย จะคลอดออกมาทำห่าอะไรเนี่ย?
ดังนั้น นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงไม่ชอบเว่ยเลี่ยงมาโดยตลอด
หากไม่ใช่ว่าพ่อของตนเองได้ยินมาว่ามีหลายชายคนหนึ่งอยู่ด้านนอก บังคับให้ตนเองไปรับกลับมา มิเช่นนั้นชั่วชีวิตนี้ตนเองไม่อยากจะเห็นหน้าลูกนอกคอกที่เกิดจากผู้หญิงชนบทคนนั้น!
ตอนนี้ ถึงแม้ว่าเว่ยเลี่ยงจะสร้างผลงานใหญ่ แต่เขาก็ไม่สามารถมอบธุรกิจตระกูลเว่ยให้เขาดูแลได้ เขาเป็นตัวอะไรกัน?
แต่ เว่ยหย่งเจิ้งไม่เปิดเผยความรู้สึกดูถูกและความอึดอัดในใจ ตอนนี้เขาคิดเพียงแค่ว่า รีบทำให้ภัยพิบัติอย่างเซียวอี้เชียนออกไปจากตระกูลเว่ย!
ฉะนั้นเว่ยหย่งเจิ้งจึงได้กล่าวด้วยความเคารพกับเย่เฉินว่า ”อาจารย์เย่ เชิญคุณลงมือรักษาประธานเซียว!”
เซียวอี้เชียนก็มองเย่เฉินอย่างขมขื่น ตอนนี้ตนเองเรียกเขาว่าท่านปู แล้วก็ขอโทษเขาแล้ว ก็เพื่อที่อยากจะให้เขารักษาตนเองให้หายเป็นปกติ?
มิเช่นนั้น เขาหรือจะอดทนไม่โมโหจนถึงป่านี้ได้
เย่เฉินยิ้มอย่างขี้เล่นและกล่าวกับเซียวอี้เชียนว่า “ มา ผมจะจับชีพจรให้กับคุณ”
เซียวอี้เชียนรีบยื่นข้อมือของเขาออกไป
เย่เฉินแกล้งทำเป็นจับสัญญาณชีพจรของเขาและกล่าวว่า “นี่เป็นเพราะร่างกายของคุณมีภาวะเลือดหยุดนิ่ง และการไหลเวียนไม่ดี นอกจากนี้คุณยังทานยาที่ไปกระตุ้นไฟตับและไต เกิดฤทธิ์ยาสะสม ทำให้แผลเน่าเป็นหนอง อาศัยเพียงแค่ยาต้านอักเสบ ไม่สามารถรักษาให้หายได้”
เซียวอี้เชียนฟังแล้วรู้สึกว่ามีเหตุผลมากแล้วรีบถามว่า “อาจารย์เย่ คุณจะรักษาผมอย่างไรครับ?”
เย่เฉินยิ้มบางๆ แล้วกล่าวว่า “โรคของคุณ ต้องใช้ยาจีน18 อย่าง ต้มเป็นยาน้ำออกมาหนึ่งชาม”
“ได้รับคุณท่าน!”
คนรับใช้รีบไปจัดยาตามใบสั่งยา เซียวอี้เชียนตื่นเต้นจนตัวสั่น แล้วกล่าวว่า “อาจารย์เย่ นำยาพวกนี้มาต้มดื่มครั้งเดียวก็สามารถรักษาจนหายได้เลยใช่ไหม?”
เย่เฉินพยักหน้า แล้วกล่าวอธิบายว่า “สามารถรักษาหายได้ แต่ยาชุดนี้ มันขาดกระสายยา”
“กระสายยา?” เซียวอี้เชียนรีบถามว่า “คุณพูดมาเถอะ ต้องใช้อะไรเป็นตัวกระสายยา? ผมจะรีบให้คนไปจัดเตรียม”
เย่เฉินยิ้มแล้วกล่าวว่า “ร่างกายของคุณมีภาวะเลือดหยุดนิ่ง ต้องใช้น้ำปัสสาวะของคนมาเป็นกระสายยา!”
------------

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...