ก็แม้แต่ทักษะการพูดที่สื่อสารกับกู้ชิวอี๋ ก็ให้เธอเป็นแขกเข้าร่วมงานที่ลึกลับ ทำแบบนี้ไม่เพียงแต่สามารถเพิ่มความรู้สึกที่ลึกลับของงานเลี้ยงการกุศลแล้ว ก็สามารถรับรองได้ว่าตอนที่กู้ชิวอี๋มาก็ไม่ถูกสื่อข่าวและแฟนคลับตามรบกวน
หลังจากที่รอกู้ชิวอี๋มาแล้ว จัดเตรียมพนักงานให้เรียบร้อยไว้ล่วงหน้า พาตัวเธอและผู้ติดตามของเธอเข้าไปในห้องรับรองเลย อีกอย่างก็ได้จัดช่องทางVIPให้เธอโดยเฉพาะด้วย ขบวนรถของกู้ชิวอี๋สามารถไปจอดที่ลานด้านหลังของห้องจัดเลี้ยงได้เลย เข้ามาในห้องรับรองจากทางด้านหลังได้เลย
เมื่อทำแบบนั้น แม้แต่สมาชิกในหอการค้าจีนแห่งนครนิวยอร์กที่จะเข้าร่วมงานเลี้ยงการกุศลในคืนนั้น ก็ไม่รู้ว่ากู้ชิวอี๋ผู้มือชื่อเสียงโด่งดัง อยู่ร่วมชายคาเดียวกันกับพวกเขา
เพราะงั้น เฉียวเฟยหยุนยิ่งไม่มีทางให้คาซูโอะ ฮันโซรู้เป้าหมายที่จะลักพาตัวล่วงหน้าแน่นอน
อีกอย่าง สิ่งที่เฉียวเฟยหยุนไม่รู้ก็คือ คาซูโอะ ฮันโซไม่เพียงแค่รู้จักกู้ชิวอี๋ แถมตัวเขาเองก็ยังชอบผลงานของกู้ชิวอี๋อย่างมาก ถือว่าเป็นแฟนคลับของกู้ชิวอี๋
ไม่เพียงเท่านั้น ตอนแรกที่อยู่ภูเขาเย่หลิงซาน คาซูโอะ ฮันโซเคยเห็นกู้ชิวอี๋ปรากฏตัวอยู่ข้างกายของเย่เฉินมากับตาตัวเองเลย
ถ้าหากเขารู้ว่าเป้าหมายที่จะลักพาตัวในครั้งนี้คือกู้ชิวอี๋ งั้นเขาจะต้องไม่พูดพร่ำทำเพลง รีบออกไปจากสหรัฐอเมริกาทันที
ในใจของเขารู้ดี แม้ว่าเงินจะเป็นของดี แต่ว่าจะต้องมีชีวิตรอดเพื่อได้ใช้เงินถึงจะถูก
คาซูโอะ ฮันโซที่งมโข่ง เห็นเฉียวเฟยหยุนไม่ยินยอมที่จะเปิดเผยข้อมูลของเป้าหมาย ก็ไม่ได้ซักถามอีก และก็เปลี่ยนประเด็นแล้ว พูดถามว่า : “จริงสิคุณหยุน ขอถามหน่อยบอดี้การ์ดของอีกฝ่ายมาจากที่ไหนเหรอครับ มีนินจาไหม หรือว่าเป็นยอดฝีมือทางศิลปะการต่อสู้ของหัวเซี่ย?”
“ไม่มี” เฉียวเฟยหยุนพูดอย่างแน่ใจว่า: “บอดี้การ์ดของเธอ ล้วนแต่มาจากบริษัทรักษาความปลอดภัยของสหรัฐอเมริกา โดยพื้นฐานแล้วเป็นทหารของกองทัพพิเศษสหรัฐอเมริกาและตำรวจพิเศษที่ปลดประจำการแล้ว”
คาซูโอะ ฮันโซพยักหน้าเบาๆแล้ว
พลังกำลังโดยรวมของนินจาอิงะ อยู่ในสี่ตระกูลนินจาแห่งญี่ปุ่น ถือว่าสูงที่สุด เพราะงั้น สิ่งที่หวาดกลัวเพียงอย่างเดียวในใจของเขา จริงๆแล้วก็คือยอดฝีมือแห่งศิลปะการต่อสู้ของหัวเซี่ย
ก่อนหน้านี้ เขาก็ไม่ได้เห็นยอดฝีมือแห่งศิลปะการต่อสู้หัวเซี่ยอยู่ในสายตาเลย จนกระทั่งที่ภูเขาเย่หลิงซาน เห็นพละกำลังของเย่เฉินกับตาตัวเอง ในเวลานั้นเขาถึงได้เข้าใจ วิชานินจาแห่งญี่ปุ่น อยู่ต่อหน้าศิลปะต่อสู้หัวเซี่ย ไม่มีค่าที่จะเอ่ยถึงเลยด้วยซ้ำ
หลังจากที่ยืนยันว่าข้างกายของเป้าหมายไม่มีทางมียอดฝีมือแห่งศิลปะการต่อสู้แล้ว ความกังวลเพียงหนึ่งเดียวของคาซูโอะ ฮันโซก็ขจัดหายไปแล้วโดยสิ้นเชิง
แต่ว่า พวกผู้สื่อข่าวเหล่านี้โดยพื้นฐานแล้วไม่กล้าเชื่อเลยว่า นักร้องหญิงหัวเซี่ยคนหนึ่ง จู่ๆจะมีฐานแฟนคลับที่ยิ่งใหญ่และแข็งแกร่งเช่นนี้ในสหรัฐอเมริกา
ถึงอย่างไร พวกเขาก็คิดมาโดยตลอดว่า นักร้องของสหรัฐอเมริกาถึงจะเป็นผู้นำเพลงป๊อประดับสากล
เพราะงั้น พวกเขาที่เย่อหยิ่ง ที่คิดว่าตัวเองถูกต้องอยู่ตลอดเวลา นักร้องหญิงแห่งหัวเซี่ย ไม่มีทางที่จะมีอิทธิพลที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ได้เลย
ถึงขั้นมีสื่อข่าวท้องถิ่นจงใจพูดซักถาม คิดว่าแฟนคลับที่มารอรับที่สนามบิน จะต้องเป็นพวกหน้าม้าที่บริษัทเอเยนต์ของกู้ชิวอี๋จ่ายเงินว่าจ้างมา
และกู้ชิวอี๋ก็ใช้ศักยภาพ ตอบกลับคำถามของสื่อข่าวชาวจระวันตกเหล่านี้แล้ว
งานแสดงคอนเสิร์ตที่สถานีนครนิวยอร์ก สถานีบอสตันของเธอ สามชั่วโมงหลังจากที่เธอถึงสหรัฐอเมริกา เปิดขายตั๋วตรงเวลา

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...
หม่าหลังนเอ๋ย หม่าหลัน!! คุณมึงมีสิทธิ์ไปสอนคนอื่นด้วยหรอ ตัวคุณมึงเองยังทำที่พูดไม่ได้เลย ยังมีน่าไปสอนคนอื่น 555 สนุกมาๆเลยครับ เรื่องแรกเลยที่อ่านแล้วอินขนาดนี้ ขอบคุณที่ทำออกมาให้อ่านครับ แต่ปรับให้ผญ.ที่เข้าหาพระเอก ไม่ต้องลุกหนักเกินไป มันดูน่าเบื่อ ดูขัดใจกับคนอ่าน เรื่องรักที่มีแต่พระเอกเข้าใจได้ แต่เรื่องที่อ่อยพระเอกขั้นสุด มันดูน่าเบื่อเกินไป ไม่ฟิน...
หม่าหลังนมากก...
สะใจมากกก...