ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4035

ในอนาคต อยากให้กองกำลังตระกูลเย่มีเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ กองกำลังติดอาวุธเป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่งเล็กๆเท่านั้น ที่ยากยิ่งกว่าคือการบริหารจัดการ

ณ จุดนี้ แม้เย่เฉินเองก็ยังไม่ดีพอ

ในอนาคต ตระกูลเย่ไม่เพียงแต่ต้องการคนที่คอยชะเง้อคอมองทางเพื่อให้เห็นทิศทางเดินเรือ แถมยังต้องการคนที่ดำเนินการได้ที่มีประสบการณ์มากมายเพื่อใช้วิธีที่ปลอดภัยที่สุด มีประสิทธิภาพมากที่สุด เพื่อช่วยให้เรืออตระกูลเย่แล่นได้มั่นคง ไว และไปไกลยิ่งขึ้น

บางทีเฉินจ้างโจง ก็เป็นตัวเลือกหนึ่งที่เหมาะสม

แต่ ในใจของเย่เฉินก็รู้ดี ว่าตัวเองไม่คุ้นเคยกับเฉินจ้างโจง ไม่ค่อยรู้เรื่องราวในอดีตของเขา และเขาก็ปฏิบัติตัวต่อตัวเอง เหมือนเดิมแน่นอน

ในเวลาแบบนี้ถ้าหากยื่นคำเชิญ จะเป็นการล่วงเกินอย่างไม่ต้องสงสัย

ดังนั้นแล้ว เขาใช้โอกาสนี้วางแผน ทำความสนิทสนมกับเฉินจ้างโจงสักหน่อย

ไม่นาน เฉินจ้างโจงและผู้ร่วมงานคนนั้นที่อยู่ชั้นล่าง เขาเริ่มเดินขึ้นไปชั้นบนพร้อมกับอาหารสไตล์กวางตุ้งที่ปรุงอย่างพิถีพิถันแล้ว

เฉินจ้างโจงยุ่งอยู่ครู่หนึ่ง หลังจากที่โต๊ะยาวเต็มไปด้วยอาหาร จนในที่สุดก็ยุ่งจนเสร็จ ถอดผ้ากันเปื้อน มาตรงหน้าเย่เฉินและกู้ชิวอี๋

หลังจากพูดพิธีรีตองกัน ทั้งสามก็นั่งตรงข้ามกัน

เฉินจ้างโจงหยิบขวดไวน์ลิมิเต็ดที่บ่มไว้ยาวนานออกมา และพูดกับเย่เฉินว่า: “คุณชายเย่ ถ้าหากท่านมีอารมณ์สุนทรีย์ เรามาดื่มด้วยกันสักแก้วสองแก้วจะเป็นไรไป”

เย่เฉินพูดโดยไม่ลังเล: “ได้ครับลุงเฉิน ผมดื่มกับท่านนิดหน่อย”

เฉินจ้างโจงพยักหน้ายิ้ม เปิดขวดไวน์เหลือง คิดว่ากำลังจะรินให้เย่เฉิน เย่เฉินรับไวน์เหลืองไปก่อนแล้ว ยิ้มและพูดว่า: “ลุงเฉิน ท่านเป็นผู้อาวุโส ผมรินให้คุณดีกว่าครับ!”

เฉินจ้างโจงกล่าว: “ผมและพ่อของท่าน รู้จักกันตอนเดินป่าในสหรัฐอเมริกา ตอนนั้นพวกเราต่างก็ยังเป็นนักเรียน ตอนวันหยุดเดินเข้าป่าก็บังเอิญเจอกัน รวมถึงแผนการเดินทางของพวกเราทั้งสองก็แทบจะเหมือนกัน ดังนั้นก็เลยร่วมทางไปด้วยกัน หลังจากนั้นมาก็กลายเป็นเพื่อนกัน ในวันเหล่านั้น พวกเราคุยโวโอ้อวดกันอยู่บ่อยๆ ชี้ข้อผิดพลาดเพื่อให้แก้ไข สนิทกันมาก”

พูดจบ เฉินจ้างโจงชะงักเล็กน้อย และพูดว่า: “แต่ว่า เป็นเพราะโรงเรียนของพวกเราสองคนห่างกันไกลมาก ต่อมาแม้ว่าติดต่อทางจดหมายและโทรศัพท์หากัน แต่กลับเป็นว่าเจอหน้ากันไม่บ่อยนัก”

“และต่อมา พ่อและแม่ของท่านก็กลับประเทศมาด้วยกัน ตอนจากไปก็ทิ้งช่องทางการติดต่อไว้ให้ผมอย่างหนึ่ง หวังว่าหลังจากที่ผมเรียนจบจะสามารถไปหาเขาที่เย่นจิงได้ แต่ใจผมมีความกังวล ดังนั้นผมก็เลยกลับมาเกาะฮ่องกง”

เย่เฉินได้ยินถึงตรงนี้ ก็พยักหน้าเบาๆ

ที่จริงเขาอยากรู้มากๆ ต่อมาเฉินจ้างโจงทำไมถึงถูกเจ้าพ่อเกาะฮ่องกงออกคำบัญชาสังหารด้วย

แต่พอคิดๆดู คำถามแบบนี้มักมีความละเอียดอ่อนต่อฝ่ายที่เกี่ยวข้องมาก ไม่เหมาะกับการถามต่อหน้าสักเท่าไหร่ ครั้นแล้วในใจก็เลยล้มเลิก พูดด้วยรอยยิ้มบนปากว่า: “ที่แท้ท่านกับพ่อของผมก็รู้จักกันเพราะทริปเดินป่าด้วยกันนี่เอง”