ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4048
เขารู้ว่าเย่ฉางอิงมีลูกชายอย่างเย่เฉินเพียงคนเดียว ยิ่งไปกว่านั้น เขาก็เพิ่งจะรู้ในวันนี้ ว่าเย่เฉินยังมีชีวิตอยู่
ดังนั้น ไม่ว่ายังไงเขาก็ไม่สามารถยอมรับได้ว่า ลูกชายคนเดียวของผู้มีพระคุณก็ต้องตายอยู่ที่นี่
เขารู้สึกว่า ตัวเองมีชีวิตรอดมานานยี่สิบปีกว่า ตายไปก็ไม่มีอะไรต้องเสียใจ แต่เย่เฉินยังเด็ก ยิ่งไปกว่านั้น ในร่างกายของเขา มีเลือดผู้นำในกลุ่มฝูงชนของเย่ฉางอิงและอานเฉิงซีทั้งสองคนอยู่ ไม่ว่ายังไง ตัวเองก็ไม่สามารถที่จะจ้องมองเขาตายอยู่ที่นี่ได้!
ดังนั้น เขารีบหยิบโทรศัพท์ออกมา และเตรียมที่จะโทรหา911เพื่อแจ้งความโดยไม่รู้ตัว
เขาในเวลานี้ ไม่สนใจว่าเย่เฉินจะห้ามหรือไม่ห้ามแล้ว ก็ไม่ได้สนใจว่าเย่เฉินจะโกรธหรือไม่โกรธ ในความคิดของเขา รักษาชีวิตของเย่เฉินไว้ เป็นสิ่งสำคัญที่สุด
แต่ว่า เมื่อเขาหยิบโทรศัพท์ออกมา ขณะที่กำลังจะปลดล็อกโทรศัพท์ แต่กลับพบว่ามุมขวาบนโทรศัพท์ แสดงผลคำว่าไม่มีสัญญาณ
เขาอุทานในใจ: “นี่คือใจกลางเมืองนครนิวยอร์ก! จะไม่มีสัญญาณของผู้ให้บริการได้ยังไง? หรือว่า……หรือว่า……หรือว่าพวกเขาตัดสัญญาณโทรศัพท์เหรอ?!”
เฉินจ้างโจงเดาได้ไม่ผิด
เฉียวเฟยหยุนกังวลว่า ตอนที่นินจาอิงะลงมือจะเกิดการต่อสู้ ให้เวลาและโอกาสกู้ชิวอี๋แจ้งตำรวจ แบบนั้นก็จะทำให้การกระทำของพวกเขายากขึ้นอย่างมาก
แบบนั้น ตราบใดที่กู้ชิวอี๋แจ้งตำรวจ แผนการทั้งหมดก็จะล้มเหลว
ดังนั้น เขาตั้งใจเตือนเฟ่ยฮ่าวหยางเป็นพิเศษ ติดตั้งเครื่องตัดสัญญาณหลายตัว ภายในรัศมียี่สิบเมตรจากห้องของกู้ชิวอี๋
เครื่องตัดสัญญาณชนิดนี้ สามารถที่จะตัดสัญญาณวิทยุได้อย่างดี ถ้าเกิดเปิดเครื่อง ไม่ว่าจะเป็นสัญญาณโทรศัพท์ หรือเครื่องส่งรับวิทยุ ก็จะถูกตัดขาดโดยสมบูรณ์
ยิ่งไปกว่านั้น เขาได้ส่งสวิตช์ควบคุมระยะไกลของเครื่องตัดสัญญาณ ให้กับคาซูโอะ ฮันโซ ตราบใดที่เขาคิดว่าเวลาเหมาะสม เตรียมตัวลงมือ ก็ตัดสัญญาณทันที
เขาหันกลับมาด้วยความเร็วที่เร็วมากในทันที มีดคุไนสี่เล่มในมือพุ่งไปที่บอดี้การ์ดสองคนด้วยความเร็วสูงมาก
และคนอื่นๆก็ลุยตามในทันที ชั่วขณะหนึ่ง มีดคุไนเกือบยี่สิบเล่มพุ่งไปทางบอดี้การ์ดทั้งหกคนนั้นอย่างรวดเร็ว
บอดี้การ์ดทั้งหกตระหนักถึงอันตราย ร่างกายยังไม่ตั้งตัวได้ ร่างกายก็ถูกมีดคุไนในมือแทงแล้ว และก็ตายทันที!
กระบวนการทั้งหมด ใช้เวลาไม่ถึงสองวินาที!
ต่อจากนั้น คาซูโอะ ฮันโซก็ส่งสายตาให้ผู้ใต้บังคับบัญชาอย่างรวดเร็ว ทุกคนก็รีบเพิ่มเติมมีดคุไนในมือทันที และค่อยๆปิดล้อมไปทางห้องรับรองวีไอพีอย่างรวดเร็ว
ในเวลานี้ กู้ชิวอี๋และเฉินตัวตัวในห้องไม่รู้อะไรเกี่ยวกับอันตรายภายนอกประตู
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...
หม่าหลังนเอ๋ย หม่าหลัน!! คุณมึงมีสิทธิ์ไปสอนคนอื่นด้วยหรอ ตัวคุณมึงเองยังทำที่พูดไม่ได้เลย ยังมีน่าไปสอนคนอื่น 555 สนุกมาๆเลยครับ เรื่องแรกเลยที่อ่านแล้วอินขนาดนี้ ขอบคุณที่ทำออกมาให้อ่านครับ แต่ปรับให้ผญ.ที่เข้าหาพระเอก ไม่ต้องลุกหนักเกินไป มันดูน่าเบื่อ ดูขัดใจกับคนอ่าน เรื่องรักที่มีแต่พระเอกเข้าใจได้ แต่เรื่องที่อ่อยพระเอกขั้นสุด มันดูน่าเบื่อเกินไป ไม่ฟิน...
หม่าหลังนมากก...
สะใจมากกก...