“ถูกต้อง”เฉินจ้างโจงพูดว่า: “ในเมื่อคุณส่งคนไปตั้งเครือข่ายในนครนิวยอร์กแล้ว งั้นก็ลองใช้วิธีการนี้ ให้คนในตระกูลเฟ่ยบีบคั้นเฉียวเฟยหยุนออกมา! บางทีปล่อยให้เฉียวเฟยหยุนถูกคนในตระกูลเฟ่ยกลัวจนออกมาเอง!”
ชะงักนิ่ง เฉินจ้างโจงก็พูดว่า: “คุณชายเย่ ตราบใดที่คุณเล่นละครในวันนี้ได้ดี คนในตระกูลเฟ่ยฆ่าให้ตายยังไงก็ไม่มีทางสงสัยมาถึงตัวของคุณได้!”
“ยิ่งไปกว่านั้น ลุงเชื่อว่าอีกไม่นาน คุณก็สามารถที่จะจับตัวเฉียวเฟยหยุนได้ ยิ่งไปกว่านั้นยังไม่ต้องกังวลว่าจะถูกเปิดเผยเลยสักนิด”
“ยังไงซะ เมื่อตระกูลเฟ่ยตรวจสอบออกมาว่าเฉียวเฟยหยุนเป็นคนว่าจ้างนินจา ตอนที่ตามหาเฉียวเฟยหยุนไม่เจอ จะต้องคิดว่าเฉียวเฟยหยุนซ่อนไว้ล่วงหน้าอย่างแน่นอน แม้ว่าคนในตระกูลเฟ่ยจะตามหาเฉียวเฟยหยุนไม่เจอตลอดชีวิต พวกเขาก็ไม่มีทางปะติดปะต่อเรื่องกับคุณได้!”
“วันนี้คุณจับตัวเฟ่ยฮ่าวหยางโดยกลยุทธ์ดูไฟชายฝั่งได้(กลยุทธ์ดูไฟชายฝั่งหมายถึงการเห็นคนอื่นมีความทุกข์แล้วตนเองกลับมีความสุข) พรุ่งนี้ค่อยได้ผลงานดีที่จับตัวเฉียวเฟยหยุนโดยไม่ต้องลงแรง สุดท้ายก็ล่าถอยออกมา ได้ผลดีด้วยกันทั้งสองฝ่าย”
เย่เฉินยิ่งคิดยิ่งรู้สึกว่าวิธีการของเฉินจ้างโจงใช้ได้มากทีเดียว สิ่งเดียวที่ตัวเองต้องทำ ก็คือกำจัดคาซูโอะ ฮันโซหลายคนนี้ทิ้ง หรือว่าซ่อนไว้
แต่ว่า ในเมื่อรับปากที่จะไว้ชีวิตสุนัขอย่างพวกเขาแล้ว ถ้าอย่างนั้นเย่เฉินก็ย่อมไม่มีทางฆ่าพวกเขาทิ้งโดยเสียคำพูดเป็นธรรมดา
ดังนั้น ตราบใดที่ซ่อนพวกเขาไว้ในสถานที่ที่ไม่มีใครสามารถหาเจอได้ และเรื่องนี้จะพัฒนาไปตามทิศทางของการวิเคราะห์ของเฉินจ้างโจง
ส่วนถึงเวลาจะซ่อนคาซูโอะ ฮันโซพวกเขาไว้ที่ไหน เย่เฉินมีทางเลือกที่ยอดเยี่ยมในใจเป็นธรรมดา
ไม่สงสัยเลยสักนิด สำหรับความพวกเขา จุดหมายปลายทางที่ดีที่สุดก็คือซีเรีย!
การวิเคราะห์ของเฉินจ้างโจง ทำให้เย่เฉินอดไม่ได้ที่จะชื่นชมว่า: “ลุงโจง ความคิดนี้ของลุงสุดยอดมากเกินไปแล้ว! ก็ทำตามที่ลุงบอก!”
จากนั้น เย่เฉินมองไปทางกู้ชิวอี๋ และพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “หนานหนาน เดี๋ยวช่วยฉันเล่นละครหน่อย!”
…….
ในเวลานี้ คาซูโอะ ฮันโซและคนอื่น ได้บรรทุกศพของบอดี้การ์ดทั้งหก ลงในรถบรรทุกขยะผ่านทางเดินภายในที่เตรียมไว้ล่วงหน้าแล้ว
เพื่อให้แน่ใจว่าเรื่องนี้จะไม่ถูกเปิดเผย คาซูโอะ ฮันโซก็บีบคั้นเฉินฝู ให้เคลียร์พื้นที่โดยรอบทั้งหมด ดังนั้นจึงไม่มีกิจกรรมอื่นๆของพนักงานในบริเวณใกล้เคียง ซึ่งอำนวยความสะดวกให้กับพวกเขาอย่างมาก
สุดท้าย คาซูโอะ ฮันโซและคนอื่น ก็ทำตามตามคำขอของเย่เฉิน แกล้งทำเป็นพนักงานเสิร์ฟอีกครั้ง กลับไปที่ใกล้กับห้องรับรองวีไอพี และทำความสะอาดต่อไป

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...