“ถูกต้อง”เฉินจ้างโจงพูดว่า: “ในเมื่อคุณส่งคนไปตั้งเครือข่ายในนครนิวยอร์กแล้ว งั้นก็ลองใช้วิธีการนี้ ให้คนในตระกูลเฟ่ยบีบคั้นเฉียวเฟยหยุนออกมา! บางทีปล่อยให้เฉียวเฟยหยุนถูกคนในตระกูลเฟ่ยกลัวจนออกมาเอง!”
ชะงักนิ่ง เฉินจ้างโจงก็พูดว่า: “คุณชายเย่ ตราบใดที่คุณเล่นละครในวันนี้ได้ดี คนในตระกูลเฟ่ยฆ่าให้ตายยังไงก็ไม่มีทางสงสัยมาถึงตัวของคุณได้!”
“ยิ่งไปกว่านั้น ลุงเชื่อว่าอีกไม่นาน คุณก็สามารถที่จะจับตัวเฉียวเฟยหยุนได้ ยิ่งไปกว่านั้นยังไม่ต้องกังวลว่าจะถูกเปิดเผยเลยสักนิด”
“ยังไงซะ เมื่อตระกูลเฟ่ยตรวจสอบออกมาว่าเฉียวเฟยหยุนเป็นคนว่าจ้างนินจา ตอนที่ตามหาเฉียวเฟยหยุนไม่เจอ จะต้องคิดว่าเฉียวเฟยหยุนซ่อนไว้ล่วงหน้าอย่างแน่นอน แม้ว่าคนในตระกูลเฟ่ยจะตามหาเฉียวเฟยหยุนไม่เจอตลอดชีวิต พวกเขาก็ไม่มีทางปะติดปะต่อเรื่องกับคุณได้!”
“วันนี้คุณจับตัวเฟ่ยฮ่าวหยางโดยกลยุทธ์ดูไฟชายฝั่งได้(กลยุทธ์ดูไฟชายฝั่งหมายถึงการเห็นคนอื่นมีความทุกข์แล้วตนเองกลับมีความสุข) พรุ่งนี้ค่อยได้ผลงานดีที่จับตัวเฉียวเฟยหยุนโดยไม่ต้องลงแรง สุดท้ายก็ล่าถอยออกมา ได้ผลดีด้วยกันทั้งสองฝ่าย”
เย่เฉินยิ่งคิดยิ่งรู้สึกว่าวิธีการของเฉินจ้างโจงใช้ได้มากทีเดียว สิ่งเดียวที่ตัวเองต้องทำ ก็คือกำจัดคาซูโอะ ฮันโซหลายคนนี้ทิ้ง หรือว่าซ่อนไว้
แต่ว่า ในเมื่อรับปากที่จะไว้ชีวิตสุนัขอย่างพวกเขาแล้ว ถ้าอย่างนั้นเย่เฉินก็ย่อมไม่มีทางฆ่าพวกเขาทิ้งโดยเสียคำพูดเป็นธรรมดา
ดังนั้น ตราบใดที่ซ่อนพวกเขาไว้ในสถานที่ที่ไม่มีใครสามารถหาเจอได้ และเรื่องนี้จะพัฒนาไปตามทิศทางของการวิเคราะห์ของเฉินจ้างโจง
ส่วนถึงเวลาจะซ่อนคาซูโอะ ฮันโซพวกเขาไว้ที่ไหน เย่เฉินมีทางเลือกที่ยอดเยี่ยมในใจเป็นธรรมดา
ไม่สงสัยเลยสักนิด สำหรับความพวกเขา จุดหมายปลายทางที่ดีที่สุดก็คือซีเรีย!
การวิเคราะห์ของเฉินจ้างโจง ทำให้เย่เฉินอดไม่ได้ที่จะชื่นชมว่า: “ลุงโจง ความคิดนี้ของลุงสุดยอดมากเกินไปแล้ว! ก็ทำตามที่ลุงบอก!”
จากนั้น เย่เฉินมองไปทางกู้ชิวอี๋ และพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “หนานหนาน เดี๋ยวช่วยฉันเล่นละครหน่อย!”
…….
ในเวลานี้ คาซูโอะ ฮันโซและคนอื่น ได้บรรทุกศพของบอดี้การ์ดทั้งหก ลงในรถบรรทุกขยะผ่านทางเดินภายในที่เตรียมไว้ล่วงหน้าแล้ว
เพื่อให้แน่ใจว่าเรื่องนี้จะไม่ถูกเปิดเผย คาซูโอะ ฮันโซก็บีบคั้นเฉินฝู ให้เคลียร์พื้นที่โดยรอบทั้งหมด ดังนั้นจึงไม่มีกิจกรรมอื่นๆของพนักงานในบริเวณใกล้เคียง ซึ่งอำนวยความสะดวกให้กับพวกเขาอย่างมาก
สุดท้าย คาซูโอะ ฮันโซและคนอื่น ก็ทำตามตามคำขอของเย่เฉิน แกล้งทำเป็นพนักงานเสิร์ฟอีกครั้ง กลับไปที่ใกล้กับห้องรับรองวีไอพี และทำความสะอาดต่อไป

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...
หม่าหลังนเอ๋ย หม่าหลัน!! คุณมึงมีสิทธิ์ไปสอนคนอื่นด้วยหรอ ตัวคุณมึงเองยังทำที่พูดไม่ได้เลย ยังมีน่าไปสอนคนอื่น 555 สนุกมาๆเลยครับ เรื่องแรกเลยที่อ่านแล้วอินขนาดนี้ ขอบคุณที่ทำออกมาให้อ่านครับ แต่ปรับให้ผญ.ที่เข้าหาพระเอก ไม่ต้องลุกหนักเกินไป มันดูน่าเบื่อ ดูขัดใจกับคนอ่าน เรื่องรักที่มีแต่พระเอกเข้าใจได้ แต่เรื่องที่อ่อยพระเอกขั้นสุด มันดูน่าเบื่อเกินไป ไม่ฟิน...
หม่าหลังนมากก...
สะใจมากกก...