ภายในห้องจัดเลี้ยงในเวลานี้ เฟ่ยฮ่าวหยางกำลังรอคอยข่าวที่นินจาประสบความสำเร็จอย่างใจจดใจจ่อ
เดิมที แผนการของเฉียวเฟยหยุนคือ หลังจากที่คาซูโอะ ฮันโซประสบความสำเร็จ นำตัวคนไปที่ไว้ในรถขนขยะแล้วขนไป ในเวลานี้จะส่งข้อความให้เฉียวเฟยหยุน บอกกับเขาว่าเรื่องราวสำเร็จแล้ว และเฉียวเฟยหยุนก็จะตอบกลับเฟ่ยฮ่าวหยางด้วยข้อความลับ และบอกข่าวดีนี้ให้กับเขา
ด้วยแบบนี้ เฟ่ยฮ่าวหยางก็ไม่จำเป็นต้องติดต่ออะไรกับคาซูโอะ ฮันโซ ถึงเวลาคนหายตัวไป ปล่อยให้เฉินฝูรับความผิดไว้ ตัวเองแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ และไม่มีใครจะเชื่อมโยงถึงตัวเองได้
ดังนั้น เฟ่ยฮ่าวหยางจึงรอคอยคำตอบของเฉียวเฟยหยุนอย่างตั้งใจเท่านั้น
แต่ว่า เมื่อเห็นว่ารองประธานหลวนแห่งหอการค้าจีนพูดจบแล้ว ประธานลู่ก็พูดมาถึงครึ่งหนึ่ง ใกล้จะถึงตาตัวเองขึ้นพูดบนเวที
แต่ยังคงไม่ได้รับข่าวอะไรเลย ประสิทธิภาพของนินจานี้ทำให้คนผิดหวังจริงๆ
เฟ่ยฮ่าวหยางในเวลานี้ ในใจก็ยิ่งวิตกกังวลมากขึ้น
สิ่งที่เขาวิตกกังวล ไม่ใช่ว่ากล่าวสุนทรพจน์ต่อหน้าผู้คนมากมายขนาดนี้ แต่เขารู้ดีว่า ตามกระบวนการเดิม ที่ตัวเองกำหนดการขึ้นสำหรับกู้ชิวอี๋และประธานสองคนของสมาคมธุรกิจจีนไว้ เดี๋ยวตอนที่ตัวเองกล่าวคำสุนทรพจน์สิ้นสุดลง ก็ต้องประกาศต่อหน้าสาธารณะของงานเลี้ยงการกุศลในคืนนี้ว่า ยังมีแขกกิตติมศักดิ์สูงสุดท่านหนึ่ง
ต่อจากนั้น ตัวเองก็จะประกาศบนเวทีว่าเชิญแขกกิตติมศักดิ์สูงสุดขึ้นเวที
และในเวลานี้ กู้ชิวอี๋ก็จะเดินออกมาจากห้องรับรอง และเดินไปที่เวทีโดยตรง ทิ้งระเบิดขนาดใหญ่ใส่ผู้ชม และผลักดันให้งานเลี้ยงการกุศลไปถึงจุดไคลแม็กซ์
แน่นอนว่า กระบวนการนี้อยู่ภายใต้สมมติฐานที่ว่าไม่มีเรื่องไม่คาดคิดเกิดขึ้น
และกระบวนการนี้ที่แท้จริง อันที่จริงก็คือก่อนหน้านี้ที่เฟ่ยฮ่าวหยางขึ้นเวที คาซูโอะ ฮันโซต้องทำงานให้เสร็จ และลักพาตัวกู้ชิวอี๋ไป
ดังนั้น เขาค่อนข้างใจเย็นไม่ไหวแล้ว หยิบโทรศัพท์เครื่องใหม่ที่เตรียมไว้ออกมา และส่งข้อความถึงเฉียวเฟยหยุน: “ยังไม่มีการเคลื่อนไหวเลยเหรอ?”
เฉียวเฟยหยุนตอบกลับอย่างรวดเร็ว: “ฉันยังไม่ได้รับข้อความ”
เฟ่ยฮ่าวหยางพูดเร่งเร้าว่า: “รีบถามดูสิว่าเกิดอะไรขึ้น! ฉันจะขึ้นกล่าวคำบนเวทีเดี๋ยวนี้แล้ว! เหลือเวลาอีกไม่เกินห้านาที!”
เฉียวเฟยหยุนรู้ดีว่า เฟ่ยฮ่าวหยางขึ้นกล่าวคำบนเวทีหมายถึงอะไร ดังนั้นเขาก็โทรหาคาซูโอะ ฮันโซทันที
แต่ว่า อีกด้านหนึ่งของโทรศัพท์ ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
เฉียวเฟยหยุนตื่นตระหนก เขารู้ว่ามีการติดตั้งเครื่องตัดสัญญาณไว้ใกล้ห้องรับรอง ตอนนี้โทรหาคาซูโอะ ฮันโซไม่ติด ก็หมายความว่าพวกคาซูโอะ ฮันโซ ยังอยู่ในที่เกิดเหตุ!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...