ภายในห้องจัดเลี้ยงในเวลานี้ เฟ่ยฮ่าวหยางกำลังรอคอยข่าวที่นินจาประสบความสำเร็จอย่างใจจดใจจ่อ
เดิมที แผนการของเฉียวเฟยหยุนคือ หลังจากที่คาซูโอะ ฮันโซประสบความสำเร็จ นำตัวคนไปที่ไว้ในรถขนขยะแล้วขนไป ในเวลานี้จะส่งข้อความให้เฉียวเฟยหยุน บอกกับเขาว่าเรื่องราวสำเร็จแล้ว และเฉียวเฟยหยุนก็จะตอบกลับเฟ่ยฮ่าวหยางด้วยข้อความลับ และบอกข่าวดีนี้ให้กับเขา
ด้วยแบบนี้ เฟ่ยฮ่าวหยางก็ไม่จำเป็นต้องติดต่ออะไรกับคาซูโอะ ฮันโซ ถึงเวลาคนหายตัวไป ปล่อยให้เฉินฝูรับความผิดไว้ ตัวเองแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ และไม่มีใครจะเชื่อมโยงถึงตัวเองได้
ดังนั้น เฟ่ยฮ่าวหยางจึงรอคอยคำตอบของเฉียวเฟยหยุนอย่างตั้งใจเท่านั้น
แต่ว่า เมื่อเห็นว่ารองประธานหลวนแห่งหอการค้าจีนพูดจบแล้ว ประธานลู่ก็พูดมาถึงครึ่งหนึ่ง ใกล้จะถึงตาตัวเองขึ้นพูดบนเวที
แต่ยังคงไม่ได้รับข่าวอะไรเลย ประสิทธิภาพของนินจานี้ทำให้คนผิดหวังจริงๆ
เฟ่ยฮ่าวหยางในเวลานี้ ในใจก็ยิ่งวิตกกังวลมากขึ้น
สิ่งที่เขาวิตกกังวล ไม่ใช่ว่ากล่าวสุนทรพจน์ต่อหน้าผู้คนมากมายขนาดนี้ แต่เขารู้ดีว่า ตามกระบวนการเดิม ที่ตัวเองกำหนดการขึ้นสำหรับกู้ชิวอี๋และประธานสองคนของสมาคมธุรกิจจีนไว้ เดี๋ยวตอนที่ตัวเองกล่าวคำสุนทรพจน์สิ้นสุดลง ก็ต้องประกาศต่อหน้าสาธารณะของงานเลี้ยงการกุศลในคืนนี้ว่า ยังมีแขกกิตติมศักดิ์สูงสุดท่านหนึ่ง
ต่อจากนั้น ตัวเองก็จะประกาศบนเวทีว่าเชิญแขกกิตติมศักดิ์สูงสุดขึ้นเวที
และในเวลานี้ กู้ชิวอี๋ก็จะเดินออกมาจากห้องรับรอง และเดินไปที่เวทีโดยตรง ทิ้งระเบิดขนาดใหญ่ใส่ผู้ชม และผลักดันให้งานเลี้ยงการกุศลไปถึงจุดไคลแม็กซ์
แน่นอนว่า กระบวนการนี้อยู่ภายใต้สมมติฐานที่ว่าไม่มีเรื่องไม่คาดคิดเกิดขึ้น
และกระบวนการนี้ที่แท้จริง อันที่จริงก็คือก่อนหน้านี้ที่เฟ่ยฮ่าวหยางขึ้นเวที คาซูโอะ ฮันโซต้องทำงานให้เสร็จ และลักพาตัวกู้ชิวอี๋ไป
ดังนั้น เขาค่อนข้างใจเย็นไม่ไหวแล้ว หยิบโทรศัพท์เครื่องใหม่ที่เตรียมไว้ออกมา และส่งข้อความถึงเฉียวเฟยหยุน: “ยังไม่มีการเคลื่อนไหวเลยเหรอ?”
เฉียวเฟยหยุนตอบกลับอย่างรวดเร็ว: “ฉันยังไม่ได้รับข้อความ”
เฟ่ยฮ่าวหยางพูดเร่งเร้าว่า: “รีบถามดูสิว่าเกิดอะไรขึ้น! ฉันจะขึ้นกล่าวคำบนเวทีเดี๋ยวนี้แล้ว! เหลือเวลาอีกไม่เกินห้านาที!”
เฉียวเฟยหยุนรู้ดีว่า เฟ่ยฮ่าวหยางขึ้นกล่าวคำบนเวทีหมายถึงอะไร ดังนั้นเขาก็โทรหาคาซูโอะ ฮันโซทันที
แต่ว่า อีกด้านหนึ่งของโทรศัพท์ ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
เฉียวเฟยหยุนตื่นตระหนก เขารู้ว่ามีการติดตั้งเครื่องตัดสัญญาณไว้ใกล้ห้องรับรอง ตอนนี้โทรหาคาซูโอะ ฮันโซไม่ติด ก็หมายความว่าพวกคาซูโอะ ฮันโซ ยังอยู่ในที่เกิดเหตุ!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...
หม่าหลังนเอ๋ย หม่าหลัน!! คุณมึงมีสิทธิ์ไปสอนคนอื่นด้วยหรอ ตัวคุณมึงเองยังทำที่พูดไม่ได้เลย ยังมีน่าไปสอนคนอื่น 555 สนุกมาๆเลยครับ เรื่องแรกเลยที่อ่านแล้วอินขนาดนี้ ขอบคุณที่ทำออกมาให้อ่านครับ แต่ปรับให้ผญ.ที่เข้าหาพระเอก ไม่ต้องลุกหนักเกินไป มันดูน่าเบื่อ ดูขัดใจกับคนอ่าน เรื่องรักที่มีแต่พระเอกเข้าใจได้ แต่เรื่องที่อ่อยพระเอกขั้นสุด มันดูน่าเบื่อเกินไป ไม่ฟิน...
หม่าหลังนมากก...
สะใจมากกก...