คาซูโอะ ฮันโซยังอยู่ในที่เกิดเหตุ ซึ่งหมายความว่า เขายังไม่ประสบความสำเร็จ!
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เฉียวเฟยหยุนก็วิตกกังวลมากขึ้น
สิ่งสำคัญที่สุดคือ ตอนนี้เขาไม่สามารถติดต่อคาซูโอะ ฮันโซได้เลย ดังนั้นเขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับรายละเอียดสถานการณ์ในที่เกิดเหตุ
ดังนั้น เขาจึงส่งข้อความกลับไปหาเฟ่ยฮ่าวหยางในทันที: “คุณชายเฟ่ย ตอนนี้ผมไม่สามารถติดต่อกับนินจาพวกนั้นได้……คุณส่งลูกน้องที่ไว้ใจได้ของคุณไปดูสิ เกิดเรื่องไม่คาดคิดอะไรขึ้นหรือเปล่า……”
“เชี่ย!”เมื่อเฟ่ยฮ่าวหยางเห็นเนื้อหาเหล่านี้ ตอบกลับในทันทีว่า: “แกแม่งพูดอย่างมั่นอกมั่นใจว่าไม่มีปัญหาอย่างแน่นอน ทุกอย่างอยู่ภายใต้การควบคุม แกควบคุมแม่มึงสิ! ถ้าเรื่องนี้มีอะไรผิดพลาด ฉันแม่งจะฆ่าแกให้ตาย!”
ส่งข้อความเสร็จ แม้ว่าเขาจะยิ่งคิดยิ่งโกรธ แต่ยังไม่กล้าเสียเวลา บอกกับผู้ช่วยที่ตัวเองไว้ใจที่สุดในทันที และพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาว่า: “นายไปดูที่ห้องรับรองวีไอพีสิว่ามีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า ถ้าหากมี บอกฉันทันที!”
“ได้ครับคุณชาย!”ผู้ช่วยไม่กล้าเสียเวลา และรีบลุกขึ้นไปที่ห้องรับรองวีไอพีอย่างรวดเร็ว
คาซูโอะ ฮันโซและคนอื่นๆปลอมตัวเป็นพนักงานเสิร์ฟ แอบสังเกตคนคนนี้เข้าใกล้ แต่เมื่อคิดถึงคำสั่งของเย่เฉิน ไม่เจอกับคุณชายตระกูลเฟ่ยไม่กล้าทำการบุ่มบ่าม ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ได้กระทำอะไร
ผู้ช่วยเดินมาถึงประตูห้องรับรองวีไอพี คาดไม่ถึงประตูก็เปิดออกมาในเวลานี้ และเย่เฉินพยายามพูดเกลี้ยกล่อมกู้ชิวอี๋อย่างไม่ยอมหยุด: “คุณกู้ ฉันแนะนำให้คุณทำตามคำแนะนำของบอดี้การ์ด รีบกลับไปเถอะ!”
กู้ชิวอี๋พูดด้วยใบหน้าที่ลำบากใจว่า: “กลับไปแบบนี้เลย ไม่เหมาะสมมั้ง…….”
เย่เฉินโบกมือและพูดว่า: “ไม่มีอะไรไม่เหมาะสม ความปลอดภัยเป็นสิ่งสำคัญที่สุด!”
ผู้ช่วยของเฟ่ยฮ่าวหยางนิ่งอึ้งเล็กน้อย และก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วแล้วถามว่า: “คุณกู้ นี่คุณจะไปไหนครับ?”
ดังนั้น เขาจึงรู้แผนทั้งหมดในวันนี้ของเฟ่ยฮ่าวหยางมาตั้งนานแล้ว
ในเวลานี้ เห็นว่ากู้ชิวอี๋จะกลับไป เขาจะนั่งดูเฉยๆได้อย่างไร ดังนั้นรีบพูดว่า: “ไม่มีสัญญาณ? เป็นไปไม่ได้นะ ที่นี่มีเรื่องอะไรเข้าใจผิดกันหรือเปล่าครับ?”
เย่เฉินกล่าวอย่างหนักแน่น: “บอดี้การ์ดของพวกเราบอกเมื่อกี้นี้ว่า สัญญาณวิทยุและสัญญาณโทรศัพท์หายไปอย่างน่าประหลาด นี่ผิดปกติอย่างยิ่ง พวกเขาออกไปเจรจากับบอดี้การ์ดข้างนอกแล้ว และก็จะมาพาคุณกู้ออกไปเดี๋ยวนี้”
จากนั้น เย่เฉินพูดด้วยใบหน้าจริงจังว่า: “ต่อให้เรื่องนี้จะเป็นความเข้าใจผิดกันจริงๆ พวกเราก็ไม่สามารถเอาความปลอดภัยของคุณกู้มาเสี่ยงได้! คุณได้โปรดเข้าใจด้วย!”
ซูนฮ่าวรีบพูดว่า: “เอ่อ……คุณอย่าเพิ่งรีบร้อน……พวกเราได้คุ้มกันที่นี่อย่างแน่นหนา ไม่มีทางมีปัญหาด้านความปลอดภัยอย่างแน่นอน! สำหรับปัญหาสัญญาณที่คุณพูดถึง ผมเดาว่ามันอาจเป็นปัญหาทางเทคนิค พวกเรามีอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์มากมายที่นี่ โดยเฉพาะเครื่องขยายสัญญาณเสียงและไมโครโฟนไร้สาย มีแนวโน้มว่าจะมีการรบกวนระหว่างสัญญาณ ไม่งั้นคุณรอสักครู่ ผมไปบอกกับคุณชายของพวกเรา!”
เย่เฉินโบกมือ: “เอาอย่างนี้นะ คุณไปบอกกับคุณชายเฟ่ยให้เคลียร์ พวกเราก็กลับไปก่อน มีปัญหาอะไร ทุกคนก็สามารถสื่อสารกันทางโทรศัพท์ได้”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...
หม่าหลังนเอ๋ย หม่าหลัน!! คุณมึงมีสิทธิ์ไปสอนคนอื่นด้วยหรอ ตัวคุณมึงเองยังทำที่พูดไม่ได้เลย ยังมีน่าไปสอนคนอื่น 555 สนุกมาๆเลยครับ เรื่องแรกเลยที่อ่านแล้วอินขนาดนี้ ขอบคุณที่ทำออกมาให้อ่านครับ แต่ปรับให้ผญ.ที่เข้าหาพระเอก ไม่ต้องลุกหนักเกินไป มันดูน่าเบื่อ ดูขัดใจกับคนอ่าน เรื่องรักที่มีแต่พระเอกเข้าใจได้ แต่เรื่องที่อ่อยพระเอกขั้นสุด มันดูน่าเบื่อเกินไป ไม่ฟิน...
หม่าหลังนมากก...
สะใจมากกก...