ในเวลานี้ หลี่ญ่าหลินมองดูเฟ่ยเสวปิง และพูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นมาก: “เฟ่ยเสวปิง แม้ว่าตอนนี้ลูกชายของคุณจะหายตัวไป แต่ในความคิดของฉัน เรื่องราวในวันนี้ ลูกชายของคุณก็ไม่แน่ว่าจะเป็นผู้บริสุทธิ์!”
จากนั้น เขามองไปรอบๆ และพูดอย่างเยือกเย็นว่า: “คุณเป็นคนฉลาด คิดเอาเอง งานเลี้ยงการกุศลงานหนึ่ง เดิมทีก็สามารถไปมาได้อย่างง่ายดาย แต่ลูกชายของคุณเปลืองแรงมากขนาดนี้ทำอุบายแบบนี้ หรือว่าเขายังหวังดีด้วยงั้นเหรอ?”
เฟ่ยเสวปิงก็ค่อนข้างพูดไม่ออกในทันที
แม้ว่าเขาไม่มีใครอยู่ในสายตา แต่ก็ถือว่าเป็นคนฉลาด เขาก็รู้สึกว่า ลูกชายทำอุบายแบบนี้ ค่อนข้างความผิดปกติจริงๆ
ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่ผิดปกติที่สุด ไม่ใช่สิ่งที่หลี่ญ่าหลินพูด แต่ลักษณะของเหตุการณ์นี้ผิดปกติมาก เขารู้ว่าเฟ่ยเสวปิงไม่สนใจการกุศลมาโดยตลอด ปกติตระกูลทำกิจกรรมการกุศลบางอย่าง พาเขาไปแสดงตัวเขาก็ไม่สนใจ ครั้งนี้จะบริจาคเงินหลายสิบล้านดอลลาร์สหรัฐ เป็นคนเริ่มจัดงานเลี้ยงการกุศลและมูลนิธิการกุศล ตอนแรกนี่ก็ไม่ชอบมาพากลมาก
ประกอบกับรายละเอียดที่แปลกประหลาด และผิดปกติเหล่านั้น เขาก็รู้สึกอย่างคลุมเครือว่า ข้างในนี้ก็มีความรู้สึกที่แสดงให้เห็นว่าใช้ทุกวิถีทางเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย ดูเหมือนลูกชายมีแผนการอื่นจริงๆ
แต่ว่า เฟ่ยเสวปิงยอมรับสิ่งนี้ได้ที่ไหนกัน ดังนั้นจึงพูดกับหลี่ญ่าหลินด้วยน้ำเสียงที่รุนแรงว่า: “ไอ้สกุลหลี่ แกอย่าลืมนะ เรื่องนี้ลูกชายของฉันเป็นเหยื่อ! ตอนนี้เขาถูกคนลักพาตัวไป! เรื่องสำคัญเร่งด่วนที่ตำรวจนครนิวยอร์กอย่างพวกแกต้องจัดการในทันที คือตามหาตัวลูกชายของฉันให้เจอ ต่อจากนั้นพากลับมาให้ฉันอย่างปลอดภัย!”
หลี่ญ่าหลินยิ้มเล็กน้อย และเอ่ยปากพูดว่า: “ตำรวจของพวกเราทำคดี มีขั้นตอนของตำรวจพวกเรา ไม่ต้องการ หรืออนุญาตให้คนอื่นมาชี้นิ้วสั่งการ”
จากนั้น เขาก็หันหน้ากลับมา ถามลูกน้องรอบตัวของตัวเอง: “พนักงานทั้งหมดมารวมตัวครบหรือยัง?”
หนึ่งในนั้นพยักหน้าและกล่าวว่า: “ได้จัดการแบ่งพวกเขาทำการบันทึกสอบปากคำในห้องต่างๆ ทำการบันทึกสอบปากคำเสร็จสิ้นก็จะรวมพวกเขาไว้ในห้องประชุม ต่อจากนั้นให้พวกเขาแยกกันสลับทีละหนึ่งคนตามลำดับ”
“ดี!”หลี่ญ่าหลินพูดออกมาว่า: “พาฉันไปที่ห้องประชุม!”
จากนั้น เขามองไปทางเย่เฉิน และพูดออกมาว่า: “พวกคุณสามารถฝากข้อมูลติดต่อให้กับผู้ช่วยของฉันแล้วกลับโรงแรมก่อนได้ หากต้องการความร่วมมือจากพวกคุณ ฉันจะให้คนติดต่อกับพวกคุณ”
เฟ่ยเสวปิงโกรธจนหน้าเขียว
เจ้าหน้าที่ตำรวจหลายคนที่มีเครื่องส่งรับวิทยุบนไหล่ พกปืนที่ข้างเอวก็ก้าวไปข้างหน้าทันที และพูดกับทุกคนว่า: “พวกคุณไม่เชื่อฟังพล.ต.ท.เหรอ กรุณาออกจากที่เกิดเหตุเดี๋ยวนี้”
เฟ่ยเสวปิงจะทนความโกรธแค้นแบบนี้ได้ที่ไหนกัน เตะไปที่กำแพง และด่าทอด้วยความโกรธว่า: “หลี่ญ่าหลิน แกแม่งรังแกคนเกินไปแล้ว!”
ตำรวจคนหนึ่งก้าวไปข้างหน้าทันที และเตือนเสียงดัง: “คุณผู้ชาย ถ้าหากคุณไม่ออกไปอีก และทำลายที่เกิดเหตุต่อไป ผมจะใช้มาตรการบังคับกับคุณเดี๋ยวนี้!”
เฟ่ยเสวปิงกัดฟันและพูดว่า: “ฉันดูสิว่าใครกล้าแตะต้องฉัน!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...