นิวยอร์กในค่ำคืนนี้ ถูกกำหนดให้ไม่สงบสุข
คาซูโอะ ฮันโซพานินจาอิงะเจ็ดคน และขับรถขนขยะ เพื่อนำตัวเฟ่ยห้าวหยางซึ่งอยู่ในอาการโคม่าออกจากเมืองนครนิวยอร์ก เขาได้ติดต่อกับว่านพั่วจวินไว้ล่วงหน้าแล้ว และกำลังทำตามคำแนะนำของว่านพั่วจวิน ส่งคนไปยังตำแหน่งที่กำหนด
หลังจากขับรถไปนานกว่าหนึ่งชั่วโมง คาซูโอะ ฮันโซก็ขับรถตรงไปยังปั๊มน้ำมันแห่งหนึ่งที่ถูกทิ้งร้างในเขตชานเมือง
ทันทีที่รถหยุดนิ่ง ผู้คนมากกว่ายี่สิบคนก็วิ่งออกจากที่มืด และล้อมรถบรรทุกขยะ
ว่านพั่วจวินลงมือด้วยตัวเอง เดินออกจากรถแท็กซี่ และพูดกับคาซูโอะ ฮันโซว่า “อย่าดับเครื่องยนต์รถ ทุกคนลงจากรถ!”
คาซูโอะ ฮันโซจำว่านพั่วจวินขึ้นมาได้อย่างรวดเร็ว เขารีบเปิดประตูรถแล้วเดินลงจากรถ พูดอย่างประหม่าว่า “คุณ….. คุณว่านสวัสดี……..ผม……. ผมได้รับคำสั่งจากอาจารย์เย่ ให้ส่งเฟ่ยห้าวหยางมาพบคุณ……”
ในเวลานี้ นินจาอิงะก็ก้าวลงจากที่นั่งข้างคนขับคนหนึ่ง และนินจาอีกหกคนก็เดินลงออกจากรถบรรทุกขยะทีละคน
เมื่อเฟ่ยห้าวหยางถูกลากตัวลงจากรถ เขายังอยู่ในอาการโคม่า
ว่านพั่วจวินมองไปที่คาซูโอะ ฮันโซ และพูดว่า “พวกคุณทั้งหลาย เดินตามคนของผมไป”
คาซูโอะ ฮันโซก็ไม่กล้าขัดขืน และพูดอย่างรวดเร็วว่า “ได้ครับคุณว่าน พวกเราเชื้อฟังของคุณทั้งหมด!”
ว่านพั่วจวินโบกมือให้ลูกน้อง และก็มีคนสิบกว่าคนเดินเข้ามาในทันที รับเฟ่ยห้าวหยางไปก่อนเป็นอันดับแรก นำตัวเข้าไปในรถเพื่อการพาณิชย์ และอีกแปดคนที่เหลือรวมทั้งคาซูโอะ ฮันโซ ถูกพาเข้าไปในรถคนละคัน
หลังจากนั้น รถหลายคันขับออกจากปั๊มน้ำมัน และมุ่งหน้าไปคนละทาง
ว่านพั่วจวินพูดกับลูกน้องสองคนที่เหลือว่า “คุณขับรถบรรทุกขยะคันนี้ออกไปกำจัดทิ้ง”
ดังนั้น ทั้งสองฝ่ายจึงเริ่มออกตามรอยของรถบรรทุกขยะ
นอกจากตำรวจและตระกูลเฟ่ยแล้ว สมาชิกแก๊งทั้งหมด นักฆ่ามืออาชีพ และนักสืบเอกชนในนครนิวยอร์กก็เริ่มออกตัวเพราะเงินรางวัลเช่นกัน ในเวลานั้นบนสายถนนของนครนิวยอร์กสามารถเรียกได้ว่าวุ่นวายสุดๆ ไปเลย
อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครคาดคิดว่า ว่านพั่วจวินจะเช่าวิลล่าสุดหรูในลองบีชนครนิวยอร์ก ด้วยค่าเช่าวันเดียวก็สูงถึงแปดหมื่นดอลลาร์สหรัฐ!
วิลล่าหรูแห่งนี้ เป็นหนึ่งในคฤหาสน์หรูชั้นนำที่ให้เช่าในลองบีช ส่วนใหญ่มักจะเช่าให้กับคนรวยต่างชาติที่มาพักผ่อนที่นครนิวยอร์ก หรือเช่าให้กับทีมงานถ่ายทำ อย่างไรก็ตามหลังจากได้รับคำสั่งจากเย่เฉินแล้ว ว่านพั่วจวินก็ได้ประดิษฐ์เป็นทีมงานถ่ายทำภาพยนตร์จากเกาะฮ่องกง มาเช่าวิลล่าแห่งนี้ และอ้างว่ากำลังวางแผนที่จะถ่ายทำภาพยนตร์ชีวประวัติเกี่ยวกับมหาเศรษฐีชาวจีนที่เสี่ยงภัยในนครนิวยอร์ก
ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่ไม่คาดคิดที่สุดคือ คฤหาสน์หรูหลังที่ว่านพั่วจวินเช่าอยู่นั้น อยู่ห่างจากคฤหาสน์ของตระกูลเฟ่ยไม่ถึงห้าร้อยเมตร
ดังนั้น หลังจากที่ไปรอบๆ นครนิวยอร์กแล้ว คนของว่านพั่วจวินได้พานินจาแปดคน รวมทั้งคาซูโอะ ฮันโซ และเฟ่ยห้าวหยางซึ่งหมดสติอยู่ มาถึงในวิลล่าแห่งนี้

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...