ระหว่างทางที่ผ่านมา เฟ่ยเสวปินไม่สามารถควบคุมความเศร้าโศกและความโกรธในใจของเขาได้เลย ในด้านหนึ่งเขารู้สึกปวดใจแทนลูกชายตัวเอง และเป็นห่วงลูกชายของตัวเอง และในอีกทางหนึ่งเขาก็เกลียดนินจาญี่ปุ่นเหล่านั้นถึงแก่นกระดูกเลยทีเดียว
เขาแทบอดรอไม่ไหวที่จะจับตัวนินจาเหล่านั้นและหันพวกเขาเป็นชิ้นๆ ในทันที แต่ที่น่าเสียดายก็คือ ในตอนนี้พวกเขายังไม่สามารถรู้ถึงตัวตนที่แท้จริงของนินจาเหล่านั้นได้
เฟ่ยซานไห่มีหูมีตาอยู่มากมาย และผู้คุ้มกันส่วนใหญ่ที่อยู่รอบๆ เฟ่ยเสวปิน ต่างรายงานกับเขา ดังนั้นไม่รอให้เฟ่ยเสวปินจะกลับมา เขาก็ได้ยินเรื่องพวกนี้มาก่อนแล้ว
เขารักใคร่เฟ่ยห้าวหยางเป็นพิเศษ และเมื่อเขาได้ยินว่าหลานชายคนโตของเขาถูกตัดหู เขาก็ยิ่งรู้สึกโกรธมากขึ้น ในเวลานี้เขาอยู่ในห้องสมุดคนเดียว และทุบทุกอย่างที่สามารถทุบทิ้งได้จนหมดแล้ว
เมื่อหญิงชราทราบข่าว เธอก็รีบเข้ามาดูว่าเกิดอะไรขึ้น และในที่สุดก็หยุดเฟ่ยซานไห่ได้ หลังจากที่หญิงชราถามเรื่องราวทั้งหมด เธอก็กระทืบเท้าด้วยความทุกข์ใจ เมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรในห้องที่จะทุบทิ้งได้อีกแล้ว เธอเลยทุบตีร่างกายของเฟ่ยซานไห่ ร้องไห้และตะโกนว่า “ไม่ว่ายังไงคุณก็ต้องช่วยหลานชายของฉันกลับมาให้ได้! ไม่เช่นนั้น ฉันก็จะตายให้คุณดู!”
เฟ่ยซานไห่กำลังอารมณ์เสีย และไม่อยากให้ภรรยาของเขาสร้างเรื่องเพิ่มขึ้นอีก ดังนั้นเขาจึงพูดอย่างไม่อดทนว่า “เอาล่ะ ผมเข้าใจแล้ว! ห้าวหยางเป็นหลานชายของคุณ และก็เป็นหลานชายของผมเหมือนกัน และผมจะช่วยเขากลับมาได้อย่างสุดความสามารถแนนอน!”
หญิงชราถามอีกครั้งว่า “คุณมีความมั่นใจหรือไม่? หากว่าพวกเขาฆ่าคนโดยไม่กะพริบตา และทำให้ห้าวหยาง........อันนั้น.......”
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ หญิงชราก็พูดไปต่อไม่ได้แล้วจริงๆ
เฟ่ยซานไห่โบกมือและพูดว่า “ไม่ต้องกังวล พวกเขาต้องการเงิน ตราบใดที่พวกเขาอยากได้เงิน งั้นพวกเขาจะไม่ฆ่าห้าวหยางทิ้งอย่างแน่นอน”
หญิงชราพูดอย่างเร่งรีบว่า “ไม่ว่าผลสุดท้ายจะเป็นเช่นไร คุณจะต้องหันไอ้คนพวกนั้นให้เป็นชิ้นๆ!!!”
การเคลื่อนไหวของชายชราและหญิงชราที่ทุบตีสิ่งของอยู่ในห้องสมุด ไม่นานก็ได้ทำให้แม่ของเฟ่ยห้าวหยาง และสมาชิกคนอื่นๆ ของตระกูลเฟ่ยแตกตื่น
เฟ่ยซานไห่ไม่ได้ปิดบังอะไรจากพวกเขา ดังนั้นเขาจึงบอกทุกคนเกี่ยวกับสถานการณ์ของเรื่องนี้
แม่ของเฟ่ยห้าวหยางเป็นลมไปในทันที และสมาชิกตระกูลเฟ่ยคนอื่นๆ ก็รู้สึกไม่สบายใจมากเช่นกัน
พวกเขาเคยถูกเอาอกเอาใจในวันธรรมดา แต่คราวนี้ได้ยินว่ามีคนกล้าลักพาตัวสมาชิกในตระกูลเฟ่ย และถึงกับตัดหูของสมาชิกในตระกูลเฟ่ย พวกเขาต่างรู้สึกทั้งโกรธและกลัว
สิ่งนี้ทำให้เกิดการอภิปรายอย่างดุเดือดบนแพลตฟอร์มอินเทอร์เน็ต
ในสหรัฐอเมริกา เรื่องที่ไปหาสาวนั้น จริงๆ แล้วไม่ใช่ข่าวที่ร้อนแรงอะไร ผู้คนที่นี่ค่อนข้างเปิดกว้างสำหรับแง่มุมนั้น ดังนั้นพวกเขาจึงชินกับมันไปแล้ว
อย่างไรก็ตาม แม้ว่าพวกเขาจะเคยเห็นการแอบขโมยกินมาแล้ว แต่พวกเขาไม่เคยเห็นคนร่ำรวยเช่นนี้จะแอบขโมยกินของที่ไม่มีระดับแบบนี้ มันเป็นเรื่องพลิกด้านความรู้ของพวกเขา และหาดูได้ยากเลยทีเดียว
เป็นเรื่องที่เข้าใจยาก ราวกับว่าคุณเบื่ออยู่ที่บ้านและเลื่อนเล่นบนแพลตฟอร์มวิดีโอสั้น และจู่ๆ ก็ได้เห็นชายที่ร่ำรวยที่สุดในโลกกินของเสียอยู่ข้างถนน
หลายคนรู้สึกเหลือเชื่อกับรสนิยมที่หนักหนาของเฟ่ยเสวปิน และเป็นเพราะความแตกต่างอย่างมากเช่นนี้ เหตุการณ์นี้ลุกลามอย่างรวดเร็วอยู่บนอินเทอร์เน็ต และในไม่ช้าก็กลายเป็นที่นิยมอยู่บนอินเทอร์เน็ต
เฟ่ยเสวปินยังไม่รู้ว่า เมื่อขบวนรถของเขาขับเข้าไปในคฤหาสน์ของตระกูลเฟ่ย เขาก็ได้กลายเป็นคนดังทางอินเทอร์เน็ตที่ร้อนแรงไปแล้ว

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...