ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4087

ยังมีคนพูดว่า “ฉันขอเดาว่า เฟ่ยเสวปินคนนี้น่าจะมีความชอบอดิเรกพิเศษบางอย่าง บางทีคนรวยอย่างเขาอาจจะชอบผู้หญิงแบบที่มีรูเข็มฉีดยาทั่วร่างกายของเธอ และแม้กระทั่งอาจติดเชื้อเอชไอวีอีกด้วยซ้ำ”

มีคำพูดที่เสียหายมากกว่าแสดงความคิดเห็นว่า “คุณไม่รู้หรอกว่า ตระกูลเฟ่ยได้ลงทุนอย่างมากในทีมวิจัยและพัฒนายาและห้องปฏิบัติการทางชีววิทยาตลอดหลายปีที่ผ่านมา ฉันคาดว่าตระกูลเฟ่ยอาจพัฒนายาพิเศษสำหรับรักษาโรคเอดส์ออกมาแล้ว คุณชายเฟ่ยวางแผนที่จะติดเชื้อเอดส์ และลองยาด้วยตัวเอง!”

บนอินเทอร์เน็ต มีการหยิบจับคำพูดประชดประชัน และประชดประชันทุกประเภทในแต่ละครั้ง และก็มีทุกๆ ภาษา ซึ่งทำให้ชาวเน็ตทั่วโลกคลั่งไคล้ข่าวซุบซิบออกมาทั้งหมดแล้ว

เมื่อเห็นว่าความคิดเห็นสาธารณะของตระกูลเฟ่ยแย่ลงเรื่อยๆ เฟ่ยเสวปินตื่นตระหนกขึ้นมาทันที และพูดกับเฟ่ยซานไห่ด้วยใบหน้าเศร้าว่า “คุณพ่อ โปรดช่วยคิดหาวิธีให้ผมหน่อย ถ้าเรื่องนี้ยังคงรุกรามต่อไปเช่นนี้ คนที่จะขายหน้าไม่ใช่ผมคนเดียว แต่มันจะขายหน้าตระกูลเฟ่ยของเราทั้งหมด.......”

สิ่งที่เฟ่ยเสวปินกังวลมากที่สุดในเวลานี้ ก็คือเหตุการณ์นี้จะทำลายชื่อเสียงของตัว

หากต่อไปตราบใดที่ทุกคนเห็นเขา หรือได้ยินคำว่าเฟ่ยเสวปินสามคำนี้ ก็จะเชื่อมโยงที่เขากับการจูบกับสาวข้างถนนทันที อนาคตของเขาในชีวิตนี้ก็จะจบลงอย่างสมบูรณ์ และตัวเองก็จะเป็นเหมือนศิลปินที่ทำชั่ว และพ่อของเขาก็จะไม่มีวันให้เขาครองตำแหน่งหัวหน้าตระกูลเฟ่ยในอนาคตอย่างแน่นอน

ดังนั้น เขาจึงทำได้แค่ขอให้พ่อหาทางช่วยตัวเอง ให้พลิกกลับสถานการณ์นี้

เฟ่ยซานไห่ก็รู้สึกกังวลมากในเวลานี้

เขาไม่เพียงกังวลชื่อเสียงของลูกชาย แต่ยังกังวลอนาคตของตระกูลเฟ่ยอีกด้วย

เพราะยังไง ตัวเองก็เพิ่งเข้ารับตำแหน่งหัวหน้าตระกูลเฟ่ย และโลกภายนอกก็ได้แพร่กระจายข่าวลือเกี่ยวกับพฤติกรรมของเขาในการแย่งชิงอำนาจและยึดบัลลังก์ สิ่งนี้ทำให้ตระกูลเฟ่ยมีอิทธิพลเชิงลบมากมาย มันจะทำให้ความเชื่อมั่นของตระกูลเฟ่ยแย่ลงเรื่อยๆ เท่านั้น

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะกัดฟัน และพูดโพล่งออกมาว่า “ในสถานการณ์เช่นนี้ ถ้าอยากพลิกกระแส ก็จะต้อทำเป็นน่าสงสารแล้วเท่านั้น........”

เมื่อเฟ่ยซานชวนน้องชายคนที่สองของเฟ่ยซานไห่ได้ยินเรื่องนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะถามว่า “พี่ใหญ่ คุณตั้งใจจะประกาศการถูกลักพาตัวของห้าวหยางออกไปหรือไม่?!”

“ใช่!” เฟ่ยซานไห่พูดโดยไม่ลังเลว่า “ไม่มีผิด! ก็คือจะต้องประกาศออกไปเท่านั้นสถานการณ์ถึงจะพลิกกลับได้!”

หลังจากพูดแล้ว เฟ่ยซานไห่ก็พูดอีกครั้งว่า “อีกอย่างเราต้องตีเหล็กในขณะที่เหล็กยังร้อน รีบติดต่อนักข่าวทันที และให้พวกเขามาที่สัมภาษณ์ที่บ้าน และเปลี่ยนการเฉยเมยเป็นแอคทีฟ!”

เฟ่ยเสวปินรีบพูดว่า “พ่อ! ทำแบบนี้มันจะทำให้คนลักพาตัวโกรธหรือไม่?! ถ้ามันทำให้พวกเขาโกรธขึ้นมา ห้าวหยางอาจจะอันตรายมาก........”

“ไม่หรอก” เฟ่ยซานไห่โบกมือ และพูดว่า “คุณรู้สึกว่าพวกเขาไม่ได้รับเงินแล้วจะยอมแพ้ง่ายๆ งั้นเหรอ? พวกเขาพยายามทำมามากขนาดนี้โดยเจตนา ก็คือต้องการเงินไม่ใช่หรือ? ถ้าพวกเขาฆ่าห้าวหยาง งั้นพวกเขาก็จะไม่ได้อะไรเลย!”