ขณะนี้สมองของสาวใช้เริ่มจินตนาการถึงงานแต่งงานอันยิ่งใหญ่ของเธอกับเฉียวเฟยหยุน และเมื่อได้ยินที่เฉียวเฟยหยุนพูดอย่างนั้น เธอก็ตระหนักในทันทีว่าความสุขตลอดชีวิตของเธอขึ้นอยู่กับเฟ่ยฮ่าวหยางเพียงคนเดียว ดังนั้นเธอจึงพูดโดยไม่ต้องคิดว่า "คุณชายเฉียววางใจได้ ฉันจะจับตามองอย่างแน่นอน!"
เฉียวเฟยหยุนพยักหน้าด้วยความพึงพอใจและกล่าวว่า “จำไว้ว่าเรื่องที่ฉันพูดกับเธอพวกนี้ เธออย่าบอกใครเป็นอันขาด รวมถึงคนใกล้ชิดของเธอด้วย”
สาวใช้อดไม่ได้ที่จะถาม “คุณชายเฉียว ขอฉันบอกพ่อแม่เกี่ยวกับเรื่องของพวกเราได้ไหมคะ? พวกเขาเป็นห่วงเรื่องชีวิตฉันเป็นอย่างมากมาตลอด ถ้าพวกเขารู้ว่าฉันคบกับคุณ พวกเขาจะต้องมีความสุขมาก…”
"ไม่ได้เป็นอันขาด!" เฉียวเฟยหยุนกล่าวอย่างเร่งรีบ “หากเรื่องนี้แพร่กระจายออกไปล่วงหน้า คนอื่นจะต้องรู้เรื่องแน่!”
จากนั้นเขาก็รีบเอ่ยปลอบ: "เสี่ยวหยวน เธอจะต้องจำไว้ว่าฉันต้องการพาเธอไปที่ซีแอตเทิลและอาศัยอยู่กับฉัน แต่เธอเองก็รู้ว่าตอนนี้เธอยังมีสถานะเป็นคนรับใช้ ถ้าเรื่องแพร่กระจายออกไป พวกเราทั้งคู่จะถูกกดดันอย่างมาก"
“ดังนั้น แผนของฉันคือ ถึงเวลานั้นค่อยขอความช่วยเหลือจากคุณชายเฟ่ย ให้เขาลบประวัติและไฟล์ทั้งหมดเรื่องการเป็นคนรับใช้ของเธอในตระกูลเฟ่ยทิ้ง จากนั้นฉันจะให้สถานะใหม่กับเธอและให้เธอรับปริญญาจากมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียง จากนั้นก็จัดการให้เธอเป็นคุณหนูใหญ่จากครอบครัวนักวิชาการ!”
“แบบนี้ จากนี้เธอก็จะสามารถตามฉันเข้าออกในวงสังคมชนชั้นสูงได้ จะไม่มีใครกล้ามองเธอด้วยสายตาดูถูก!”
“อย่างไรก็ตาม หากเรื่องนี้รั่วไหลออกไปล่วงหน้า ถึงเวลานั้นหากมีคนเปิดเผยตัวตนของเธอในฐานะคนรับใช้ออกมา เกรงว่าพ่อแม่ของฉันจะไม่เห็นด้วยกับเรื่องของเราทั้งคู่ และเธอจะต้องเผชิญแรงกดดันมหาศาลไปด้วยเช่นกัน”
“ดังนั้น ก่อนที่คุณชายเฟ่ยจะกลับมาอย่างปลอดภัย เรื่องนี้จะต้องถูกเก็บเป็นความลับและต้องไม่ให้ใครรู้นอกจากเธอและฉันเท่านั้น เข้าใจไหม?”
ในเวลานี้ สาวใช้ถูกคำพูดหวานเชื่อมของเฉียวเฟยหยุนทำให้ไร้สติไปนานแล้ว
เมื่อได้ยินเฉียวเฟยหยุนบอกว่าจะทำการจัดการภูมิหลังของเธอขึ้นมาใหม่ ทันใดนั้นความรู้สึกต่ำต้อยและอ่อนไหวที่มีมาตลอดในใจก็ผุดขึ้นมาทันที
สิ่งนี้ทำให้เธอแทบจะร้องไห้อย่างซาบซึ้งต่อเฉียวเฟยหยุน และรู้สึกว่าคนนี้เป็นเทพบุตรที่จะพาตัวเองออกจากขุมนรกไปสู่สวรรค์
เฉียวเฟยหยุนที่เจ้าเล่ห์ขนาดนั้น ไหนเลยจะมองไม่ออกว่าสาวใช้หมายถึงอะไร
เพียงแต่ เขาในตอนนี้ไหนเลยจะมีเวลามาทำตัวสำราญใจและคิดเรื่องชายหญิงพวกนั้น
ดังนั้นเขาจึงระงับความกระวนกระวายใจของเขาและเอ่ยกล่อมเธอ “ตอนนี้สถานการณ์เร่งด่วน พวกเราทำเรื่องสำคัญก่อนดีกว่า หากมีอะไรผิดพลาดขึ้นมา เราก็อาจไม่ได้มีโอกาสได้อยู่ร่วมกันแล้ว"
ทันทีที่สาวใช้ได้ยินเรื่องนี้ หัวใจของเธอก็ตกตะลึงและรีบเอ่ยพร้อมพยักหน้าอย่างรวดเร็ว “ตกลงคุณชายเฉียว อย่างนั้นฉันจะไปดูสักหน่อยว่ามีอะไรพอช่วยได้ไหม!”
เฉียวเฟยหยุนพยักหน้าอย่างพอใจและกล่าวว่า “รีบไปเถอะ มีอะไรอย่าลืมบอกฉันทันที!”
“ค่ะ …” สาวใช้รับปาก จากนั้นก็ออกจากห้องของเฉียวเฟยหยุนไปอย่างไม่เต็มใจ

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...