ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4112
และในเวลานี้เอง มีทหารหนึ่งนายของสำนักว่านหลงเดินเข้ามา ยื่นโทรศัพท์เครื่องหนึ่งให้คาซูโอะ ฮันโซ แล้วพูดว่า:"สายของคุณเย่"
คาซูโอะ ฮันโซรีบรับโทรศัพท์มา พูดอย่างตื่นเต้นว่า:"เย่…...คุณเย่……"
เย่เฉินยิ้มพูดว่า:"คาซูโอะ ฮันโซ ตอนนี้คุณเป็นห่วงคนในครอบครัวของคุณมากใช่ไหม?"
"ใช่……"คาซูโอะ ฮันโซสะอื้นแล้วพูดว่า:"คุณเย่ ความแข็งแกร่งโดยรวมของนินจาอิงะเสียหายอย่างหนัก พวกเขาเป็นคู่ต่อสู้ของคนตระกูลเฟ่ยได้ยาก……"
เย่เฉินยิ้มพูดว่า:"คุณไม่ต้องกังวล ฉันให้คุณอิโตะของตระกูลอิโตะจัดเตรียมเหมาเช่าเครื่องบินไว้แล้ว ขึ้นบินจากอิงะของญี่ปุ่น บินตรงไปนิวยอร์กได้ตลอดเวลา ตอนนี้คุณสามารถใช้โทรศัพท์เครื่องนี้โทรหาพ่อของคุณได้ ให้เขาจัดคนขึ้นเครื่องบินโดยเร็ว ขอแค่พวกเขาสามารถขึ้นบินก่อนคนตระกูลเฟ่ยลงจอด คนเหล่านั้นก็จะทำอะไรทำอะไรพวกเขาได้เลย"
คาซูโอะ ฮันโซพูดอย่างตกตะลึงว่า:"คุณเย่…...คุณ…..คุณคิดจะให้พวกเขามานิวยอร์กเหรอครับ? ! "
"ใช่"เย่เฉินที่อยู่ปลายสายยิ้มพูดว่า:"มานิวยอร์กเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด"
คาซูโอะ ฮันโซพูดอย่างประหม่า:"แต่ว่า…...แต่ว่านิวยอร์กเป็นเขตของตระกูลเฟ่ยนะ…...พวกเขามานิวยอร์ก มันก็คือ…...มันก็คือติดกับเองไม่ใช่หรอกหรือ? ! "
เย่เฉินยิ้มพูดนิ่งๆ :"ไม่ต้องเป็นห่วง ใช้เวลาไม่นาน พวกคุณก็จะไม่ใช่ศัตรูของตระกูลเฟ่ยแล้ว"
คาซูโอะ ฮันโซนึกไม่ถึงเลยว่า เย่เฉินจะสามารถคำนึงถึงความปลอดภัยของคนในตระกูลของตนก่อน
นาทีที่ได้ยินว่าตระกูลเฟ่ยส่งคนบินไปยังญี่ปุ่น ในใจของตนก็กังวลมาก แต่ไม่นึกเลยว่า เย่เฉินจะทำจัดการไว้อย่างดี
"ตลอดมาตั้งแต่ที่พวกเรานินจาอิงะช่วยมัตสึโมโตะ โยชิโตะลักพาตัวสมาชิกตระกูลซู นินจาอิงะได้รับการกีดกันในญี่ปุ่นแล้ว อยู่ในญี่ปุ่นต่อไป มีแน่ยิ่งอยู่ยิ่งลำบาก ตอนนี้หากมีโอกาสพึ่งพาตระกูลเฟ่ย จะเป็นโอกาสดีที่ต่อต้านสวรรค์เปลี่ยนโชคชะตาแน่นอน!"
เมื่อคิดเช่นนี้ เขาก็รู้สึกซาบซึ้งในพระคุณต่อเย่เฉินมากยิ่งขึ้น !
จากนั้น เขาจึงพูดกับเย่เฉินโดยไม่ลังเลว่า:"อาจารย์เย่คุณวางใจเถอะ ผมจะโทรหาคุณพ่อเดี๋ยวนี้ ให้เขารีบพาทุกคนในตระกูลมานิวยอร์ก เพื่อรอคำฟังของคุณ!"
เย่เฉินตอบอืม พูดนิ่งๆว่า:"ให้พวกเขาเร็วๆ หน่อย"
หลังจากที่คาซูโอะ ฮันโซขอบคุณ จึงใช้โทรศัพท์เครื่องนี้ โทรหาพ่อของเขาฮัตโตริ ฮันโซทันที
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...