ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4112
และในเวลานี้เอง มีทหารหนึ่งนายของสำนักว่านหลงเดินเข้ามา ยื่นโทรศัพท์เครื่องหนึ่งให้คาซูโอะ ฮันโซ แล้วพูดว่า:"สายของคุณเย่"
คาซูโอะ ฮันโซรีบรับโทรศัพท์มา พูดอย่างตื่นเต้นว่า:"เย่…...คุณเย่……"
เย่เฉินยิ้มพูดว่า:"คาซูโอะ ฮันโซ ตอนนี้คุณเป็นห่วงคนในครอบครัวของคุณมากใช่ไหม?"
"ใช่……"คาซูโอะ ฮันโซสะอื้นแล้วพูดว่า:"คุณเย่ ความแข็งแกร่งโดยรวมของนินจาอิงะเสียหายอย่างหนัก พวกเขาเป็นคู่ต่อสู้ของคนตระกูลเฟ่ยได้ยาก……"
เย่เฉินยิ้มพูดว่า:"คุณไม่ต้องกังวล ฉันให้คุณอิโตะของตระกูลอิโตะจัดเตรียมเหมาเช่าเครื่องบินไว้แล้ว ขึ้นบินจากอิงะของญี่ปุ่น บินตรงไปนิวยอร์กได้ตลอดเวลา ตอนนี้คุณสามารถใช้โทรศัพท์เครื่องนี้โทรหาพ่อของคุณได้ ให้เขาจัดคนขึ้นเครื่องบินโดยเร็ว ขอแค่พวกเขาสามารถขึ้นบินก่อนคนตระกูลเฟ่ยลงจอด คนเหล่านั้นก็จะทำอะไรทำอะไรพวกเขาได้เลย"
คาซูโอะ ฮันโซพูดอย่างตกตะลึงว่า:"คุณเย่…...คุณ…..คุณคิดจะให้พวกเขามานิวยอร์กเหรอครับ? ! "
"ใช่"เย่เฉินที่อยู่ปลายสายยิ้มพูดว่า:"มานิวยอร์กเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด"
คาซูโอะ ฮันโซพูดอย่างประหม่า:"แต่ว่า…...แต่ว่านิวยอร์กเป็นเขตของตระกูลเฟ่ยนะ…...พวกเขามานิวยอร์ก มันก็คือ…...มันก็คือติดกับเองไม่ใช่หรอกหรือ? ! "
เย่เฉินยิ้มพูดนิ่งๆ :"ไม่ต้องเป็นห่วง ใช้เวลาไม่นาน พวกคุณก็จะไม่ใช่ศัตรูของตระกูลเฟ่ยแล้ว"
คาซูโอะ ฮันโซนึกไม่ถึงเลยว่า เย่เฉินจะสามารถคำนึงถึงความปลอดภัยของคนในตระกูลของตนก่อน
นาทีที่ได้ยินว่าตระกูลเฟ่ยส่งคนบินไปยังญี่ปุ่น ในใจของตนก็กังวลมาก แต่ไม่นึกเลยว่า เย่เฉินจะทำจัดการไว้อย่างดี
"ตลอดมาตั้งแต่ที่พวกเรานินจาอิงะช่วยมัตสึโมโตะ โยชิโตะลักพาตัวสมาชิกตระกูลซู นินจาอิงะได้รับการกีดกันในญี่ปุ่นแล้ว อยู่ในญี่ปุ่นต่อไป มีแน่ยิ่งอยู่ยิ่งลำบาก ตอนนี้หากมีโอกาสพึ่งพาตระกูลเฟ่ย จะเป็นโอกาสดีที่ต่อต้านสวรรค์เปลี่ยนโชคชะตาแน่นอน!"
เมื่อคิดเช่นนี้ เขาก็รู้สึกซาบซึ้งในพระคุณต่อเย่เฉินมากยิ่งขึ้น !
จากนั้น เขาจึงพูดกับเย่เฉินโดยไม่ลังเลว่า:"อาจารย์เย่คุณวางใจเถอะ ผมจะโทรหาคุณพ่อเดี๋ยวนี้ ให้เขารีบพาทุกคนในตระกูลมานิวยอร์ก เพื่อรอคำฟังของคุณ!"
เย่เฉินตอบอืม พูดนิ่งๆว่า:"ให้พวกเขาเร็วๆ หน่อย"
หลังจากที่คาซูโอะ ฮันโซขอบคุณ จึงใช้โทรศัพท์เครื่องนี้ โทรหาพ่อของเขาฮัตโตริ ฮันโซทันที
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...
หม่าหลังนเอ๋ย หม่าหลัน!! คุณมึงมีสิทธิ์ไปสอนคนอื่นด้วยหรอ ตัวคุณมึงเองยังทำที่พูดไม่ได้เลย ยังมีน่าไปสอนคนอื่น 555 สนุกมาๆเลยครับ เรื่องแรกเลยที่อ่านแล้วอินขนาดนี้ ขอบคุณที่ทำออกมาให้อ่านครับ แต่ปรับให้ผญ.ที่เข้าหาพระเอก ไม่ต้องลุกหนักเกินไป มันดูน่าเบื่อ ดูขัดใจกับคนอ่าน เรื่องรักที่มีแต่พระเอกเข้าใจได้ แต่เรื่องที่อ่อยพระเอกขั้นสุด มันดูน่าเบื่อเกินไป ไม่ฟิน...
หม่าหลังนมากก...
สะใจมากกก...