ฮัตโตริ ฮันโซในตอนนี้ เพราะว่าขาดการติดต่อกับคาซูโอะ ฮันโซ รวมถึงข่าวที่เฟ่ยฮ่าวหยางถูกลักพาตัว ก็ร้อนใจเหมือนมดบนกระทะร้อนมานานแล้ว
เนื่องจากไม่สามารถติดต่อคาซูโอะ ฮันโซได้ ความคิดแรกของเขาคือต้องมีบางอย่างเกิดขึ้นกับลูกชายของเขาแน่นอน เป็นไปได้ว่าคนที่ลักพาตัวเฟ่ยฮ่าวหยางเป็นคนอื่น ลูกชายของเขา และคนอื่น ๆ ในตระกูล กลายเป็นแพะรับบาปเท่านั้นเอง
เมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้ว เขายังเจรจากับผู้อาวุโสหลาย ๆ คนของนินจาอิงะอยู่ เพื่อดูว่าจะออกจากอิงะชั่วคราว หรือถึงขั้นออกจากญี่ปุ่นก่อน เพื่อไม่ให้ตระกูลเฟ่ยกำหนดเป้าหมายตรงมาที่พวกเขา
ผู้อาวุโสคนอื่นๆ ก็เห็นด้วยกับเขาเช่นกัน เชื่อว่า ณ เวลานี้ ไม่ว่ายังไงก็ต้องหลบซ่อนก่อน รอจนกว่าเรื่องนี้จะชัดเจน
มิฉะนั้น หากตระกูลเฟ่ยโกรธพวกเขาจริงๆ งั้นพวกเขาก็จะไม่มีกำลังต่อต้าน
เดิมที ตอนนี้นินจาอิงะนั้นน่าสังเวชพออยู่แล้ว หากพวกเขาตกเป็นเป้าหมายของตระกูลเฟ่ย ก็คงมีเพียงทางตันเท่านั้น
ทันใดนั้นเอง จู่ๆ เขาก็ได้รับสายเบอร์แปลก ในใจก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที
หลังจากลังเลครั้งแล้วครั้งเล่า เขาถึงกดรับสายอย่างระมัดระวัง
เสียงของคาซูโอะ ฮันโซลูกชายของเขาดังขึ้นจากปลายสายทันที:"พ่อ! ผมเอง คาซูโอะ!"
"คาซูโอะ ? ! "ฮัตโตริ ฮันโซรู้สึกตื่นเต้นทันที และรีบถามว่า:"คาซูโอะตอนนี้ลูกอยู่ที่ไหน? ! พ่อเห็นในข่าวบอกว่า พวกนายลักพาตัวคุณชายของตระกูลเฟ่ยทั้งนั้น มันเรื่องอะไรขึ้นกันแน่? ! "
คาซูโอะ ฮันโซรีบพูดว่า:"พ่อครับ พูดตอนนี้เรื่องมันยาว พวกเราถูกนายจ้างหลอก! เขาหลอกให้พวกเรามานิวยอร์กอันที่จริงอยากให้พวกเราลักพาตัวผู้หญิงของอาจารย์เย่!"
"อะไรนะ ? !"ฮัตโตริ ฮันโซรู้สึกหน้ามืด และถามเสียงสั่น:"อาจารย์เย่…...อาจารย์เย่ เย่เฉินที่วันนั้นทำให้ทั้งสำนักว่านหลงตะลึงงันด้วยพลังของเขาเอง บนภูเขาเย่หลิงซานในเย่นจิง……"
พูดจบ ก็รีบพูดว่า:"พ่อ ตอนนี้ตระกูลเฟ่ยได้ส่งคนไปญี่ปุ่นแล้ว และคาดว่าจะถึงญี่ปุ่นในอีกสิบชั่วโมง คุณเย่ใจดี ให้คุณอิโตะเตรียมเครื่องบินให้พ่อและคนอื่นๆ ในตระกูล สิ่งที่พ่อต้องทำในตอนนี้คือ รวบรวมคนทั้งตระกูลอย่างรวดเร็ว และไปที่สนามบินทันที ต้องบินก่อนที่ตระกูลเฟ่ยจะลงจอด! หากสามารถขึ้นบินได้ก่อนที่พวกเขาจะลงยอดห้าชั่วโมง ก็จะดียิ่งขึ้นไปอีก!"
ฮัตโตริ ฮันโซ มีความคิดที่อยากจะตาย
เขาแอบพูดถอดใจในใจ:"เดิมทีคิดว่าครั้งนี้ส่งคาซูโอะไปสหรัฐอเมริกา เป็นโอกาสที่จะเปิดตลาดต่างประเทศสำหรับนินจาอิงะได้ แต่ใครจะรู้ว่า ไปสหรัฐอเมริกาจะมีเรื่องใหญ่เช่นนี้เกิดขึ้น……"
"ทำให้เย่เฉินขุ่นเคือง มันเป็นเรื่องล้อเล่นรึไง?"
"อย่าว่าแต่เย่เฉินได้พิชิตทั้งสำนักว่านหลงแล้ว ด้วยความแข็งแกร่งส่วนตัวที่ไม่อาจจินตนาการได้ของเย่เฉิน แค่คนเดียวก็สามารถฆ่านินจาอิงะทั้งหมดได้……"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...