เพราะว่าหยางหยวนหยวนใส่ใจนาฬิกาเรือนนี้มาก จนเธอพกติดตัวไปทุกที่ แต่ว่าเนื่องจากเธอยังเป็นคนรับใช้ เธอจึงไม่กล้าที่จะสวม Richard Mille ไว้ในมือ แต่เธอไม่เคยคิดเลยว่านาฬิกาเรือนนี้ ใส่ในกระเป๋าแล้วมันจะหล่นออกมาตอนล้ม
เมื่อเห็นเฟ่ยเสวปิงเจอ เธอรีบโกหกว่า:"นาฬิกาเรือนนี้…... เพื่อนของฉันฝากนาฬิกาเรือนนี้ให้ฉันดูแล….."
"เพื่อน?"เฟ่ยเสวปิงพูดอย่างเย็นชา:"เพื่อนอะไร? ชื่ออะไร?"
หวางหยวนหยวนตอบอย่างประหม่า:"ฉัน…...ฉัน…...ฉันไม่สะดวกพูดชื่อของเขา......"
หลังจากนั้น เธอรีบพูดเสริมว่า:"แต่นี่เป็นเรื่องส่วนตัวระหว่างฉันกับเขา มันไม่เกี่ยวอะไรกับคนอื่นเลย……"
เฟ่ยเสวปิงยังอยากจี้ถาม แต่เฟ่ยซานไห่หมดความอดทนแล้ว เขาพูดอย่างเย็นชาว่า:"จะพูดไร้สาระกับเธออีกทำไม! ไม่พูดความจริง ก็ตัดหูของเธอซะ!"
เฟ่ยเสวปิงคิดถึงลูกชายทันที ตอนที่ได้ยินพ่อพูดว่าตัดหู
หลังจากคิดอีกที คนใช้คนนี้อาจจะเกี่ยวข้องกับการลักพาตัวลูกชายของเขา ดังนั้น หัวใจของเขาก็มีไฟความโกรธลุกขึ้นทันที ดังนั้นเขาจึงบอกบอดี้การ์ดคนหนึ่งว่า:"เร็ว! ตัดหูทั้งสองข้างของหล่อนทิ้ง!"
พูดจบ เฟ่ยเสวปิงก็ยังรู้สึกไม่หายแค้น และพูดเสริมทันที:"ตัดจมูกเธอด้วย! ฉันจะดูเธอจะปากแข็งอีกไหม! !"
บอดี้การ์ดล้วนเป็นทหารหน่วยกล้าตายทั้งหมด ซึ่งได้รับการฝึกฝนโดยสองพ่อลูกตระกูลเฟ่ย แน่นอนว่า เชื่อฟังคำสั่งของพวกเขา เมื่อได้ยินคำสั่ง พวกเขาก็หยิบกริชกลยุทธิ์ออกมาทันที และพุ่งเข้าใส่หวางหยวนหยวนโดยตรง
"เธอพูดว่าอะไรนะ!"เฟ่ยเสวปิงขัดจังหวะเธอ และถามว่า:"เฉียวเฟยหยุนนั้นอาศัยอยู่ในบ้านตระกูลเฟ่ย? แล้วเขาล่ะ?"
หวางหยวนหยวนรีบพูดว่า:"ตอนแรกอาศัยอยู่ในบ้านตระกูลเฟ่ยจริงๆ ฉันส่งอาหารให้เขาทุกวัน และมักจะส่งของใช้จำเป็นประจำวัน คุณชายฮ่าวหยางไปพบเขาทุกวัน และทั้งสองก็มักจะคุยเรื่องต่างๆ กันในห้องหนังสือ และใช้เวลาคุยนานมากๆ เมื่อวานคุณชายฮ่าวหยางเกิดเรื่อง ทุกคนต่างยุ่งอยู่กับการรับใช้นายหญิง ฉันก็รอจนถึงหลังเปลี่ยนกะ ถึงไปส่งอาหารให้เขา จากนั้นเขาก็ให้นาฬิกาเรือนนี้กับฉัน และบอกว่าให้ฉันช่วยเขาสืบดูว่ามีข่าวเกี่ยวกับนินจาญี่ปุ่นบ้างไหม….."
เฟ่ยเสวปิงถามอย่างใจร้อน:"ฉันถามเธอว่า เขาอยู่ที่ไหน!"
หวางหยวนหยวนรีบพูดว่า:"ฉันได้ยินจากซ่งเผิงว่าคุณท่านส่งคนไปญี่ปุ่นเพื่อตามหานินจา เลยบอกเขาทันที หลังจากนั้นเขาก็หายไปเลย…...ฉันก็ติดต่อฉันไม่ได้ตลอด……"
เฟ่วเสวปิงรีบหันไปมองเฟ่ยซานไห่ แล้วโพล่งออกมาว่า:"พ่อ! หรือจะเป็นไอ้เฉียวเฟยหยุนนั้นทำ? !"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...