ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4135
เฟ่ยซานไห่ขมวดคิ้วแน่น ครุ่นคิดเดินไปมาคนเดียว แต่ไม่ได้พูดเป็นเวลานาน
เฟ่ยเสวปิงข่มอารมณ์ไม่อยู่ และรีบพูดเร่ง:"พ่อ! พ่อพูดอะไรสักอย่างสิ!"
เฟ่ยซายไห่พูดขึ้นในเวลานี้:"ฉันไม่รู้จักเฉียวเฟยหยุน แต่ฉันจำได้ว่า ในรายงานทางการเงินของตระกูลเฟ่ยในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ได้ร่วมมือกับเฉียวซื่อกรุ๊ปในซีแอตเทิลเพิ่มขึ้นไม่หยุด และจำนวนเพิ่มขึ้นจากหนึ่งพันล้านปี เพิ่มขึ้นถึงหลายพันล้าน ราคาหุ้นของเฉียวซื่อกรุ๊ป เพิ่มขึ้นเกือบสิบเท่าในเวลาไม่กี่ปี เนื่องจากร่วมมืออย่างใกล้ชิดกับเรา…..."
เฟ่ยเสวปิงโพล่งออกมา:"ถ้าอย่างงั้นเฉียวเฟยหยุน เนรคุณงั้นหรือ? !"
เฟ่ยซานไห่โบกมือ:"ฉันคิดว่าเขาน่าจะไม่ใช่คนทำ"
เฟ่ยเสวปิงถามด้วยความประหลาดใจ:"พ่อ เบาะแสมากมายชี้ไปที่เขา จะเป็นใครอีกนอกจากเขา? !"
เฟ่ยซานไห่ส่ายหัวแล้วพูดว่า:"นายคิดว่าใครมีค่าตัวหลายร้อยพันล้านดอลลาร์ ที่จะไปเสี่ยงทำเรื่องการลักพาตัว? ยิ่งไปกว่านั้นคนลักพาตัวยังเป็นเสี่ยของเขาเอง นี่มันคือการฆ่าช้างเอางาไม่ใช่เหรอ?"
เฟ่ยเสวปิงรีบพูดว่า:"แม้ว่าเขาจะมีมูลค่าหลายหมื่นล้าน แต่ส่วนใหญ่จะถูกแปลงเป็นมูลค่าตลาดของหุ้น เพื่อที่จะรักษาราคาหุ้น ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ไม่สามารถลดการถือครองหุ้นได้ตามต้องการ และหุ้นส่วนใหญ่ของเขาจะไม่แปลงเป็นเงินสดได้ เงินสดที่เขาจำหน่ายจะลดลงอย่างมาก บางทีถ้าเจอปัญหาอะไรอีก คงเป็นเรื่องปกติที่จะเสี่ยงสินะ?"
"มันยังไม่ถูก"เฟ่ยซานไห่ยังคงส่ายหัว และพูดว่า:"ลองคิดดู ถ้าเฉียวเฟยหยุนต้องการลักพาตัวฮ่าวหยางจริง ๆ ทำไมถึงมาที่บ้านตระกูลเฟ่ยเองล่ะ? ยิ่งกว่านั้น ฮ่าวหยางถูกลักพาตัวแล้ว เขายังไม่ได้จากไป แต่กลับอยู่ต่อ ให้สาวใช้คนนี้ช่วยสืบข่าวให้เขา"
"ในทางกลับกัน ทิ้งตัวตนปัจจุบันของตน ไม่เปิดเผยตัวตนตลอดชีวิต เพื่อเรียกค่าไถ่ 2 แสนล้าน ตื่นตระหนกไปตลอดชีวิต และไม่กล้าใช้จ่ายเงินตามอำเภอใจ ถ้าเป็นนาย นายจะเลือกอันไหน? นายจะเลือกอย่างหลังไหม?"
เฟ่ยเสวปิงตกตะลึงอยู่พักหนึ่ง และถามอย่างไม่เข้าใจว่า:"ถ้าเขาไม่ได้ทำ แล้วทำไมเขาถึงซ่อนตัวอยู่ในบ้านตระกูลเฟ่ยล่ะ?"
เฟ่ยซานไห่หน้าบึ้ง และพูดอย่างเย็นชาว่า:"ฉันคิดว่าเขาคงจะกลัว!"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...