"กลัว? !"
เมื่อได้ยินการคาดเดาของบิดา เฟ่ยเสวปิงก็ถามด้วยความประหลาดใจ:"พ่อ พ่อหมายความว่า เขารู้ว่าใครเป็นคนทำฮ่าวหยาง และก็กลัวว่าคนเหล่านั้นจะทำเขาไปด้วย?"
"น่าจะเป็นเช่นนี้!"เฟ่ยซานไห่พยักหน้าด้วยท่าทางที่จริงจังอย่างยิ่ง แล้วพูดอีกว่า:"แล้วคิดสิ่งที่หลี่ญ่าหลินพูดเมื่อกี้ จู่ๆ ฉันก็รู้สึกคิดได้เล็กน้อย……"
ความเข้าใจและวิเคราะห์ของเฟ่ยเสวปิงยังไม่ใกล้เคียง ดังนั้นเขาจึงถามว่า:"พ่อ พ่อวิเคราะห์ออกมาได้ไง?"
เฟ่ยซานไห่ไม่ตอบคำถามของเขา แต่สั่งให้พ่อบ้านพาทุกคนรวมทั้งหวางหยวนหยวนออกไปก่อน
หลังจากที่ทุกคนจากไป เฟ่ยซานไห่ก็พูดกับเฟยเสวปิงด้วยสีหน้าจริงจังว่า:"เราไม่เข้าใจเรื่องอื้อฉาวที่หลี่ญ่าหลินพูดถึงเมื่อกี้มาตลอด แต่ตอนนี้ฉันค่อยๆ รู้สึกว่าเรื่องอื้อฉาวนี้ มีโอกาสสูงที่จะเกิดขึ้นที่ฮ่าวหยาง และมันน่าจะเกี่ยวข้องกับเฉียวเฟยหยุนคนนี้มาก"
พูดไป เฟ่ยซานไห่ก็มองเฟ่ยเสวปิง และถามว่า:"ฉันคิดว่า มันเป็นไปได้ที่ฮ่าวหยางกับเฉียวเฟยหยุน กำลังทำเรื่องที่ไม่อาจบอกใครได้ด้วยกัน! และนี่ก็สามารถอธิบายได้ว่า ทำไมฮ่าวหยางถึงพาเฉียวเฟยหยุนเข้าไปในบ้านเงียบๆ และยังคุยแผนการกับเขาทุกๆ วันนั้นในคฤหาสน์ที่ว่างนั้นอีกดเวย……"
เฟ่ยเสวปิงรีบถามว่า:"พ่อ พ่อคิดว่าชายหนุ่มอายุ 20 กว่าปีสองคน จะสามารถทำอะไรได้ล่ะ?"
เฟ่ยซานไห่พูดอย่างเย็นชา:"ทั้งสองคนต้องคุยแผนการบางอย่าง และคงเริ่มทำแล้วแน่นอน"
เมื่อพูดอย่างนั้น เฟ้ยซานไห่ก็นึกอะไรขึ้นได้ และถามอย่างรวดเร็วว่า:"ตอนที่ฮ่าวหยางหายตัวไป เขากำลังจัดงานเลี้ยงอาหารค่ำเพื่อการกุศลอยู่ใช่ไหม?"
"ใช่"เฟ่ยเสวปิงพยักหน้าและพูดว่า:"ว่ากันว่าร่วมกับหอการค้าจีน และต้องการบริจาคเงินให้กับเด็กกำพร้าชาวจีน"
"แน่นอนว่าต้องเป็นฮ่าวหยาง……"เฟ่ยเสวปิงพูดอย่างตรงไปตรงมา:"ฮ่าวหยางเป็นคนนำในงานเลี้ยงอาหารค่ำการกุศล และเชิญกู้ชิวอี๋ ซึ่งก็เป็นสิ่งที่ฮ่าวหยางหมายถึง เขาขอให้หอการค้าจีนช่วยติดต่อ ผมเดาว่า เขาน่าจะสนใจดาราหญิงคนนั้น และอยากใช้โอกาสนี้เพื่อทำความคุ้นเคย เด็กผู้ชายน่ะ พ่อก็รู้ ใครก็อยากมีอะไรเกี่ยวข้องกับดาราหญิง"
เฟ่ยซานไห่ถามอีกครั้ง:"การจีบดาราสาว ต้องยุ่งยากขนาดนี้เหรอ? ไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นดาราระดับไหน ถ้ารู้ตัวตนของฮ่าวหยาง คงจะเริ่มเอาใจเขาเองตั้งนานแล้วใช่ไหม? ฮ่าวหยางต้องใช้สมองเพื่อทำให้อีกฝ่ายพอใจอีกทำไมล่ะ?"
เฟ่ยเสวปิงพูดว่า:"กู้ชิวอี๋คนนี้ไม่ธรรมดา เธอไม่ใช่ดาราธรรมดา เธอเป็นลูกสาวคนเดียวของกู้เย้นจงผู้นำตระกูลกู้แห่งหัวเซี่ย และเป็นทายาทคนเดียวที่มีทรัพย์สินหลายแสนล้านดอลลาร์ เธอค่าสูงมาก"
เฟย่ซานไห่พยักหน้าเบา ๆ และพึมพำว่า:"มิน่าล่ะ.….."
เฟ่ยเสวปิงรีบถามว่า:"พ่อ พ่อบอกมิน่าล่ะอะไรเหรอ?"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...