"กลัว? !"
เมื่อได้ยินการคาดเดาของบิดา เฟ่ยเสวปิงก็ถามด้วยความประหลาดใจ:"พ่อ พ่อหมายความว่า เขารู้ว่าใครเป็นคนทำฮ่าวหยาง และก็กลัวว่าคนเหล่านั้นจะทำเขาไปด้วย?"
"น่าจะเป็นเช่นนี้!"เฟ่ยซานไห่พยักหน้าด้วยท่าทางที่จริงจังอย่างยิ่ง แล้วพูดอีกว่า:"แล้วคิดสิ่งที่หลี่ญ่าหลินพูดเมื่อกี้ จู่ๆ ฉันก็รู้สึกคิดได้เล็กน้อย……"
ความเข้าใจและวิเคราะห์ของเฟ่ยเสวปิงยังไม่ใกล้เคียง ดังนั้นเขาจึงถามว่า:"พ่อ พ่อวิเคราะห์ออกมาได้ไง?"
เฟ่ยซานไห่ไม่ตอบคำถามของเขา แต่สั่งให้พ่อบ้านพาทุกคนรวมทั้งหวางหยวนหยวนออกไปก่อน
หลังจากที่ทุกคนจากไป เฟ่ยซานไห่ก็พูดกับเฟยเสวปิงด้วยสีหน้าจริงจังว่า:"เราไม่เข้าใจเรื่องอื้อฉาวที่หลี่ญ่าหลินพูดถึงเมื่อกี้มาตลอด แต่ตอนนี้ฉันค่อยๆ รู้สึกว่าเรื่องอื้อฉาวนี้ มีโอกาสสูงที่จะเกิดขึ้นที่ฮ่าวหยาง และมันน่าจะเกี่ยวข้องกับเฉียวเฟยหยุนคนนี้มาก"
พูดไป เฟ่ยซานไห่ก็มองเฟ่ยเสวปิง และถามว่า:"ฉันคิดว่า มันเป็นไปได้ที่ฮ่าวหยางกับเฉียวเฟยหยุน กำลังทำเรื่องที่ไม่อาจบอกใครได้ด้วยกัน! และนี่ก็สามารถอธิบายได้ว่า ทำไมฮ่าวหยางถึงพาเฉียวเฟยหยุนเข้าไปในบ้านเงียบๆ และยังคุยแผนการกับเขาทุกๆ วันนั้นในคฤหาสน์ที่ว่างนั้นอีกดเวย……"
เฟ่ยเสวปิงรีบถามว่า:"พ่อ พ่อคิดว่าชายหนุ่มอายุ 20 กว่าปีสองคน จะสามารถทำอะไรได้ล่ะ?"
เฟ่ยซานไห่พูดอย่างเย็นชา:"ทั้งสองคนต้องคุยแผนการบางอย่าง และคงเริ่มทำแล้วแน่นอน"
เมื่อพูดอย่างนั้น เฟ้ยซานไห่ก็นึกอะไรขึ้นได้ และถามอย่างรวดเร็วว่า:"ตอนที่ฮ่าวหยางหายตัวไป เขากำลังจัดงานเลี้ยงอาหารค่ำเพื่อการกุศลอยู่ใช่ไหม?"
"ใช่"เฟ่ยเสวปิงพยักหน้าและพูดว่า:"ว่ากันว่าร่วมกับหอการค้าจีน และต้องการบริจาคเงินให้กับเด็กกำพร้าชาวจีน"
"แน่นอนว่าต้องเป็นฮ่าวหยาง……"เฟ่ยเสวปิงพูดอย่างตรงไปตรงมา:"ฮ่าวหยางเป็นคนนำในงานเลี้ยงอาหารค่ำการกุศล และเชิญกู้ชิวอี๋ ซึ่งก็เป็นสิ่งที่ฮ่าวหยางหมายถึง เขาขอให้หอการค้าจีนช่วยติดต่อ ผมเดาว่า เขาน่าจะสนใจดาราหญิงคนนั้น และอยากใช้โอกาสนี้เพื่อทำความคุ้นเคย เด็กผู้ชายน่ะ พ่อก็รู้ ใครก็อยากมีอะไรเกี่ยวข้องกับดาราหญิง"
เฟ่ยซานไห่ถามอีกครั้ง:"การจีบดาราสาว ต้องยุ่งยากขนาดนี้เหรอ? ไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นดาราระดับไหน ถ้ารู้ตัวตนของฮ่าวหยาง คงจะเริ่มเอาใจเขาเองตั้งนานแล้วใช่ไหม? ฮ่าวหยางต้องใช้สมองเพื่อทำให้อีกฝ่ายพอใจอีกทำไมล่ะ?"
เฟ่ยเสวปิงพูดว่า:"กู้ชิวอี๋คนนี้ไม่ธรรมดา เธอไม่ใช่ดาราธรรมดา เธอเป็นลูกสาวคนเดียวของกู้เย้นจงผู้นำตระกูลกู้แห่งหัวเซี่ย และเป็นทายาทคนเดียวที่มีทรัพย์สินหลายแสนล้านดอลลาร์ เธอค่าสูงมาก"
เฟย่ซานไห่พยักหน้าเบา ๆ และพึมพำว่า:"มิน่าล่ะ.….."
เฟ่ยเสวปิงรีบถามว่า:"พ่อ พ่อบอกมิน่าล่ะอะไรเหรอ?"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...
หม่าหลังนเอ๋ย หม่าหลัน!! คุณมึงมีสิทธิ์ไปสอนคนอื่นด้วยหรอ ตัวคุณมึงเองยังทำที่พูดไม่ได้เลย ยังมีน่าไปสอนคนอื่น 555 สนุกมาๆเลยครับ เรื่องแรกเลยที่อ่านแล้วอินขนาดนี้ ขอบคุณที่ทำออกมาให้อ่านครับ แต่ปรับให้ผญ.ที่เข้าหาพระเอก ไม่ต้องลุกหนักเกินไป มันดูน่าเบื่อ ดูขัดใจกับคนอ่าน เรื่องรักที่มีแต่พระเอกเข้าใจได้ แต่เรื่องที่อ่อยพระเอกขั้นสุด มันดูน่าเบื่อเกินไป ไม่ฟิน...
หม่าหลังนมากก...
สะใจมากกก...