ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4137
เฟ่ยซานไห่พูดว่า:"มิน่าล่ะฮ่าวหยางต้องใช้ความพยายามอย่างมากเพื่อเอาใจเธอ แล้วยังจัดงานเลี้ยงอาหารค่ำเพื่อการกุศลให้เธอโดยเฉพาะ……"
เมื่อพูดถึงนี้ สิ่งที่หลี่ญ่าหลินพูดเมื่อกี้ จู่ๆ ก็ปรากฏขึ้นในหัวของเขา
เขาอุทานออกมาทันที:"ให้ตายสิ! ไอ้เวรฮ่าวหยาง หรือว่าเขาจะคิดไม่ดีกับกู้ชิวอี๋คนนี้? !"
เฟ่ยเสวปิงยิ้มอย่างลำบากใจ และพูดว่า:"พ่อ…… สาวงามแสนดี เป็นที่หมายปองของชายหนุ่มไง ฮ่าวหยางเกิดความคิดที่ไม่ดีก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอกใช่ไหม?"
เฟ่ยซานไห่พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า:"ความคิดที่ไม่ดีที่ฉันกำลังพูดถึง กับความคิดที่ไม่ดีที่นายพูดถึงนั้น ไม่ได้หมือนกัน! หากอยากเอาใจเธอ การค้างคืนกับเธอเป็นความคิดที่ไม่ดี และถ้าบังคับนอนกับเธอก็เป็นความคิดที่ไม่ดี อยากนอนกับเธอแล้วทำลายศพ ก็เป็นความคิดที่ไม่ดี!"
สีหน้าของเฟ่ยเสวปิงเย็นชาไปครู่หนึ่ง และโพล่งออกมา:"พ่อ…... อันที่จริงตอนนั้นผมก็คิดว่าพฤติกรรมของฮ่าวหยางผิดปกติ แต่ไม่มีหลักฐานสำคัญอะไรเลย พ่อว่า…...ฮ่าวหยาง…...เขาไม่น่าจะโง่ถึงขั้นนั้นหรอกนะ?"
"ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน……"เฟ่ยซานไห่พูดอย่างจริงจัง:"แต่ฉันคิดว่า รวมจากเบาะแสต่างๆ เรื่องนี้น่าจะเป็นไปได้มากที่สุด!"
พูดจบ ก็นึกอะไรขึ้นได้ พูดทันทีว่า:"จริงสิ! นายให้เช็คกระแสเงินทุนของเฉียวเฟยหยุน และบริษัทที่เกี่ยวข้องทั้งหมดของเขาทันที และเช็คเงินทุนของนินจาอิงะในญี่ปุ่น และดูว่าใครเป็นผู้จ่ายค่าจ้างนินจาอิงะกันแน่! ถ้าฉันเดาถูก นินจาเหล่านี้อาจได้รับการว่าจ้างจากเฉียวเฟยหยุน!"
เฟ่ยเสวปิงพูดว่า:"ถ้าได้รับการว่าจ้างโดยเฉียวเฟยหยุน งั้นคำถามก็จะวนกลับไปอีกครั้ง เฉียวเฟยหยุนเป็นคนลงมือทำฮ่าวหยางหรือเปล่า?"
"ไม่!"เฟ่ยซานไห่ส่ายหัว และพูดว่า:"ตอนนี้ฉันสงสัยว่าเฉียวเฟยหยุนจ้างนินจาเหล่านั้นมา เพื่อทำงานให้กับฮ่าวหยาง……"
เฟ่ยเสวปิงรีบพูดว่า:"พ่อ นี่อาจจะไม้สามารถพิสูจน์ได้ว่าเป็นปัญหาของฮ่าวหยางนี่! ถ้ามันเป็นจริงอย่างที่พ่อพูด นินจาเหล่านี้เฉียวเฟยหยุนเป็นคนเชิญมา แล้วทำไมพวกเขาถึงลักพาตัวฮ่าวหยางไปล่ะ? มันไม่ถูกตรรกะนะ!"
เฟ่ยซานไห่พูดว่า:"คำตอบของคำถามนี้น่าจะอยู่ที่กู้ชิวอี๋คนนั้น! บางทีอาจเป็นกู้ชิวอี๋ที่ให้นินจาเหล่านั้น เกิดการทรยศในช่วงเวลาวิกฤติก็ได้ ยังไงซะเฉียวเฟยหยุนก็ให้เงินพวกเขาเพียง 40 ล้านเหรียญ นายบอกว่ากู้ชิวอี๋มีเบื้องหลังที่แข็งแกร่งด้วยไม่ใช่เหรอ? ถ้าเธอซื้อนินจาด้วยสัญญาว่าจะให้ 400 ล้าน ญ ตอนนั้นล่ะ?"
"เอ่อ……"เฟ่ยเสวปิงก็ตกตะลึง หลังจากครุ่นคิดอยู่นาน เขาก็ขมวดคิ้วและพูดว่า:"มันก็ไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้……"
เฟ่ยซานไห่พูดทันทีว่า:"นายหาวิธีนัดกู้ชิวอี๋ และเชิญเธอมาที่บ้าน! ฉันอยากเจอกับผู้หญิงคนนี้ เพื่อดูว่านางมีปัญหาอะไรไหม!"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...
เฮเลน่า แม่งก่น่ารังเกียจเกิ้น...
เฮเลน่ามึงก้ฝันกลางวันเกิ้น ถามหน่อยสู้ไรกับนานาโกะหรือกู้ซิวอิ้วอีกได้บ้าง เรื่องนี้ผู้หญิงแม่งก้มโนเก่งเกิน คิดว่าจะได้ใช้ชีวิตร่วมกับพระเอก 555...
แล้วตู้ไหชิง ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไอซูเต้าขอแต่งงานหรอ ไม่รู้คนเขียน หรือคนแปลที่แปลมั่ว ซูเต้า ไม่เคยขอใครแต่งงาน แล้วไห่ชิงนั้นไม่ได้เรียกว่าขอแต่งงานหรอกหรอ 555...
พระเอกมันเป้นห่วงความรุ้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น ไม่อยากให้เศร้าใจมากขนาดนี้น ทำไมไม่แต่งงานกับนานาโกะไปเลยล่ะ ขัดใจ ถ้าเป้นครอบครัวอื่นอยากยกความดีความชอบให้ลูกสาวอีกฝ่ายก้ไมาแปลก แต่ครอบครัวนานาโกะยังไงต่อให้ไม่ยกความดีความชอบให้นานาโกะ พ่อนานาโกะก้รักนานาโกะมากอยุ่ล่ะ แคร์ความรู้สึกนานาโกะมากขนาดนั้น แต่งงานไปนานาโกะไปเลย ได้จบๆ 555...
บางที อ.ก้เขียนลำเอียงเกินไป วานพั่วจวิ้นทำงานแค่ตายจนกว่าจะได้ยามา แต่ซูรั่วรี่ไม่ได้ทำไรเลย มาถึงก้ได้ยาล่ะ 555...
หม่าหลังนเอ๋ย หม่าหลัน!! คุณมึงมีสิทธิ์ไปสอนคนอื่นด้วยหรอ ตัวคุณมึงเองยังทำที่พูดไม่ได้เลย ยังมีน่าไปสอนคนอื่น 555 สนุกมาๆเลยครับ เรื่องแรกเลยที่อ่านแล้วอินขนาดนี้ ขอบคุณที่ทำออกมาให้อ่านครับ แต่ปรับให้ผญ.ที่เข้าหาพระเอก ไม่ต้องลุกหนักเกินไป มันดูน่าเบื่อ ดูขัดใจกับคนอ่าน เรื่องรักที่มีแต่พระเอกเข้าใจได้ แต่เรื่องที่อ่อยพระเอกขั้นสุด มันดูน่าเบื่อเกินไป ไม่ฟิน...
หม่าหลังนมากก...
สะใจมากกก...