เฟ่ยซานไห่พูดว่า:"มิน่าล่ะฮ่าวหยางต้องใช้ความพยายามอย่างมากเพื่อเอาใจเธอ แล้วยังจัดงานเลี้ยงอาหารค่ำเพื่อการกุศลให้เธอโดยเฉพาะ……"
เมื่อพูดถึงนี้ สิ่งที่หลี่ญ่าหลินพูดเมื่อกี้ จู่ๆ ก็ปรากฏขึ้นในหัวของเขา
เขาอุทานออกมาทันที:"ให้ตายสิ! ไอ้เวรฮ่าวหยาง หรือว่าเขาจะคิดไม่ดีกับกู้ชิวอี๋คนนี้? !"
เฟ่ยเสวปิงยิ้มอย่างลำบากใจ และพูดว่า:"พ่อ…… สาวงามแสนดี เป็นที่หมายปองของชายหนุ่มไง ฮ่าวหยางเกิดความคิดที่ไม่ดีก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอกใช่ไหม?"
เฟ่ยซานไห่พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า:"ความคิดที่ไม่ดีที่ฉันกำลังพูดถึง กับความคิดที่ไม่ดีที่นายพูดถึงนั้น ไม่ได้หมือนกัน! หากอยากเอาใจเธอ การค้างคืนกับเธอเป็นความคิดที่ไม่ดี และถ้าบังคับนอนกับเธอก็เป็นความคิดที่ไม่ดี อยากนอนกับเธอแล้วทำลายศพ ก็เป็นความคิดที่ไม่ดี!"
สีหน้าของเฟ่ยเสวปิงเย็นชาไปครู่หนึ่ง และโพล่งออกมา:"พ่อ…... อันที่จริงตอนนั้นผมก็คิดว่าพฤติกรรมของฮ่าวหยางผิดปกติ แต่ไม่มีหลักฐานสำคัญอะไรเลย พ่อว่า…...ฮ่าวหยาง…...เขาไม่น่าจะโง่ถึงขั้นนั้นหรอกนะ?"
"ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน……"เฟ่ยซานไห่พูดอย่างจริงจัง:"แต่ฉันคิดว่า รวมจากเบาะแสต่างๆ เรื่องนี้น่าจะเป็นไปได้มากที่สุด!"
พูดจบ ก็นึกอะไรขึ้นได้ พูดทันทีว่า:"จริงสิ! นายให้เช็คกระแสเงินทุนของเฉียวเฟยหยุน และบริษัทที่เกี่ยวข้องทั้งหมดของเขาทันที และเช็คเงินทุนของนินจาอิงะในญี่ปุ่น และดูว่าใครเป็นผู้จ่ายค่าจ้างนินจาอิงะกันแน่! ถ้าฉันเดาถูก นินจาเหล่านี้อาจได้รับการว่าจ้างจากเฉียวเฟยหยุน!"
เฟ่ยเสวปิงพูดว่า:"ถ้าได้รับการว่าจ้างโดยเฉียวเฟยหยุน งั้นคำถามก็จะวนกลับไปอีกครั้ง เฉียวเฟยหยุนเป็นคนลงมือทำฮ่าวหยางหรือเปล่า?"
"ไม่!"เฟ่ยซานไห่ส่ายหัว และพูดว่า:"ตอนนี้ฉันสงสัยว่าเฉียวเฟยหยุนจ้างนินจาเหล่านั้นมา เพื่อทำงานให้กับฮ่าวหยาง……"
เฟ่ยเสวปิงรีบพูดว่า:"พ่อ นี่อาจจะไม้สามารถพิสูจน์ได้ว่าเป็นปัญหาของฮ่าวหยางนี่! ถ้ามันเป็นจริงอย่างที่พ่อพูด นินจาเหล่านี้เฉียวเฟยหยุนเป็นคนเชิญมา แล้วทำไมพวกเขาถึงลักพาตัวฮ่าวหยางไปล่ะ? มันไม่ถูกตรรกะนะ!"
เฟ่ยซานไห่พูดว่า:"คำตอบของคำถามนี้น่าจะอยู่ที่กู้ชิวอี๋คนนั้น! บางทีอาจเป็นกู้ชิวอี๋ที่ให้นินจาเหล่านั้น เกิดการทรยศในช่วงเวลาวิกฤติก็ได้ ยังไงซะเฉียวเฟยหยุนก็ให้เงินพวกเขาเพียง 40 ล้านเหรียญ นายบอกว่ากู้ชิวอี๋มีเบื้องหลังที่แข็งแกร่งด้วยไม่ใช่เหรอ? ถ้าเธอซื้อนินจาด้วยสัญญาว่าจะให้ 400 ล้าน ญ ตอนนั้นล่ะ?"
"เอ่อ……"เฟ่ยเสวปิงก็ตกตะลึง หลังจากครุ่นคิดอยู่นาน เขาก็ขมวดคิ้วและพูดว่า:"มันก็ไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้……"
เฟ่ยซานไห่พูดทันทีว่า:"นายหาวิธีนัดกู้ชิวอี๋ และเชิญเธอมาที่บ้าน! ฉันอยากเจอกับผู้หญิงคนนี้ เพื่อดูว่านางมีปัญหาอะไรไหม!"

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไอเซียวฉางควนไม่น่าเกิดมาเป้นผชอ่ะ ขี้ขลาดกว่าผู้หญิงเลยอะ...
เมื่อเย่เฉินอยุ่กะอีหว่านเฮ่อแล้ว พระเอกกุแม่งดูโง่ไปเลย 555...
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...