ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4153
ไม่เพียงแต่จางชวนเท่านั้นที่ตกตะลึง แม้แต่เฟ่ยซานไห่และเฟ่ยเสวปิง ต่างก็ตกตะลึงอยู่กับที่ไปเลย
ใครจะไปคิดว่า คนที่มีระดับฝีมือสูงสุดในตระกูลเฟ่ย กลับถูกคนอื่นตบจนหมดท่าไปเลย..........
ต่อจากนั้น ฉากที่ทำให้พวกเขาเหลือเชื่อก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง
เย่เฉินตบไปหนึ่งที จากนั้นก็ดึงแบ็คแฮนด์ขึ้นมา แล้วก็ใช้หลังมือขวาของตัวเอง ตบเข้าที่จางชวนอีกครั้ง
แม้ว่าจางชวนจะตกตะลึงเหมือนต้นไม้ แต่น้ำตาก็ไหลออกจากดวงตาของเขาอย่างควบคุมไม่ได้
ไม่มีใครรู้ว่า การโดนตบสองครั้งมันทำร้ายจิตใจ สำหรับนักบู๊ห้าดาวมากแค่ไหน.......
ในขณะนี้เอง เย่เฉินปิดกั้นเส้นลมปราณทั้งหมดของจางชวนด้วยปราณทิพย์บางๆ และตะโกนอย่างเย็นชาว่า “ถ้าไม่อยากจะกลายเป็นคนพิการไปตลอดชีวิต ก็คุกเข่าลงอย่างเชื่อฟังซะ!”
จางชวนทั้งคนตกตะลึงไปเลยทันที!
เขาตระหนักในทันทีว่า เส้นลมปราณเส้นที่ห้าที่เขาใช้เวลาครึ่งชีวิต และผ่านความทุกข์ยากนับไม่ถ้วนถึงจะเปิดได้ กลับถูกพลังที่ไม่รู้จักปิดกั้นอย่างสมบูรณ์งั้นเหรอ!
ในเวลานี้ หัวใจทั้งดวงของเขาก็ทรุดลงทันที เขาไม่มีเวลาที่จะไปสนใจผลกระทบทางจิตใจในตอนเมื่อกี้นี้ ทรุดตัวลงและคุกเข่าลงบนพื้นแล้วร้องไห้เสียงดังขึ้นมา “ท่านผู้อาวุโส.......ขอความกรุณาท่านผู้อาวุโสด้วยเถอะ..........”
สำหรับจางชวนแล้ว เขาไม่ใช่นักบู๊ที่ได้รับการฝึกฝนจากตระกูลเฟ่ย เพียงแต่ได้รับคำสั่งจากอาจารย์ให้รับใช้ตระกูลเฟ่ยเท่านั้น
ดังนั้นความจงรักภักดีของเขาที่มีต่อตระกูลเฟ่ย จึงไม่สามารถพูดได้ว่าแข็งแกร่งมากแค่ไหน
สำหรับนักบู๊คนหนึ่ง การสูญเสียฐานการฝึกฝนตนทั้งหมดนั้นมันก็หนักพอที่จะรับได้แล้ว แต่ถ้าไม่มีโอกาสที่จะเป็นคนธรรมดาคนหนึ่งเลย งั้นก็เหมือนกับจะต้องตกนรกชั้นที่สิบแปด จากสวรรค์ชั้นที่เก้าโดยตรงเลยทีเดียว และเขายอมตายดีกว่า ก็ไม่ยอมให้มีจุดจบแบบนั้นหรอก
ดังนั้น เขาจึงทำได้เพียงสำลักด้วยความกลัวและพูดว่า “ผู้อาวุโสวางใจเถอะ ฉันจะคุกเข่าอยู่ที่นี่ และคุกเข่าจนกว่าคุณจะหายโกรธ........”
เฟ่ยซานไห่และเฟ่ยเสวปิงตะลึงไปอย่างสมบูรณ์เลย
เฟ่ยเสวปิงอดไม่ได้ที่จะบ่นอยู่ในใจว่า “นี่......นี่แม่งมันอะไรกันเนี่ย? ทันทีที่มาถึงก็โยนคิงบอมบ์ของตัวเองออกไปแล้ว ไม่นึกเลยว่าคิงบอมบ์ของตัวเอง อยู่ในสายตาของคนอื่นยังเทียบไม่ได้เท่าเลขสามคู่ของแม่งเลยทีเดียว.........”
เฟ่ยซานไห่ตกใจมากยิ่งขึ้น และเขาก็อดคิดไม่ได้ที่จะคาดเดากับสถานการณ์ปัจจุบันในหัวใจของเขา “ในห้องแห่งนี้ พ่อลูกพวกเราไม่ได้จัดบอดี้การ์ดคนอื่น นอกจากจางชวนเลย และตอนนี้จางชวนก็คุกเข่าอยู่ที่มุมห้องเป็นไอ้ขี้ขลาดทั้งคนเลย แล้วฉันกับลูกชายจะเป็นคู่ต่อสู้กับเจ้าเด็กคนนี้ได้อย่างไร? นี่แม่งจะคว่ำเรืออยู่ในรางน้ำเล็กแล้วเหรอ......”
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เขาก็รีบลุกขึ้นอย่างประหม่า ประสานมือของเขา โค้งคำนับและพูดว่า “วีรบุรุษหนุ่มใจเย้น.......”
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...