ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4153

ไม่เพียงแต่จางชวนเท่านั้นที่ตกตะลึง แม้แต่เฟ่ยซานไห่และเฟ่ยเสวปิง ต่างก็ตกตะลึงอยู่กับที่ไปเลย

ใครจะไปคิดว่า คนที่มีระดับฝีมือสูงสุดในตระกูลเฟ่ย กลับถูกคนอื่นตบจนหมดท่าไปเลย..........

ต่อจากนั้น ฉากที่ทำให้พวกเขาเหลือเชื่อก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง

เย่เฉินตบไปหนึ่งที จากนั้นก็ดึงแบ็คแฮนด์ขึ้นมา แล้วก็ใช้หลังมือขวาของตัวเอง ตบเข้าที่จางชวนอีกครั้ง

แม้ว่าจางชวนจะตกตะลึงเหมือนต้นไม้ แต่น้ำตาก็ไหลออกจากดวงตาของเขาอย่างควบคุมไม่ได้

ไม่มีใครรู้ว่า การโดนตบสองครั้งมันทำร้ายจิตใจ สำหรับนักบู๊ห้าดาวมากแค่ไหน.......

ในขณะนี้เอง เย่เฉินปิดกั้นเส้นลมปราณทั้งหมดของจางชวนด้วยปราณทิพย์บางๆ และตะโกนอย่างเย็นชาว่า “ถ้าไม่อยากจะกลายเป็นคนพิการไปตลอดชีวิต ก็คุกเข่าลงอย่างเชื่อฟังซะ!”

จางชวนทั้งคนตกตะลึงไปเลยทันที!

เขาตระหนักในทันทีว่า เส้นลมปราณเส้นที่ห้าที่เขาใช้เวลาครึ่งชีวิต และผ่านความทุกข์ยากนับไม่ถ้วนถึงจะเปิดได้ กลับถูกพลังที่ไม่รู้จักปิดกั้นอย่างสมบูรณ์งั้นเหรอ!

ในเวลานี้ หัวใจทั้งดวงของเขาก็ทรุดลงทันที เขาไม่มีเวลาที่จะไปสนใจผลกระทบทางจิตใจในตอนเมื่อกี้นี้ ทรุดตัวลงและคุกเข่าลงบนพื้นแล้วร้องไห้เสียงดังขึ้นมา “ท่านผู้อาวุโส.......ขอความกรุณาท่านผู้อาวุโสด้วยเถอะ..........”

สำหรับจางชวนแล้ว เขาไม่ใช่นักบู๊ที่ได้รับการฝึกฝนจากตระกูลเฟ่ย เพียงแต่ได้รับคำสั่งจากอาจารย์ให้รับใช้ตระกูลเฟ่ยเท่านั้น

ดังนั้นความจงรักภักดีของเขาที่มีต่อตระกูลเฟ่ย จึงไม่สามารถพูดได้ว่าแข็งแกร่งมากแค่ไหน

สำหรับนักบู๊คนหนึ่ง การสูญเสียฐานการฝึกฝนตนทั้งหมดนั้นมันก็หนักพอที่จะรับได้แล้ว แต่ถ้าไม่มีโอกาสที่จะเป็นคนธรรมดาคนหนึ่งเลย งั้นก็เหมือนกับจะต้องตกนรกชั้นที่สิบแปด จากสวรรค์ชั้นที่เก้าโดยตรงเลยทีเดียว และเขายอมตายดีกว่า ก็ไม่ยอมให้มีจุดจบแบบนั้นหรอก

ดังนั้น เขาจึงทำได้เพียงสำลักด้วยความกลัวและพูดว่า “ผู้อาวุโสวางใจเถอะ ฉันจะคุกเข่าอยู่ที่นี่ และคุกเข่าจนกว่าคุณจะหายโกรธ........”

เฟ่ยซานไห่และเฟ่ยเสวปิงตะลึงไปอย่างสมบูรณ์เลย

เฟ่ยเสวปิงอดไม่ได้ที่จะบ่นอยู่ในใจว่า “นี่......นี่แม่งมันอะไรกันเนี่ย? ทันทีที่มาถึงก็โยนคิงบอมบ์ของตัวเองออกไปแล้ว ไม่นึกเลยว่าคิงบอมบ์ของตัวเอง อยู่ในสายตาของคนอื่นยังเทียบไม่ได้เท่าเลขสามคู่ของแม่งเลยทีเดียว.........”

เฟ่ยซานไห่ตกใจมากยิ่งขึ้น และเขาก็อดคิดไม่ได้ที่จะคาดเดากับสถานการณ์ปัจจุบันในหัวใจของเขา “ในห้องแห่งนี้ พ่อลูกพวกเราไม่ได้จัดบอดี้การ์ดคนอื่น นอกจากจางชวนเลย และตอนนี้จางชวนก็คุกเข่าอยู่ที่มุมห้องเป็นไอ้ขี้ขลาดทั้งคนเลย แล้วฉันกับลูกชายจะเป็นคู่ต่อสู้กับเจ้าเด็กคนนี้ได้อย่างไร? นี่แม่งจะคว่ำเรืออยู่ในรางน้ำเล็กแล้วเหรอ......”

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เขาก็รีบลุกขึ้นอย่างประหม่า ประสานมือของเขา โค้งคำนับและพูดว่า “วีรบุรุษหนุ่มใจเย้น.......”