ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4152
ทันทีที่เย่เฉินพูดแบบนี้ สีหน้าของเฟ่ยซานไห่ก็เปลี่ยนไปอย่างน่ากลัว
เขาจ้องไปที่เย่เฉิน และถามอย่างเย็นชาว่า “คนที่ลักพาตัวหลานชายของฉันไปคือคุณงั้นเหรอ?!”
เย่เฉินไม่ตอบ แต่ดันเก้าอี้ถอยหลังเล็กน้อย ยกขาขึ้นมานั่งในท่าไขว่ขา มองดูโต๊ะอาหารว่างเปล่า แล้วถามอย่างจางๆว่า “ไม่ใช่บอกว่าเชิญมาทานข้าวเหรอ? ทำไมไม่มีแม้แต่ถั่วลิสงจานเดียวเลย? หรือว่านี่ก็คือวิธีการต้อนรับแขกของตระกูลเฟ่ยพวกคุณงั้นเหรอ?”
เฟ่ยซานไห่ไม่คาดคิดเลยว่าเย่เฉินไม่เห็นตัวเองอยู่ในสายตาเลย และทุบโต๊ะอย่างโกรธจัด และพูดอย่างเคร่งขรึมว่า “เจ้าหนู! นี่คือตระกูลเฟ่ย! ถ้ามึงไม่บอกกูมาตรงๆ ว่าหลานชายของฉันฮ่าวหยางอยู่ตรงไหนกันแน่ งั้นก็อย่าคิดที่จะออกจากประตูนี้ไปได้อย่างมีชีวิตอยู่!”
เฟ่ยเสวปิงก็โกรธมากเช่นกัน
เขาเคยโดนเย่เฉินต่อว่าหลายครั้งที่โรงแรมแมนชั่นมาก่อน และเขาได้จดจำความแค้นนี้ไว้ในใจมาโดยตลอด เขาไม่เคยคิดว่าเย่เฉินจะมาที่บ้านของตัวเองในตอนนี้ ยังไม่รู้จะกลับใจ และพูดโอ้อวด มันช่างเหลือทนจริงๆเลย!
ดังนั้น เขาจึงกัดฟันและพูดกับเย่เฉินว่า “เจ้าหนู! ถ้าคุณไม่พูดตามความจริง ฉันก็จะทำให้คุณตายทั้งเป็นอย่างแน่นอน! ถ้าฉันตรวจสอบได้ว่า คุณมีส่วนเกี่ยวข้องกับการลักพาตัวลูกชายของฉันจริงๆ ฉันเฟ่ยเสวปิงขอสาบานต่อพระเจ้าว่า ฉันจะฆ่าทั้งครอบครัวของคุณอย่างแน่นอน!”
“ฆ่าทั้งครอบครัวของฉันงั้นเหรอ?” เย่เฉินยิ้มอย่างเหยียดหยาม และกล่าวว่า “เฟ่ยเสวปิง กลางวันแสกๆ ควรพูดเพ้อเจ้อให้น้อยลง อีกอย่างคุณต้องรู้ว่า มีคำกล่าวที่ว่าหายนะมักมาจากปาก!”
เฟ่ยเสวปิงโกรธด้วยทัศนคติที่เย่อหยิ่งของเย่เฉิน และตะโกนอย่างโกรธเคืองว่า “นี่คุณกำลังกลั่นแกล้งตระกูลเฟ่ยเราไม่มีคนงั้นเหรอ!”
หลังจากพูดเสร็จ เขาก็ตะโกนทันทีว่า “จางชวน!”
ทันทีที่เสียงสิ้น ชายวัยกลางคนก็ปรากฏตัวขึ้นที่ประตูอย่างรวดเร็ว และพูดด้วยความเคารพด้วยมือของเขาว่า “คุณชายใหญ่มีอะไรให้รับใช้เหรอครับ?”
ในเวลานี้ ก็คือบอดี้การ์ดส่วนตัวของเฟ่ยซานไห่และเฟ่ยเสวปิง น้องศิษย์ของหยวนจื่อซู จางชวน
แม้ว่าจางชวนจะไม่แข็งแกร่งเท่ากับหยวนจื่อซู แต่ในบรรดาบอดี้การ์ดทั้งหมดในปัจจุบันของตระกูลเฟ่ย เขาก็เป็นบอดี้การ์ดระดับสูงสุดแน่นอน
เฟ่ยเสวปิงไม่สามารถทนต่อเย่เฉินได้อีกต่อไป ดังนั้นเขาจึงชี้ไปที่เย่เฉินและตะโกนใส่จางชวนว่า “ตัดหูของเขาซะ ช่วยแก้แค้นให้ลูกชายของฉันฮ่าวหยาง!”
เย่เฉินไม่ได้มองไปที่จางชวนแม้แต่สายตาเดียวเลยในเวลานี้ จนกระทั่งจางชวนพุ่งเข้าถึงตรวหน้าตัวเอง ถึงจะลงมืออย่างกะทันหัน
เห็นเพียงเย่เฉินลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว คว้าคอเสื้อของจางชวนอย่างง่ายดายด้วยมือซ้าย จากนั้นก็โบกมืออย่างกะทันหัน และตบเข้าที่ใบหน้าจางชวนด้วยมือขวาโดยตรง
จางชวนตกตะลึงไปทั้งคนเลย
ตัวเองเป็นถึงนักบู๊ห้าดาว ภายใต้ผลกระทบอย่างกะทันหัน แม้ว่าศิษย์พี่หยวนจื่อซูจะอยู่ที่นี่ เขาก็ต้องใช้กำลังทั้งหมดในตัวเขาถึงจะสามารถต้านทานได้
อย่างไรก็ตาม ต่อหน้าชายหนุ่มคนนี้ ตัวเองก็เป็นเหมือนไอ้คนไร้ประโยชน์ และถูกเขาคว้าปลอกคอไว้อย่างง่ายดายเช่นนี้ จากนั้น พลังภายในของตัวเองก็ได้หายไปอย่างไร้ร่องรอยในทันที
ก่อนที่เขาจะฟื้นจากอาการช็อกได้ ก็มีการตบเข้ามาโดยตรงอีกครั้ง เกิดเสียงที่คมชัดขึ้นมา
พัฟ..........
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
บางทีก้ขัดใจไอหว่านเฮ่อน่ะ สำหรับเองมันอาจจะสมควร แต่กับคนยุคปัจจุบัน จะให้มาคุกเข่าตรงหน้าทั้ง3คนแล้วยิ่งผู้อาวุโสด้วย ตัวเองทำตัวสูงส่ง แต่กับเย่เฉินไม่ใช่ สมควรมันก้สมควร แต่ไม่นึกถึงใจเย่เฉินที่ลำบากบ้าง มีอายุ300-400ปีแล้วทำตัวสูงส่งว่างั้น...
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...