ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4169
เฉินจ้างโจงเห็นเขาเดินจากไปแล้วก็โล่งใจอย่างมาก
เขาไม่กลัวว่าหลี่ญ่าหลินจะค้นพบตัวตนของเขาในฐานะผู้อพยพอย่างผิดกฎหมาย เขาแค่กลัวว่าอีกฝ่ายจะจำได้ว่าเคยพบตนมาก่อนและเชื่อมโยงการหายตัวไปของเฟ่ยฮ่าวหยางกับตัวเองได้
เย่เฉินและกู้ชิวอี๋มาที่ร้านของเขามากกว่าหนึ่งครั้ง หากตนถูกเปิดเผยออกไป หลี่ญ่าหลินก็จะสามารถหาเย่เฉินได้เมื่อสืบหาไปเรื่อยๆ
อีกทั้งคดีการหายตัวไปของเฟ่ยฮ่าวหยางนั้นก็ไม่ได้เป็นไปอย่างไร้ร่องรอย หลี่ญ่าหลินไม่พบเบาะแส ก็เพียงเพราะเบาะแสนั้นถูกเก็บซ่อนไว้อย่างดี แต่เมื่อเขาพบเบาะแสแล้ว เขาก็สามารถคลำไปตามทางของมันและดึงทุกอย่างออกมาได้
ขณะคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ เขาก็เห็นว่าเย่เฉินและกู้ชิวอี๋เองก็ลงมาด้วย ดังนั้นเขาจึงรีบเข้าไปและกล่าวว่า “คุณชายเย่ คุณลงมาทำไม? นักสืบหลี่เพิ่งออกไป คาดว่าเขายังไม่ได้ไปไหนไกล"
เย่เฉินรีบพูด “ลุงโจง พวกเรามีเรื่องด่วนต้องไปก่อน แล้วจะกลับมาหาคุณทีหลัง!”
เมื่อเฉินจ้างโจงได้ยินว่าเย่เฉินมีเรื่องด่วนที่ต้องทำ เขาก็ไม่รั้งเอาไว้และเดินออกไปมองที่ประตูรอบหนึ่ง เมื่อเห็นว่าหลี่ญ่าหลิน ขึ้นรถและขับออกไปแล้ว เขาก็ค่อยพูดว่า "รถของนักสืบหลี่ออกไปแล้ว พวกคุณมีเรื่องเร่งด่วนก็รีบไปเถอะ ถ้าต้องการให้ผมช่วยอะไรก็บอกมาได้เต็มที่"
“ได้เลยลุงโจง”
เย่เฉินและกู้ชิวอี๋บอกลาเฉินจ้างโจง จากนั้นก็ขึ้นรถและรีบไปที่สนามบิน
……
ในขณะเดียวกัน
เหนือทวีปยุโรปที่ระดับความสูง 10,000 เมตร
เฟ่ยเจี้ยนจงขมวดคิ้วและถามว่า "หากบินด้วยความเร็วนี้ ไม่ว่าจะไปทางทิศไหนเกรงว่าก็น่าจะออกจากเอเชียไปแล้ว...หรือว่าคุณเย่ไม่ได้วางแผนที่จะปล่อยให้เราไปซีเรียแล้ว แต่ได้เตรียมการอื่นๆให้เรา?"
เฟ่ยเข่อซินเอ่ยอย่างเห็นด้วย "พวกเราออกจากเอเชียแน่นอนแล้ว แต่ว่าออกจากเอเชียไปยังที่ไหนนั้นยังไม่รู้แน่ชัด ... "
พูดจบ เธอก็มองไปที่เฟ่ยเจี้ยนจง และพูดอย่างจริงจังว่า “คุณปู่ คุณอย่ากังวลมากไป คุณเย่จะต้องมีการเตรียมการที่เหมาะสมสำหรับเราอย่างแน่นอน”
เฟ่ยเจี้ยนจง พยักหน้า แต่ยังพูดด้วยความเศร้าใจอยู่บ้าง "ฉันย่อมเชื่อมั่นในตัวคุณเย่อย่างแน่นอน แต่ความรู้สึกไม่รู้อะไรเลยสักนิดแบบนี้ก็ทำให้ไม่สบายใจอยู่หน่อย ฉันไม่กลัวอะไรเกิดขึ้นกับตัวเอง เพียงแค่กลัวว่าเธอจะตกอยู่ในอันตราย ."
"ไม่หรอกค่ะ" เฟ่ยเข่อซินกล่าวอย่างหนักแน่นว่า "ในเมื่อคุณเย่ยื่นมือออกมาช่วยพวกเราแล้ว เขาจะต้องไม่ให้พวกเราพบกับอันตรายใดๆ แน่! ไม่ว่าเครื่องบินลำนี้จะบินไปที่ใด ต่อให้บินไปนิวยอร์ก มีคุณเย่อยู่ ฉันก็ไม่กลัว!"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...