ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4168
อันที่จริงบนตัวของเย่เฉินพกยาอยู่สามประเภทเสมอนั่นคือ ยาช่วยหัวใจ ยาอายุวัฒนะและยาเสริมชี่ปราณ
และที่เขาให้กู้ชิวอี๋ช่วยนำยาช่วยหัวใจไปมอบให้แทนที่จะเป็นยาอายุวัฒนะ ด้านหนึ่งก็เพราะน้าชายใหญ่ของเขาเพิ่งจะถูกขับไล่ออกมาจากงานประมูลยา หากเขาให้กู้ชิวอี๋นำมันไปส่ง แบบนั้นตัวตนของเขาก็อาจจะถูกเปิดเผย อีกด้านหนึ่งก็เป็นเพราะในใจของเขาที่ยังคงรู้สึกยากที่จะปล่อยวางเรื่องของคุณตา
ในความเห็นของเขา ประสิทธิภาพของยาช่วยหัวใจก็เพียงพอแล้วที่จะช่วยตาของเขาได้ แล้วทำไมจะต้องใช้ยาอายุวัฒนะ?
ยิ่งไปกว่านั้น ในตอนนั้นพ่อของเขาถูกตระกูลอานเลือกปฏิบัติใส่ไม่น้อย การที่ตนนำยาช่วยหัวใจออกไปก็ถือว่าเป็นการทำดีตอบแทนความชั่วแล้ว เขาไม่จำเป็นต้องเพิ่มมันไปสู่ระดับที่สูงขึ้นกว่านั้น
กู้ชิวอี๋ไม่รู้ถึงความสมดุลในหัวใจของเย่เฉิน เธอรู้เพียงว่าสถานการณ์นั้นเร่งด่วนและไม่อาจชะลอได้
ดังนั้นเธอจึงรีบพูดว่า “พี่เย่เฉิน ฉันจะไปสนามบินเดี๋ยวนี้!”
เย่เฉินเอ่ย "ไม่ต้องรีบร้อนขนาดนั้น เธอโทรหาตัวตัวให้จัดการเตรียมเครื่องบินก่อน ฉันเองก็จะขอให้ว่านพั่วจวินจัดทหารหญิงหลายคนไปกับเธอด้วย จะต้องรับประกันได้ถึงความปลอดภัยส่วนบุคคลของเธอ"
กู้ชิวอี๋พยักหน้าและกล่าวว่า "ฉันจะโทรหาตัวตัวเดี๋ยวนี้!"
ในเวลานี้เฉินตัวตัวเพิ่งเซ็นสัญญากับตัวแทนของตระกูลเฟ่ยเสร็จ และซื้อสถานที่จัดแสดงโชว์ที่ตระกูลเฟ่ยเพิ่งจะซื้อไปด้วยราคาที่ถูกราวกับหนึ่งดอลลาร์
ทันทีที่โทรศัพท์ของกู้ชิวอี๋โทรเข้ามา เธอก็แทบรับสายอย่างรอไม่ไหวแล้วพูดอย่างตื่นเต้นว่า “แม่เจ้าชิวอี๋ ตระกูลเฟ่ยขายสถานที่ให้พวกเราแล้ว! นี่มันน่าทึ่งอย่างมาก! เธอกับเย่เฉินทำได้ยังไงกันแน่?”
กู้ชิวอี๋รีบพูด "มีพี่เย่เฉินออกหน้า เรื่องเล็กแค่นี้จะมีอะไรกัน”
พูดจบ เธอก็รีบเสริมว่า "ตัวตัว เธอช่วยจัดเครื่องบินให้ฉันโดยเร็ว ฉันจะบินไปลอสแองเจลิสทันที ให้ลูกเรือเตรียมตัวให้พร้อม ยิ่งเร็วเท่าไรก็ยิ่งดี"
"หา?" เฉินตัวตัวรู้สึกประหลาดใจและถามว่า "ชิวอี๋ พรุ่งนี้พวกเราจะมีการซ้อมครั้งสุดท้าย และการแสดงจะเริ่มในวันมะรืนนี้ เวลานี้เธอไปทำอะไรที่ลอสแองเจลิสกัน ไปกลับที่นั่นต้องใช้เวลาอย่างน้อยเจ็ดหรือแปดชั่วโมงเชียวนะ?"
“ก็ได้…” กู้ชิวอี๋รู้ว่าเย่เฉินยังมีอย่างอื่นที่ต้องทำ ดังนั้นเธอจึงพูดอย่างขึ้นอย่างว่าง่าย “งั้นฉันไปเอง พอเสร็จธุระแล้วจะกลับมาเจอคุณทันที”
"ได้!"
ในเวลานี้ หลี่ญ่าหลินที่อยู่ชั้นล่างก็หมดความสนใจที่จะดื่มคนเดียวแล้วเช่นกัน เขาโบกมือให้เฉินจ้างโจงและพูดว่า "เถ้าแก่ เงินวางอยู่บนโต๊ะให้คุณแล้ว"
เฉินจ้างโจงโผล่หัวของเขาออกมา จากนั้นก็เหลือบมองที่กองธนบัตร 100 ดอลลาร์บนโต๊ะ และรีบพูดขึ้น “นักสืบหลี่ เงินนั่นมากเกินไปแล้ว คุณวางไว้แค่ 100 ดอลลาร์ก็พอแล้ว”
หลี่ญ่าหลินเอ่ย "เงินนี่ไม่ใช่ผมจ่าย เป็นเพื่อนของผมให้มา ผมจะเอามันใส่มันในกระเป๋าตัวเองได้ยังไง คุณรับไปเถอะ ผมไปแล้ว”
พูดจบ เขาก็ลุกขึ้นหยิบกระดาษเช็ดปากแล้วหันหลังเดินออกไป
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...