ในเวลาเดียวกัน สีหน้าของเย่เฉินบนชั้นสองก็ยุ่งยากอย่างยิ่ง
เขาเองก็ได้ยินโทรศัพท์ของอานโฉงชิวและน้าสาวอานโยวโยวแล้ว และรู้ว่าชีวิตของตากำลังแขวนอยู่บนเส้นด้าย
ในเวลานี้ หัวใจของเขาก็อดไม่ได้ที่จะแตกตื่นเช่นกัน
แต่เขาไม่เข้าใจว่า ทำไมคุณตาที่ร่ำรวยขนาดนั้น อายุก็เพียง 70 ปีถึงได้เข้าใกล้ความตายได้เร็วขนาดนี้
ตามคำอธิบายของน้าสาวทางโทรศัพท์ เกรงว่าคุณตาจะเป็นเหมือนตะเกียงใกล้ดับแล้ว ในสถานการณ์แบบนี้ นอกจากยาอายุวัฒนะของตนแล้ว ทั่วทั้งใต้หล้าเกรงว่าจะไม่มียารักษาเขาได้อีก
หรือกล่าวอีกนัยหนึ่งคือ ถ้าตนไม่ยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือ คุณตาของเขาก็อาจไม่รอด
ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม เขาก็คือบิดาของมารดาตน เลือดหนึ่งในสี่ของตนนั้นมาจากเขา ต่อให้ตนมีอคติต่อเขามากแค่ไหน ตนเองก็ไม่มีทางเห็นความตายไม่เข้าช่วยเหลือได้แน่
แต่ว่า เมื่อมองตนเองในตอนนี้ ตนยังไม่พร้อมที่จะเจอครอบครัวคุณตา
ขณะที่เย่เฉินกำลังคิดไม่ตก กู้ชิวอี๋ก็เห็นสิ่งผิดปกติกับเขาและรีบถาม “พี่เย่เฉิน คุณเป็นอะไรไป?”
เย่เฉินมองไปที่กู้ชิวอี๋ เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "หนานหนาน ถ้าเธอสะดวกล่ะก็ เธอช่วยไปลอสแองเจลิสให้ฉันหน่อยได้ไหม?"
กู้ชิวอี๋พยักหน้าโดยไม่ต้องคิด “ได้! พี่เย่เฉิน คุณอยากให้ฉันไปทำอะไรที่ลอสแองเจลิส?”
เย่เฉินเอ่ย "ไปลอสแองเจลิสและหาคุณยายของฉันที่ตระกูลอาน"
เย่เฉินพูดอย่างจริงจังว่า “เรื่องนี้เธอไม่ต้องห่วง เธอบินไปก่อน แล้วฉันจะให้ว่านพั่วจวินตรวจสอบที่อยู่ของบ้านคุณตาฉันในลอสแองเจลิส พอเธอไปที่บ้านตระกูลอานก็เข้าไปบอกคนใช้ของตระกูลอานโดยตรง ว่าเธอก็คือคู่หมั้นของฉันและต้องการมาเยี่ยมคุณตาคุณยายของฉัน พวกเขาจะต้องปล่อยให้เธอเข้าไปแน่”
เมื่อได้ยินคำว่า "คู่หมั้น" กู้ชิวอี๋ก็รู้สึกทั้งเขินอายและมีความสุข ฟันเรียงสวยของเธอค่อย ๆ กัดริมฝีปากล่างของตนและพูดอย่างเขินอาย "อย่างนั้น...ถ้า... ถ้าคุณยายถามถึงคุณขึ้นมา ฉันจะตอบยังไงดี?"
เย่เฉินเอ่ย "บอกแค่เธอยังไม่พบข่าวคราวของฉัน"
กู้ชิวอี๋พูดอย่างกังวลอยู่บ้าง "แต่ฉันต้องอธิบายที่มาที่ไปของยาช่วยหัวใจ...ไม่อย่างนั้นพวกเขาอาจจะไม่เชื่อฉัน..."
เย่เฉินเอ่ย "อย่าปล่อยให้พวกเขารู้ว่าเธอมาที่นี่เพื่อส่งมอบยา แสดงท่าทีออกไปว่าที่เธอมาก็เพื่อต้องการมาเยี่ยมเยือนสักหน่อย พอได้ยินว่าตาของฉันป่วย เธอก็ค่อยมอบยาออกไปให้เขาโดยไม่ต้องคิด”
พูดไป เย่เฉินก็เอ่ยต่อว่า “หากพวกเขาไม่เชื่อในประสิทธิภาพของยานี้ เธอก็บอกไปว่ายานี้เป็นยาที่คุณลุงกู้ได้รับมาโดยบังเอิญ แล้วบอกพวกเขาว่าลุงกู้ก็อาศัยยานี้เพื่อรักษามะเร็งตับอ่อนของเขาที่พัฒนาเป็นระยะสุดท้ายด้วยเหมือนกัน ยามีทั้งหมด 2 เม็ด พ่อของเธอกินไปแล้วหนึ่งเม็ดและยังเหลืออีกหนึ่งเม็ดที่เธอ ฉันเชื่อว่าพวกเขาน่าจะเคยได้ยินเกี่ยวกับการฟื้นตัวจากมะเร็งตับอ่อนระยะสุดท้ายของลุงกู้แน่ ต่อให้ไม่เคยได้ยิน แต่อาศัยกำลังของพวกเขาก็จะสามารถยืนยันได้ภายในไม่กี่นาที!”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...
ไม่เข้าใจจริง ว่าทำไมต้องให้พระเอกชดเชย หรือชดใช้ความรักให้หญิงสาวพวกนี้ ถ้าเป้นกุ้ซิวอี้พอยอมรับได้เพราะ เป้นคู่หมั่นพระเอก แต่พวกที่เข้ามาหาพระเอก พระเอกก้แค่ช่วยไปเท่านั้น ให้จะได้สะดวกต่อการทำงานร่วมกัน ไม่ได้ช่วยเพราะรัก แต่พวกหล่อนกับบอกให้ชดใช้ ทั้งที่ที่พวกหล่อนมารักพระเอกแท้ๆ แต่กลับจะให้พระเอกชดใช้เนี่ยน่ะ...