เมื่อได้ยินดังนั้น อานโฉงชิวก็ตกตะลึงไป เขาลุกขึ้นนั่งตัวตรงและโพล่งออกมาทันที “เกิดอะไรขึ้น?”
ที่ปลายสาย น้าสาวของเย่เฉินร้องไห้สะอึกสะอื้น “หมอบอกว่าเป็นเส้นเลือดในสมองแตก…”
“เส้นเลือดในสมองแตก?” อานโฉงชิวรีบถาม "เกิดอะไรขึ้นกันแน่?"
อานโยวโยวสะอื้น “สภาพจิตใจของพ่อตอนนี้ย่ำแย่มาก… ช่วงนี้เขานอนไม่หลับเลย ทุกวันเจ็บปวดอย่างมาก อารมณ์ก็ย่ำแย่มากเช่นกัน… อีกทั้งเขายังต่อต้านหมอมาโดยตลอด ร่างกายจึงอ่อนแอลงเรื่อยๆ...”
“เมื่อกี้… พ่อไปเข้าห้องน้ำแล้วก็หมดสติไป หมอในศูนย์การแพทย์รีบเข้ามาและวินิจฉัยว่าเป็นเส้นเลือดในสมองแตก อีกทั้งยังทำให้อวัยวะหลายส่วนล้มเหลว ตอนนี้อยู่ในอาการโคม่าหมดสติ หมอบอกว่าเหลืออีกเพียงวันสองวันเท่านั้น...”
อานโฉงชิวกังวลมากจนโพล่งออกมาว่า "จู่ๆ อวัยวะหลายส่วนล้มเหลวได้ยังไงกัน?! หมอจำนวนมากขนาดนั้นมัวทำอะไรกันอยู่?! หรือว่าความสามารถของพวกเขา รักษาพ่อไม่ได้เลยงั้นหรือ?"
อานโยวโยวเองก็พูดอย่างจนปัญญา “หมอบอกว่าเขาทำดีที่สุดแล้ว ตัวบ่งชี้ทางร่างกายของพ่อแย่ลงเรื่อยๆ โดยพื้นฐานแล้ว ไม่มีทางเป็นไปได้เลยที่จะดีขึ้น...”
อานโฉงชิวถามว่าต่อ "แล้วหมอเซียนอยู่ที่ไหน?! ผู้เก่งกาจวิชาบู๊ล่ะ?! พวกเขาไม่มีหนทางเลยหรือไง?!”
“ไม่มี...” อานโยวโยวร้องไห้แล้วพูดว่า “แพทย์ผู้เชี่ยวชาญแห่งชาติหลายคนมาดูแล้วล้วนบอกว่าทำอะไรไม่ได้ ผู้เก่งกาจวิชาบู๊เองก็บอกว่าสถานการณ์ของพ่อนั้นวิกฤตจนไม่มีทางแล้ว..."
พูดไป อานโยวโยวก็เอ่ยต่อ "แม่ได้ส่งคนไปเชิญหงเทียนซือ แล้วเธอบอกว่าหงเทียนซือมียาต่ออายุที่สามารถทำให้คนที่กำลังจะตายมีชีวิตอยู่ได้เจ็ดถึงสิบวัน แต่ฉันก็ไม่แน่ใจว่าจะมีของแบบนั้นอยู่จริงรึเปล่า...”
อานโฉงชิวโพล่งออกมา “ยาต่ออายุมีประโยชน์หรือไม่ฉันไม่รู้ แต่ยาอายุวัฒนะจะต้องมีแน่!”
พูดจบ เขาก็พูดกับอานโยวโยวว่า "โยวโยว เธอและน้องรองน้องสามจงดูแลพ่อแม่ให้ดี! ฉันจะไปหัวเซี่ยและขอยาอายุวัฒนะมาให้พ่อ!"
อานโยวโยวโพล่งออกมา “พี่ใหญ่! ตอนนี้ในครอบครัวเป็นเหมือนแมลงวันหัวขาด พี่ควรจะรีบกลับมาเร็ว ๆ นี้! พอพี่มาแล้ว พวกเราก็จะมีคนที่เป็นดั่งกระดูกสันหลัง! อีกทั้งสถานการณ์ของพ่อก็วิกฤติอย่างมาก หากยาของหงเทียนซือ ไม่ได้ผล พ่อก็คงจะรอพี่กลับจากหัวเซี่ยไม่ไหวแล้ว ถ้าพี่ยังชักช้าอีก ฉันเกรงว่าจะไม่ได้เจอพ่อเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว..."
พูดจบ เขาก็หยิบกระเป๋าสตางค์ออกมา จากนั้นก็หยิบเงินสดทั้งหมดออกมาวางบนโต๊ะและพูดกับหลี่ญ่าหลินว่า "ฉันไปแล้ว นายดูแลตัวเองด้วย! มีเรื่องอะไรโทรมาหาฉัน!"
หลี่ญ่าหลินได้แต่ต้องพยักหน้าเบา ๆ และพูดว่า "ถ้าคุณท่านมีอะไรอัปเดต นายรีบบอกฉันทันทีล่ะ!"
"ได้!"
อานโฉงชิวพูดพร้อมทั้งวิ่งออกไปจากร้านอาหารแล้ว
จากนั้นเขาก็ขึ้นรถและบอกคนขับว่า "เร็วเข้า ไปสนามบิน! ติดต่อลูกเรือและเตรียมตัวจะบินกลับลอสแองเจลิสทันที!"
……

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...