ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน นิยาย บท 4165
อานโฉงชิวพูดอย่างจริงจังว่า “ญ่าหลิน มองโลกในแง่ดีหน่อย! ก็แค่ประสบกับความพ่ายแพ้เล็กน้อยในด้านที่ตนแข็งแกร่งที่สุดไม่ใช่หรือไง ฉันบอกกับนาย เรื่องพวกนี้นั้นไม่สำคัญ”
พูดจบ เขาก็ชี้มือมาที่ตัวเองแล้วโพล่งออกมาว่า “ดูฉันสิ ข้าได้รับเกียรติเป็นแขกผู้มีเกียรติทุกหนทุกแห่งมาหลายปีแล้ว แม้ว่าอีกฝ่ายจะเป็นชายชราอายุ 90 ปีก็ยังจ้องลุกขึ้นยืนและมอบตำแหน่งที่นั่งที่ดีที่สุดกับฉัน แต่ผลคือตอนไปงานประมูลเมื่อคราวที่แล้วฉันกลับถูกไล่ออกมาจากงานต่อหน้าคนมากมาย ตอนนั้นฉันแทบอยากจะมุดแผ่นดินหนีเสียให้รู้แล้วรู้รอด แต่นายดูฉันตอนนี้สิ ก็คิดตกแล้วไม่ใช่หรือไง!”
“คนเรา ต่อให้เก่งแค่ไหน ก็เป็นไปไม่ได้ที่ทุกคนจะไว้หน้านาย นายที่เป็นนักสืบ ต่อให้นายเก่งมากแค่ไหน ก็ใช่ว่าจะสามารถคลี่คลายคดีทั้งหมดที่มีได้”
“นายจะต้องเรียนรู้ที่จะยอมรับความล้มเหลว ในขณะเดียวกันก็ต้องพยายามรักษาสภาพจิตใจให้เป็นปกติ รอให้ผ่านช่วงเวลานี้ไปแล้วนายค่อยมาดูคดีนี้อีกครั้ง บางทีก็อาจเป็นแค่มีใครบางคนมาตดใส่หน้านายเท่านั้น ต่อให้ตดเหม็นแค่ไหน วันหนึ่งมันก็ต้องสลายไปไม่ช้าก็เร็ว”
“แต่ถ้านายยังมัวยึดมั่นกับเรื่องนี้ไม่ยอมวางลง รอให้นายอายุ 70 หรือ 80 ปีก็ยังจำตดนั้นได้อยู่ รู้สึกว่าการหาคนที่ตดใส่นายไม่เจอนั้นทำให้ในใจของนายรับไม่ได้อย่างยิ่งและก้าวผ่านมันไปไม่ได้ อย่างนั้นนายก็จะไม่มีความสุขไปตลอดชีวิตอย่างแน่นอน นายว่าเรื่องนี้มีเหตุผลไหม?”
หลี่ญ่าหลินอดยิ้มไม่ได้ "เรื่องโน้มน้าวใจคนนี้ นายแม่งเก่งจริงๆ"
พูดจบ เขาก็ยกแก้วเหล้าขึ้นมาแล้วพูดกับอานฉงชิว "มามามา ดื่มเหล้า เอาให้หมดแก้วนี้!"
อานโฉงชิวโบกมือ "อย่าดื่มให้มากนัก ดื่มเล็กน้อยก็พอ คุณยังต้องประหยัดแรงสำหรับการดูละครฉากใหญ่ เมื่อละครฉากใหญ่ขึ้นแสดงแล้ว ความกดดันของนายก็จะเบาลงมาก"
หลี่ญ่าหลินสีหน้าแข็งค้างไปและถามเขาว่า "นายหมายถึง 'การลงโทษสาธารณะ' ใช่ไหม?"
ไม่นานหลังจากเฟ่ยฮ่าวหยางถูกลักพาตัว อานโฉงชิวและหลี่ญ่าหลินก็คาดเดาเกี่ยวกับแรงจูงใจเบื้องหลังเหตุการณ์นี้แล้วและคิดว่าต้องมีใครบางคนวางแผนที่จะให้บทลงโทษกับตระกูลเฟยต่อหน้าสาธารณชน
ในเวลานี้ แม้ว่าเย่เฉินจะนั่งอยู่ชั้นบนและกำลังรับประทานอาหารอย่างเงียบ ๆ แต่บทสนทนาทั้งหมดระหว่างอานโฉงชิวและ หลี่ญ่าหลินก็เข้าสู่หูของเขาทั้งหมด
เมื่อเขาได้ยินแบบนี้ เขาเองก็ประหลาดใจเช่นกัน ไม่คาดคิดเลยว่า น้าชายใหญ่และนักสืบหลี่จะถึงกับสามารถวิเคราะห์แรงจูงใจที่แท้จริงทั้งหมดของตนได้ อีกทั้งยังคาดเดาแผนการต่อไปได้อย่างแม่นยำ นี่ทำเอาเขาคาดไม่ถึงเลยจริงๆ
ทันใดนั้น โทรศัพท์มือถือของอานโฉงชิวก็ดังขึ้น
เมื่อเขาเห็นชื่อบนโทรศัพท์มือถือเข้าก็ยิ้มและพูดว่า "สวัสดี โยวโยว"
ในสาย มีเสียงร้องด้วยความตื่นตระหนกของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นและเอ่ยทั้งสะอื้นว่า "พี่ใหญ่รีบกลับมาเร็วเข้า! พ่อใกล้จะไม่ไหวแล้ว!"
บทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมหานเหมยชิงถึงเคยชอบไอขี้โม้อย่างเซียวฉางควน ดูไปดูมา ฉางชวนก้เหมาะกับหม่าหลันดี คู่ชีวิตชัดๆ ตัวเองความสามารถก้ไม่มี เขาดูถูกมึง หรือพูดแขวะก้ไม่แปลกแต่ไอฉางควนก้ยังหน้าด้านโชว์โง่ โชว์ว่าตัวเองมีความสามารถ เหมาะกับอีหม่าหลันล่ะ...
ทำไมตอนซ้ำเยอะ ตอนก้ขาดหาย...
เอาตรงๆผมอ่านมา ก้ไม่ได้สงสารหงเยนน่ะ แต่แค่ใจจริงผมให้เลือกว่าใครจะตาย อยากจะให้อีหม่าหลันตายห่าไปมากกว่าอีก ไม่มีหม่าหลันอยู่แม่จะอ่านสนุกกว่านี้มาก...
เองก้อยากให้หม่าหลันเสียสติไม่ใช่หรอเย่เฉิน ส่วนชูหรันมึงก้เข้าข้างแม่ตีวเองเกิ้น รู้ทั้งรู้นิสัย สันดานแม่เป้นงี้ก้ยังเลือกที่จะเข้าข้าง พระเอกทิ้งเองไปหานานาโกะหรือกู้ชิวอี้จะสมน้ำหน้าให้ ดีเกิน กตัญญูจนโง่...
กูไม่เข้าใจจริง ผู้เขียนมึงหลงรักหม่าหลันขนาดนั้นเลย ทำไมต้องให้อีนี่ มันสมหวังที่จะทำร้ายหงเย่นด้วยว่ะ ทำไมไม่ให้อีหม่าหนักใจจนตาย ทำร้านหงเย้นไม่สำเร็จด้วย คนเขี่ยไร อิจฉาตาร้อนขนาดนี้น เมื่อไหร่แม่งจะตายสักที อีท่าเนี่ย...
พาหลิวหม่านฉงชมมหาลัย ไรมันเกี่ยวไรกับการปรับแต่งแล้วสรรหาเพราะเย่เฉิน เย่เฉินไม่ได้สร้างมหาลัยสะหน่อย หรือเป้นเพราะที่ ที่เย่เฉินเคยมาเรียนหรอ...
สมน้ำหน้าไอฉางควน เหมาะกับหม่าหลันดี ขี้โม้เหมือนกัน ว่าคนที่มีความสามารถว่ากระจอกเหมือนกัน หลงตัวเองเหมือนกัน พูดมาได้ไงมึงกับหานเหมยชิงเป้นคู่ฟ้าประทาน 5555 สมล่ะที่คบกังหม่าหลันได้...
ทั้งที่เป็นผู้ชาย แรงเยอะกว่า ตัวใหญ่ก็ว่า แต่กลัวกับอีหม่าหลันพูดขู่แค่นี้เนี่ยน่ะ ไม่น่าเกิดเป็นผู้ชายเลยมึงไอเชียวฉางควน กูคิดว่าเป็นตุ๊ด ปากบอกรอเหมยชิงมานาน อยากจะพัฒนาความสัมพันธ์ อยากจะมีเพศสัมพันธ์อยากจะอยู่กับเหมยชิง อยากแต่งงานกะเหมยชิงอีกครั้ง ทั้งที่เหมยชิงยอมกลับมาหาเพื่อมึง แต่มึงกลับไม่กล้าทำไรกะอีหม่าหลันสักอย่าฃ แค่หม่าหลันพูดขู่ว่าจะไปหาเรื่องเหมยชิง แทนที่จะให้เหมยชิงจ้างบอดีการ์ดมา อีหม่าก้ทำไรไม่ได้ล่ะ หรือไอฉางควนปกป้อง สู้กันจริงๆหม่าหลันก้สู้คงไม่ได้หรอก ทำมึงกลับกลัวหัวหด ชาตินี้ก้คงไม่ได้อยุ่กับคนรักหรอก ฝันไปเถอะมึง กระจอก...
ไม่ใช่ว่าข้อมูลของเย่เฉิน ตอนตั้งแต่9ขวบจนถึงปัจุบัน ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่ลบไปแล้วไม่ใช่หรอหรือเก้บซ่อนไว้ ถ้า้ป้นอย่างงี้ แสดงว่าองกรพั้วชิงก้สามารถหาได้เช่นกันดิ ถ้างั้น ไม่ใช่ว่าถังซื่อไห่มันลบออกข้อมูลตอนเด้กของพระเอกออกไปหรอกหรอ -.-"...
พูดมาได้ไงไม่ได้หวังเกินตัว แต่อยากมีลูกกะเย่เฉิน ถึงกับขนาดที่ว่าจะแอบมีความสัมพันกับพระเอกตอนหลับ แบบนี้ไม่ได้เรียกหวังเกินตัวเลยงั้นอ่าดิ 555 ผมชอบอ่านเรื่องโรงแมนติกน่ะ เพราะมันพอดี แต่เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ฟินอ่ะ เรื่องความรักชายหญิง เพราะมันลุกหนักเกินไปจน จนไม่มีให้ลุ้นอาะ...